Hoe mijn omgeving reageerde op mijn zwangerschap als BAM

Een positieve zwangerschapstest was het enige wat ik wilde voor lange tijd. En toch toen ik hem eenmaal in mijn handen had was ik zo bang. Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf was ik bang voor negatieve meningen. Nadat mijn naaste omgeving op de hoogte was van mijn zwangerschap en ik de eerste 12 weken door was, heb ik het via sociale media ook aan de rest bekend gemaakt.

Recht in mijn gezicht heeft nooit iemand een negatieve mening gegeven, maar via via hoorde ik er genoeg.

En ja het raakte me! Nu denk ik waarom? Waarom maakte ik me daar zo druk om? Maar ja dat is achteraf gepraat. Op dat moment maakte ik me er best druk om. Als ik nu naar mijn zoontje kijk en voel hoeveel ik van hem houd, dan weet ik waarom ik het allemaal gedaan heb. De mening van een ander doet er niet toe. Nu kan ik dat zeggen toen helaas niet. Ik kreeg ook positieve reacties. Vrouwen die graag meer wilde weten over het BAM-schap.

Ik had niet de leukste zwangerschap…

Je hebt sommige vrouwen die in de eerste 3 maanden wat moe zijn en een beschaafd buikje krijgen. En ja, dan heb je mij! Ik ben mijn hele zwangerschap erg moe geweest en ik groeide compleet dicht. Voor de rest had ik zo’n gevoel dat ik een soort powervrouw moest zijn.

Om een kind alleen opvoeden, moet je wel een powervrouw voor zijn.

Om dat allemaal voor elkaar te krijgen. Ik vond dat ik in mijn zwangerschap al moest laten zien dat ik een powervrouw ben. Ik ging zwaar over mijn eigen grenzen heen en werkte alleen nog maar of ik lag te slapen. Doordat ik zo moe was, was er geen ruimte voor wat anders. Gelukkig heeft de verloskundige ingegrepen. Want laten we eerlijk zijn, ik heb geen man die thuiskwam en mij moe op de bank ziet liggen en dan het eten op tafel zette. Ik moest het allemaal alleen doen.

Nu ben ik dat wel gewend, maar niet met een zwangere buik erbij. Door haar ben ik elke dag wat minder gaan werken waardoor ik weer energie kreeg om andere dingen te doen dan slapen of werken. En ook zag ik in dat ik niet door alles nog te doen en kunnen tijdens mijn zwangerschap laat zien dat ik alleen een kind kan opvoeden.

Mijn omgeving heeft altijd achter me gestaan en tijdens mijn zwangerschap kwam dit mooi naar voren.

Mijn moeder is bij elke echo aanwezig geweest en een goede vriendin ging ook regelmatig mee naar de controles. Ook al was er geen echo en mochten we alleen maar naar het hartje luisteren, zij stond naast me. Ook de hulp die ik heb gehad met de babykamer inrichten. Zo fijn om te zien dat mijn omgeving zo achter mij stond. En al die tijd groeide ik verder en het werd zwaarder en zwaarder!

Een zwangerschap doet zoveel rare dingen met je lijf.

Al moet ik zeggen, 9 maanden een stralende huid hebben is best fijn. Ik was dan weer wat minder blij met het feit dat ik weinig tot geen haar meer verloor. Ik heb van mezelf al vrij dik haar en een nog dikkere bos haar was niet echt prettig. Maar zwanger zijn blijft het mooiste wat ik ooit heb mee mogen maken. Om een kleintje te voelen schoppen in je buik is toch wel erg bijzonder.

Ik kreeg van iedere vrouw die al moeder is te horen, tijdens de bevalling krijg je zo’n oerkracht. Ik dacht, eerst zien dan geloven. Nu kan ik je vertellen dat die er inderdaad is. Hoe ik dit heb ervaren vertel ik je graag in mijn volgende blog. En hoe het BAM-schap zelfs in het heetst van de strijd meewerkte tijdens de bevalling.

Nancy

laat een bericht voor me achter

1 Reactie

  1. Happy Single Moms

    Mooi blog Nancy! Ik was tijdens mijn hele zwangerschap ook zoooo moe. Waarschijnlijk heeft het aardig wat invloed wanneer je het allemaal alleen moet doen. Ben benieuwd naar je volgende blogs met ervaringen!
    Liefs Myra

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Heb je ons al gevonden op social media?