Help! Ik kan niet goed plannen!
29 juni 2016 
3 min. leestijd

Help! Ik kan niet goed plannen!

Ken je dat, dat je nog dingen moet doen en niet goed weet hoe je het in moet plannen in je drukke leven. Tussen je kind(eren), werk, huishouden en afspraken door.
Er zullen er vast onder ons genoeg zijn die goed zijn in het plannen. Ik ben er daar niet één van. Bij mijn loopt het vaak tien minuten uit. Zelfs nu, nadat mijn zoon toch al een tijdje op school zit, merk ik dat ik elke dag roep:’Kom snel, we komen te laat’!

kids-1099713_640

Help! Ik kan niet goed plannen!

Of dat altijd met de planning te maken heeft, ik weet het niet. Vaak zijn het de onverwachtse zaken tussen door, sleutels die opeens kwijt zijn terwijl ik kon zweren dat ze aan het haakje hingen. Mijn zoon die met zijn tas heeft lopen sjouwen en niet meer weet waar die ligt. Of dat hij vlak voor vertrek zegt dat hij moet poepen. Verplicht ophouden vind ik ook zo zielig, dus ik sta als een drilsergeant naast de deur om de tien seconden te vertellen dat hij ‘door moet poepen’.
Misschien moet ik tien minuten ‘poeptijd’ aan ons ochtend ritueel toevoegen.

Maar neem nou deze blog. Deze moest in het weekend ingeleverd worden. En dat moest zeker lukken want ik had het weekend niks in de planning. Maar men wordt ouder en wijzer, en ik ken mijn zwakke plekken. Dus ik wist dat als er teveel onverwachtse zaken tussendoor zouden komen, de planning weer in de soep liep.

laptop-943559_640

Help! Ik kan niet goed plannen!

Dus ik dacht vrijdags, ik plan twee dingen samen. De supermarkt hier tegenover heeft een speel jungle met tafels en stoelen. We halen een broodje en gaan daar zitten en even eten. Als hij het op heeft kan hij gaan spelen en ik kan mijn blog typen.
Dat liep iets anders dan gepland. Ik was aan het typen en hoorde om de paar seconden ‘mama’! Dan moest ik even kijken, want hij wilde laten zien van hoe hoog hij van de trap kon springen. Soms als ik opkeek dan zwaaide hij alleen even. Andere keren hoorde ik ‘mama’ in mijn oor, dan stond hij naast me om iets te vertellen. Of hij had al te lang mama geroepen en ik had niet opgekeken. Dan moet je natuurlijk mama even aan haar mouw trekken. Heel lief natuurlijk, maar niet handig. Want als ik weer naar mijn laptop keek was ik de draad kwijt van wat ik had getypt.
Na een kwartier viel het kwartje. Dit was leuk bedacht, maar ging niet werken.
Ik heb de hele boel gewist en de laptop opgeborgen. De rest van de tijd heb ik gekeken naar wat mijn zoon allemaal voor kunstjes kon en heb ik voor hem zitten klappen.
Soms is het niet zo erg als de planning niet loopt zo als je denkt. En soms als de dingen anders lopen dan gepland, dan krijg je er weer mooie, soms onverwachtse, momenten voor terug.

In het weekend is alles goed gekomen. Zoonlief is dan bij zijn vader en ik kon ik alle rust, deze blog typen. Ik kon er goed voor gaan zitten en doortypen. Geen onverwachtse zaken dit keer!

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder

Over de schrijver
Reactie plaatsen