Het verleden afsluiten, echt achter je laten om de toekomst stralend tegemoet te gaan. Anderhalf jaar geleden zag ik dit echt niet gebeuren. Inmiddels herken ik de fasen als ik weer afstand doe van een stuk verleden. Nu sta ik op het punt om dat verleden voorgoed vaarwel te zeggen. 

Ik ben hersteld van een complexe PTSS na een gewelddadige relatie. In enkele jaren werd ik compleet ten gronde gericht. Achtergelaten met zijn schulden, al is dat niet het ergste. Geraffineerd ging hij te werk, waardoor je uiteindelijk alleen nog maar kunt overleven. Dat overleven ging over in inzicht, wat weer over ging in herstellen. Inmiddels ben ik weer enigszins de oude en kan ik weer genieten van mijn kind.

Afscheid nemen door op te ruimen

Eén van de dingen waaraan ik herken dat het beter met me gaat is het opruimen. Toen ik net in mijn huidige huis kwam wonen, koos ik vooral voor veel donkere kleuren. Ik had het toen echt nodig om te gekunstelde geborgenheid en gezelligheid te voelen. Ik was vooral vaak bang en die donkere kleuren zorgden voor warmte. Gaandeweg de behandeling merkte ik dat die donker grijze kleur op een aantal muren begon te irriteren. Dit gold ook voor bepaalde tierelantijntjes. Goede verf gekocht en die muren waren in een middagje weer wit. Tierelantijntjes op een weggeefhoek, dus anderen waren ook weer blij.

Iedere fase die ik verder kwam in mijn behandeling werd mijn huis steeds lichter. Toch begon ik ook steeds meer afkeer tegen dit huis te krijgen. Het voelde niet als dat van mij. Ik heb van zoveel dingen in mijn leven afscheid genomen; mijn werk, sommige spullen, sommige vrienden. Alleen dit huis herinnert me nog aan het verleden. Het is het huis waar ik naar toe vluchtte. Een goede vriend heeft ervoor gezorgd dat ik hier terecht kon. Ik zal hem eeuwig dankbaar zijn, omdat ik het anders wellicht niet had kunnen navertellen. Maar dit huis is gewoon klaar. Het voelt alsof ik niet verder kan, alsof ik mijn verleden niet achter me kan laten als ik hier blijf.

Het verleden loslatenDie deur naar het verleden gaat dicht

De depressieve tijden en alle trauma’s zijn eruit. Time to move on. Nu ben ik bezig met een ander huis voor ons tweetjes. Een huisje waar ik helemaal achter sta. Perfecte locatie, betere slaapkamers voor mijn dochter en mijzelf. Ik heb een iets minder grote tuin straks, maar goed, tuinieren is toch niet mijn ding door tijdgebrek.

Deze week hoor ik definitief of het doorgaat. Ik hoop het van harte en zo niet; dan is daar vast een reden voor en komt er straks iets anders op mijn pad. Die deur naar het verleden gaat hoe dan ook definitief dicht!

Zie ook: Loslaten, hoe dan??

Herkenbaar? Hoe ga jij om met het loslaten van zaken uit het verleden?