Help, mijn dochter heeft een vriendje!
21 maart 2016 
3 min. leestijd

Help, mijn dochter heeft een vriendje!

 

‘Mam, mag ik bij Brian?’ Deze tekst verschijnt ineens op mijn scherm. Een berichtje van mijn puberdochter, die zoals het lijkt al klaar is op school. Het is nog vroeg in de middag, ik zit op mijn werk en bedenk me dat er waarschijnlijk weer een les is uitgevallen. Brian? Brian klinkt niet echt als een naam van een vriendinnetje. Ik app terug met de vraag wie Brian is en ondertussen loop ik naar een ruimte waar ik haar even kan bellen. ‘Iemand die ik ken’ krijg ik terug. Lopend door de gangen van mijn werk, probeer ik de app te openen waar ik kan zien hoeveel huiswerk ze heeft voor de volgende dag. De regel is namelijk dat ze eerst huiswerk maakt en dan pas met vriendinnen afspreekt. Enigszins geërgerd dat ze juist nu met deze vraag komt, dat ze best weet dat ze eerst huiswerk moet maken en dat de afspraak ook is dat ze belt om te overleggen en niet appt, zie ik dat het huiswerk inderdaad niet veel is. Praktisch gezien zou ze best even met iemand kunnen afspreken. En dan kom ik in dubio, de afspraak is toch, eerst huiswerk, dan afspreken?

Ik bel haar op en belandt onmiddellijk in de discussie met haar over het huiswerk. Het is niet veel en het meeste heeft ze in de les al afgemaakt en als ze nou om vier uur naar huis gaat in plaats van vijf uur, dan kan het toch best mam? Mijn hersens draaien op volle toeren. Waar doe ik nou goed aan. Blijf ik streng en hou ik haar aan de afspraak? Vertrouw ik haar en heeft ze haar huiswerk inderdaad al zo goed als af? Haar resultaten zijn al maanden goed wat erop duidt dat ze het ook echt goed voor elkaar heeft. Ik herinner haar voor de zekerheid nog wel even aan de afspraak die we gemaakt hebben en als antwoord komt er een geïrriteerde “JAHAA” gevolgd door dat ze echt geen huiswerk heeft en of ze nou mag afspreken.

Ik geef toestemming en dan herinner ik mij ineens dat het geen vriendinnetje was waar ze van plan was mee af te spreken. Ergens tussen haar oor en de telefoon die in haar achterzak verdwijnt, vraag ik nog wie Brian is en waar hij woont, maar dat is vergeefse moeite.

Opgehangen. Ik stuur haar nog een appje met diezelfde vragen maar daar krijg ik de rest van de middag geen antwoord meer op.

De rest van de middag lukt werken natuurlijk ook voor geen meter. Ik kan mijn hoofd er niet bij houden en alle rampscenario’s over wat voor verschrikkelijks er met Help, mijn dochter heeft een vriendje!pubermeisjes kunnen gebeuren die regelmatig in de media verschijnen, flitsen door mijn gedachten. In gedachten zie ik haar al ontbloot op Instagram verschijnen, zie ik haar ten prooi vallen aan een loverboy, oh jee, mijn kleine meisje.

Aan het einde van de dag race ik naar huis en nagelbijtend wacht ik tot het vier uur is en dan zie ik dat ze keurig om vier uur afgezet wordt door een jongen, een knulletje.

Als ze over de drempel stapt probeer ik nog heel luchtig te vragen hoe haar middag was, maar vrij vlot erachteraan kan ik het niet laten om haar aan een soort vragenvuur te onderwerpen. Brian is inderdaad haar vriendje, twee maanden al…*slik* Brian is veertien jaar, bijna vijftien en ze kent hem nog van de basisschool. Zal ik nog vragen hoever ze is? Ja, ik doe het gewoon. Ze vindt mijn vragen lastig, dat zie ik aan haar, maar gelukkig geeft ze wel antwoord. Nee, ze hebben nog niet gezoend, dat durft ze niet…oef!

Herken je dit ook? Help, mijn dochter heeft een vriendje! Hoe ben jij hiermee om gegaan? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen