Help...puber in huis
05 januari 2016 
2 min. leestijd

Help...puber in huis

Een van de dingen die mij opvalt aan mijn puber is dat eten heel belangrijk is. Bij het ontbijt wordt vaak al gevraagd wat we ’s avonds gaan eten. Deze vraag wordt zo door de dag heen nog een aantal keren gesteld. Ook als de vraag is beantwoord! Met stomme verbazing kan ik kijken naar de vergeetachtigheid. Dat is namelijk niet alleen met de vraag over het eten. Ook met opruimen. Ik vroeg laatst aan puberlief om de tafel even af te ruimen. Ik kreeg toch echt een hele duidelijke “ja, doe ik mam” te horen. Help…puber in huis

Ik kom thuis en de tafel ligt er nog net zo bij als toen ik wegging. Puberlief was echt oprecht toen hij zei “helemaal vergeten”.

De aantrekkingskracht van de mobiele telefoon is groot. Hoe vaak hij wel niet met dat ding in zijn handen zit. Wat overigens ook wel met zich meebrengt dat hij mij informeert over de nieuwste snufjes of over dingen die er in de wereld zijn gebeurd. Daar kan ik heel erg van genieten. Hoe hij zich in dingen verdiept en dit vervolgens ook weer deelt. Of mij dingen uitlegt over de telefoon.

Het meest frustrerende is het huiswerk. Soms heb ik het gevoel dat de huiswerkaap niet op zijn maar op mijn schouder zit.

Ik probeer van alles: duidelijke afspraken maken. Overal wordt “ja” op geknikt en “nee” gedaan. Ik krijg negen van de tien keer gelijk. Hij wekt de indruk het inzicht te hebben dat je denkt “nu gaat het goed komen”. Ik kan boos worden, ik kan begripvol zijn.

Ergens tussen al die frustraties door is er het inzicht naar mijzelf. Ik leg de lat voor mezelf heel erg hoog.

Lastig om te zien of ik de lat ook te hoog leg voor mijn kids of dat hij vanuit zijn puberwezen en alle sores die hij met zijn vader heeft wel doet wat hij op dit moment kan.

Help...puber in huisDe komende tijd ga ik proberen om het naar hem toe vooral zo positief mogelijk te brengen. Dat een 6,5 ook ok is en je niet altijd voor een 10 hoeft te gaan!

Ik ben zo benieuwd hoe jullie dat nou doen, het omgaan met een puber.

Hartelijke groet, Mathilde

Help…puber in huis. Heb jij ook dat gevoel met je puber en hoe ga je hiermee om? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 05 Jan 2016

Haha zo herkenbaar, puberzoon van 17 in huis. symbiotisch verbonden met zijn smartphone. Jaren lang heb ik achter zijn kont aan gezeten ivm huiswerk, want werkelijk ik zag hem nooit iets maken. Toch slaagde hij afgelopen jaar met vlag en wimpel en volgt hij nu een mbo opleiding. Die vergeetachtigheid herken ik ook, schat neem ff de vuilniszak mee naar beneden... Jaaaaaaa mam En dan een half uur later de deur uit lopen en struikelen over de vuilniszak pfff. Hier word niet gevraagd wat we in de avond eten, hier word de hele dag gegeten, het lijkt wel een bodemloze kliko, mijn god wat kunnen die gasten eten!! Maar ach het is allemaal een fase en het gaat vanzelf over, zolang we maar geduld hebben en sommige dingen met een hoop humor kunnen zien ;-)

Anonymous
Door

Anonymous

op 07 Jan 2016

Ha, ha. Inderdaad de humor niet vergeten. Het gebeurt mij nog te vaak dat de aap op mijn schouder zit. En vooral het positieve benadrukken! Ik probeer zoonlief mee te geven dat hij genoeg talenten heeft en dat ik het hem gun dat hij er iets mee doet. Hij moet het toch maar doen in een situatie die verre van ideaal is. Rechtszaken rond omgang, op zoek naar nieuwe woning. Hartegroet, Mathilde

Reactie plaatsen