In mijn voorgaande blogs heb ik uitgebreid beschreven hoe het is om posttraumatische stress te hebben en hoe ik dat heb ervaren.

Het was een heftige tijd en ik was er op een geven moment zo klaar mee en uitbehandeld dat ik besloot om een betere versie van mezelf te worden voor de posttraumatische stress.
Het is een lange weg en de stapjes gaan niet hard vooruit, maar ik kreeg door wat mijn sterke punten zijn en hoe ik die kan gebruiken in het leven. Er ging en hele nieuwe wereld voor me open. Een wereld vol rust en regelmaat. Een wereld waar ruimte komt voor andere dingen in plaats van stress en boosheid.

loesjeIk kan weer ademen. Dat is het eerste wat ik dacht toen ik compleet over de posttraumatische stress heen was. Het is dus niet zo dat je op een dag wakker word en denkt, ik ben er overheen. Daar gaan behoorlijk wat diepe emotionele gesprekken aan vooraf en boksballen die het moeten ontgelden.

Ik kan me weer gelukkig voelen en door simpel te accepteren dat ik op dat moment die gevoelens heb en dat het oké is.

Dat je een rotjaar hebt gehad en dat je lekker mag janken als jij daar zin in hebt (oke, niet in de trein maar als je alleen bent) is ook oke.

Ik zal je 1 feit meegeven: sommige mensen blijven je altijd zien als dat meisje met posttraumatische stress. Die het even niet meer kon handelen en compleet instortte. Daar heb ik me na al die jaren compleet overheen gezet. Dat kost ook een hoop tijd, want die mensen laten je heel minderwaardig voelen.

Dat is echt een nare eigenschap. Mensen die posttraumatische stress hebben gehad of hebben, worden vaak als zielig ervaren. Dat zijn wij totaal niet. En geloof me dat onbegrip zal altijd blijven bestaan. Het is jouw taak om er boven te staan.

Dat was 1 van mijn manieren om er sterker door terug te komen. Heerlijk toch om met opgeheven hoofd alle dingen in het leven te doen.

Mijn kracht en wil haal ik vooral uit mijn 7 jarige zoontje. Hij doet het zo geweldig en die trots op hem en op jezelf kaatst weer terug met boordevol energie.

Geen saai leven als single mom
Iedereen kan het krijgen en er zijn zoveel verschillende vormen en maten daarin. Iedereen overwint het, zolang je maar wilt en dingen op dat moment accepteert zoals ze zijn.
Ik zeg altijd: bedenk wat jou gelukkig maakt en hoe je daar komt.

Alleen jij weet dat pad er naar toe en als je het niet weet, vraag hulp. Klinkt zo simpel maar als je eenmaal die eerste stap hebt gezet, voel je je zoveel lichter.

Zie ook: Moeder met psychische problemen