Je kent ze vast wel, van die dagen dat je rent van de ene afspraak naar de andere. Er wordt immers veel van ons gevraagd, we leggen ons zelf veel op, we werken en/of studeren, drinken wijntjes met vriendinnen en willen een veilige thuisbasis zijn voor onze kinderen.

Ik ben er echter ook van overtuigd, dat innerlijke rust heel belangrijk is om goed te functioneren. Rust vinden is iets dat iedereen tegenwoordig moet leren, maar dit geldt zeker voor alleenstaande moeders.

Dat het vinden van rust belangrijk is na een scheiding, probeer ik in mijn mediationpraktijk ook mee te geven als aandachtspunt aan mijn cliënten.

Hoe vind ik rust na mijn scheiding?

Hoe vind ik rust na mijn scheiding?

Als mediator begeleid ik ouders om gezamenlijk de (echt)scheiding te regelen, maar ik vind het ook belangrijk om ouders voor te bereiden op de periode erna. Het is namelijk niet niks om alleen voor je kind(eren) te moeten gaan zorgen. Zodra je er alleen voor komt te staan, staat je leven even op z’n kop. Zeker in het begin kan dat ervoor zorgen dat je je onzeker en onrustig voelt. Of je het nu wil of niet, je ondergaat een periode van rouw na een scheiding. Door de vele veranderingen die op je pad gaan komen, moet je je leven opnieuw gaan inrichten en zullen er allerlei emoties de revue gaan passeren. Een periode van rouw heeft tijd nodig en het is belangrijk dit niet te onderschatten. Ik denk dat bewustwording van deze rouwperiode, je kan helpen om inzicht te krijgen in je situatie en het je zeker kan helpen om meer invloed te krijgen op je eigen gevoel om er uiteindelijk sterker uit te komen.

Toen ik er zelf alleen voor kwam te staan met mijn zoontje van 2 jaar ( ruim 12 jaar geleden) besefte ik mijzelf destijds helemaal niet, dat mijn rouwperiode de oorzaak was van mijn onrust.

Ik was gewoon moe, druk in mijn hoofd en voelde mijzelf continue opgejaagd. Als alleenstaande moeder heb je namelijk echt spierballen nodig om alles draaiende te houden. Alles komt immers op jouw schouders terecht en er is in beginsel niemand om op terug te vallen. Het begint ’s ochtends bij het opstaan en eindigt bij het naar bed gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de momenten waarop je kind ziek is en met hoge koorts op bed ligt. De momenten dat mijn zoon ziek was, heb ik als zwaar ervaren. Ik lag dan nachten wakker, omdat ik extra alert en waakzaam was.

Het ontvangen van hulp, als je er alleen voor staat, is dan zeer waardevol. Voor mij hebben mijn ouders daarin heel veel betekent, ondanks dat zij ruim 100 km bij ons vandaan woonde. Zo belde mijn zoontje ruim 10 jaar lang  elke avond voor het slapen gaan met zijn opa ( mijn vader). Mijn zoon was 2 jaar en hij kon amper de telefoon vasthouden, maar mijn vader heeft door de jaren heen alle boeken van Jip en Janneke, Pinkeltje en De kameleon voorgelezen. Dit vaste moment op de avond – wanneer mijn zoon ademloos luisterde naar het verhaal van zijn opa – ontlaste mij enorm en gaf mij de tijd om rustig de badkamer en de keuken op te ruimen. Zodra mijn zoontje sliep had ik ook even tijd voor mijzelf.

Daarnaast probeer ik mijn cliënten mee te geven dat het soms erg lastig is om innerlijke rust te vinden tijdens deze rouwperiode

Doordat je als alleenstaande ouder vrijwel alles alleen moet doen, vergeet je soms te leven in het moment. Er is immers altijd iets te doen, waardoor een gejaagde manier van leven op de loer ligt. Ik  betrapte mijzelf er destijds regelmatig op dat ik altijd haast had. Op een bepaald ogenblik heb ik er bewust voor gekozen om meer in het nu te leven. Ik nam de tijd om bijvoorbeeld de eendjes te voeren met mijn zoontje als wij van school naar huis liepen en ik accepteerde dat niet alles perfect hoefde te zijn.

Tot slot is daar, voor vele waarschijnlijk heel herkenbaar, het vluchtgedrag

Tijdens de rouwperiode is de neiging aanwezig om veel het huis te ontvluchten, omdat het moeilijk is om alleen thuis te zijn en geconfronteerd te worden met je emoties. Het voortdurend zoeken van afleiding is uiteindelijk heel vermoeiend.  Het kan dan heel erg helpen om lotgenoten te zoeken om deze gevoelens met elkaar te kunnen delen en over je emoties te praten met iemand die dat begrijpt.

Mijn tips om rust te vinden tijdens deze rouwperiode:

  • Accepteer de rouwperiode na een scheiding
  • Probeer zaken te relativeren
  • Durf hulp te vragen en te accepteren
  • Probeer los te laten wat je niet kunt veranderen
  • Accepteer dat je niet perfect hoeft te zijn
  • Onderga je emoties, waarna het vluchtgedrag om continu het huis te ontvluchten zal verdwijnen.
  • Zoek herkenning bij ‘lotgenoten’

Ik hoop dat vrouwen zich kunnen herkennen in mijn verhaal.

Het gevoel van onrust zal iedere alleenstaande ouder wellicht ondergaan na een scheiding, omdat je nu eenmaal een rouwproces niet kunt overslaan. Het is dus niet te voorkomen. Maar erop voorbereid zijn, signalen van onrust kunnen herkennen en je bewust te zijn van het rouwproces, geeft je wel inzicht en mogelijk rust. Mijn motto is: Kennis is macht en kennis geeft je kracht!

Heb jij nog een goede tip voor andere ouders om rust te vinden tijdens het rouwproces na de scheiding? Of heb je een vraag voor mij? Laat het weten in de reactie onder deze blog.

Dit artikel is geschreven door juriste en mediator Susanne den Boer