Pas nu, 2 jaar na de scheiding, begin ik pas echt een paar maanden volledig los te komen van wat er allemaal gebeurd is, voor mezelf, maar vooral voor de kinderen. Dubbel bedrog van de bovenste plank, een scheiding en een agressieve narcistische oom , de “stiefvader” welke mijn kinderen tiranniseerde, plus nog meer, wat het tot een complete horrorsoap maakte.

Hoe ervaren vaders een heftige scheiding van hun ex

‘Last, but not least’ Tijl, Jip en Fiep die afgleden als gevolg van de totale situatie en de nieuwe “stiefvader”. Ruim 1,5 jaar lang was ik een bonk stress, zenuwen en mijn zorgmodus om de kinderen stond 24/7 aan. Een situatie welke te groot was voor de kinderen, maar te mager voor Jeugdzorg. Ik hield mezelf hierdoor nauwelijks staande, zeker aangezien ik op de achtergrond ook werk aan een herstel van (chronische) Lyme disease.

Onzekerheid als vader

Mijn vaderschap werd er negatief door beïnvloed. Ik stond er namelijk nog maar half en soms als een schaduw of schim van mezelf. Tijl, Jip en Fiep kregen bij mama, maar ook deels bij mij niet een volwaardige ouder. Om te compenseren deed ik letterlijk alles voor hen. Zorg, aandacht en liefde in het kwadraat, maar ik draaide de dagen half apathisch en gebroken. Was ik er wel echt voldoende voor de kinderen?

Het maakte me onzeker en ik werd angstig om de kinderen, want als ze nog verder zouden afglijden, wist ik niet langer hoe de kinderen en ik het dan zouden redden. Een vicieuze cirkel en een neerwaartse spiraal. Er moest iets gebeuren. “Loslaten!”. Iedereen om me heen zei het en bleef het herhalen. Het wordt zo makkelijk gezegd en gebruikt. Loslaten waar je geen invloed op hebt, maar probeer als vader van 3 kinderen hen maar ’s los te laten, te overhandigen aan de situatie en maar zien hoe het loopt. Het lukte me zeer matig.

Fysieke escalatie

Een positief en gezond co-ouderschap kwam door de gebeurtenissen en huidige situatie niet of nauwelijks van de grond. Desondanks wilde ik er voor de kinderen uiteraard voor de volle 100% voor gaan. Echter het co-ouderschap (vanuit mijn ex) liet zij op voor- en achtergrond volledig en agressief dirigeren en domineren door eerdergenoemde nieuwe partner. Communicatie werd onmogelijk. De overdrachten (wisselmomenten) van mama naar papa en van papa naar mama zorgden voor spanningen en soms walgelijke momenten, vooral voor de kinderen. Het verwerken van de gebeurtenissen en de huidige situatie kreeg maar geen ruimte en lucht (voor de kinderen, mij, maar ook mijn ex) om te kunnen bouwen aan een stabiel gezond en alsnog positief co-ouderschap.

hoe-ervaren-vaders-een-heftige-scheiding-van-hun-ex

Op het hoogtepunt van mijn kunnen escaleerde de relatie tussen mijn ex en “hem” volledig, nadat het verbaal en fysiek volledig uit de hand was gelopen. Godzijdank terwijl de kinderen bij mij waren. Mijn ex maakte mij en de kinderen voor “alles” een ingetogen en beperkt excuses. Echter, was dat belangrijk? Nee, ik wilde nu eindelijk vooruit voor de kinderen, mezelf en een verbeterend co-ouderschap. Ik hoopte op een directe verademing en een halleluja, op een ommekeer van 180 graden! Echter, de impact van alle gebeurtenissen van de voorgaande 1,5 jaar denderde nu psychisch en fysiek pas echt binnen. Na 1,5 jaar roofbouw en adrenaline (stress, zenuwen en zorgmodus om de kinderen 24/7) zakte ik half in elkaar.

Minder spanning

Desondanks ontstond er tussen mijn ex en mij al wel meer lucht en minder spanning, al zat er diep van binnen woede en verdriet, met name om en voor de kinderen. Aan de kinderen merkte ik dat er gelukkig weer een stuk basis ontstond. “Hij” was vertrokken en mama en papa spraken weer met elkaar. Ik bespeurde bij de kinderen hierdoor al 75% minder spanning en weer  wat toenemende blijheid en levensvreugde in plaats van bleke snuitjes die de weg vaak kwijt waren. Daar was het me allemaal om te doen!

In mijn volgende blog het vervolg, met nog behoorlijke haken, ogen en “aftermath”. Daarna op naar ook de gezelligere vrolijke dagelijkse gang binnen het alleenstaand vaderschap .

Zie ook: Hoe voorkom je een vechtscheiding met je ex

Hoe heb jij jouw scheiding met je ex ervaren?