Hoe voed ik mijn kind alleen op? Zo doe je dat!
23 juli 2016 
4 min. leestijd

Hoe voed ik mijn kind alleen op? Zo doe je dat!

Het opvoeden van een kind is waarschijnlijk een van de meest uitdagende opdrachten die je in je leven zult aangaan. Hoe voed ik mijn kind alleen op? 

Als je de tijdschriften voor ouders met jonge kinderen leest en andere ouders op feestjes hoort praten, lijkt het een zaak van trial and error en vooral van veel tips opvolgen en (ongevraagde) adviezen uitproberen. “O, wil je kind geen groente eten? Dan moet je eens proberen er een leuk gezichtje van te maken op het bord.” “Komt je dochter telkens haar bed uit ’s avonds? Gewoon negeren, dan houdt het vanzelf op.” “Slaat hij zijn broertje? Even op de trap zetten, want dat gedrag tolereer je natuurlijk niet.” Hoe voed ik mijn kind alleen op? 

Hoe voed ik mijn kind alleen opMaar op deze manier is opvoeding een eindeloze, uitzichtloze en hobbelige weg van reageren op wat er gebeurt, met je kind, met jou. En het dan proberen te fixen door de rijtjes met opvoedtips door te werken. Er is gelukkig ook een andere, bewustere manier om het ouderschap te benaderen, die veel preventiever werkt. Namelijk door de band tussen je kind en jou als uitgangspunt te nemen. En die band ontstaat al veel eerder, niet pas als er zich problemen voordoen in de peuterpubertijd, maar al tijdens de zwangerschap.

Een kind heeft het nodig zich gezien, gehoord en begrepen te voelen, vanaf het allereerste begin. Als een baby huilt en zijn moeder reageert daarop, dan leert een baby erop vertrouwen dat zijn ouders er voor hem zijn als er iets is.

Als hij vervolgens melk krijgt, weet hij dat zijn moeder begrepen heeft wat zijn behoefte was. Zo leer je als ouder gaandeweg je kind ‘lezen’ en krijgt je kind vertrouwen in jouw aanwezigheid en je zorg. Deze zorg bestaat in de eerste periode vooral nog uit voeden en troosten, maar als je kind ouder wordt komt er steeds meer bij kijken en betekent zorgen ook dat je je kind liefdevolle begrenzing geeft en hem helpt leren om te gaan met zijn emoties. Op deze manier ontwikkelt hij vertrouwen in andere mensen, z’n behoeften te verwoorden en aan te geven wat hij wil, te communiceren en te hechten. Van deze basishouding zal hij de rest van zijn leven plezier hebben: in liefdesrelaties, vriendschappen, familiebanden en werkrelaties.

Helaas, het tegenovergestelde is ook waar, er zijn allerlei risicofactoren die veilige hechting tussen ouder en kind kunnen bemoeilijken. Vroeggeboorte, keizersnee, postnatale depressie, temperament, afwezigheid van de ouder, ziekenhuisopname, lichamelijke of verstandelijke beperkingen, armoede, psychische problemen bij de ouder, verslavingen, huiselijk geweld, tienermoeder, oudere moeder, alleenstaande ouder, etc. De lijst risicofactoren is lang en niet overal kun je als ouder iets aan doen. Maar je invloed als ouder is wel groot in de manier waarop je – ondanks eventuele risicofactoren – met je kind omgaat, op hem reageert.

Hoe voed ik mijn kind alleen op? 

Hoe vind ik mijn kind alleen opAls een moeder of vader niet liefdevol, verzorgend of voldoende aanwezig is geweest, als zij voortdurend falen – om wat voor reden dan ook – om op een liefdevolle manier te reageren op de behoeften van de baby, dan leert hij dat hij volwassenen niet kan vertrouwen, dat zij niet zorgen voor hem. Hij leert dat hij alleen op zichzelf is teruggeworpen en als zijn behoeften niet of zelden worden vervuld, dan stopt hij uiteindelijk met huilen en zeggen mensen misschien wel: “Dat is zo’n heerlijk rustig kind, merk je niets van!” De uitdrukking daar heb je geen kind aan komt uit een tijd dat het niet de bedoeling was dat kinderen hun behoeften uitten, dat ze vooral niet lastig moesten zijn. Het kenbaar maken van je behoeften en hoe daarop gereageerd wordt door je ouders of opvoeders is juist een belangrijk onderdeel van het opgroeien, van het jezelf leren kennen en met je emoties leren omgaan.

Als de behoeften van een baby soms wel en soms niet worden vervuld, dan leert hij dat volwassenen niet écht te vertrouwen zijn.

Hierdoor hij meer en meer zal huilen in een poging om zijn behoeften vervuld te krijgen. “Nou, daar zit een kop op!” zeggen mensen dan.

De theorie over veilige hechting heb ik niet zelf bedacht, die is er al, in heel veel onderzoeken en boeken. Maar dit zijn vooral wetenschappelijke boeken die de meeste ouders (in spe) niet bereiken. Speciaal voor jullie schreef ik ‘Kids & Co’, een boek waarin in begrijpelijke taal over het belang van veilig hechting wordt geschreven en waarin je per leeftijdsfase van je kind kunt lezen wat je kunt doen om jullie band te versterken of te repareren als er zich kleine problemen voordoen.

In mijn volgende blog, leg ik jullie meer uit over “hoe voed ik mijn kind op“. Kun je niet wachten en heb je echt hulp nodig? Je kunt dan hier mijn boek bestellen. Het zal jou als alleenstaande moeder helpen, hoe je je kind in een ‘niet-traditionele gezin’ kunt helpen en opvoeden.

Over de schrijver
Reactie plaatsen