Hoe word je BAM moeder
13 oktober 2015 

Hoe word je BAM moeder

Een kindje krijgen, op welke manier dan ook, is allesbehalve vanzelfsprekend. Sommigen moeten er heel veel moeite voor doen. Wat een geluk als het dan toch ooit zover is. Ik ben er wel achter dat je ook niet zomaar een BAM-moeder wordt. Hoe word je BAM moeder? Daar gaat dit blog over.

Je zou het misschien wel denken: je zoekt een donor, gaat ermee naar een ziekenhuis of kliniek ondergaat een KID (kunstmatige inseminatie donorsperma) en afwachten maar.

Ja, in zekere zin klopt dit wel een beetje, maar dan wel heel kort door de bocht. Toen ik eenmaal mijn besluit had genomen, begon het pas. Ik had het al wel mijn moeder verteld. Die stond en staat (gelukkig) hoe word je bammoeder 4volledig achter mij, dat is toch wel een fijne gedachte aangezien zij degene is die oppast als ik ben werken of ergens naartoe moet.

Mijn eerste stap was weer achter de computer te duiken. Google aan en zoeken maar. Na enige research te hebben gedaan kwam ik er al snel achter dat er veel is, heel veel om uit te zoeken. Ik had zoveel vragen! Mijn besluit stond vast, maar wat nu? Wat wil ik, welke mogelijkheden zijn er precies, waar kan ik terecht, hoe lang moet ik wachten…? Mijn Googlezoektocht maakte dat niet meteen minder.

Zoals: waar wil ik heen? En kan ik daar dan wel terecht als alleenstaande vrouw? Hoe zit het daar dan met het donorsperma?

Wil ik een anonieme donor of niet? Ik leerde dat het in Nederland verboden is om anoniem te doneren, maar in België niet. Wil ik mijn donor zelf uitzoeken of laat ik dat doen? Zijn ze hier eigenlijk wel gecontracteerd met mijn ziekenfonds?

Ze zeggen wel eens: door de bomen zie je het bos niet meer, nou, dat klopt absoluut. Hoe word je BAM moeder? Dit is niet iets wat je zomaar even regelt. Dus eerst maar eens een gesprek bij mijn huisarts en tot mijn verbazing was hij er erg enthousiast over. Niet dat we nou zo’n achterhaalde huisarts hebben hoor, maar toch ik had dit niet helemaal zien aankomen. Na een goed gesprek heb ik alvast een verwijzing meegekregen, gewoon zo’n ‘open verwijzing’ zodat ik niet gebonden zou zijn aan een bepaalde kliniek of ziekenhuis en nog rustig alles kon uit zoeken wat ik wilde.

Een ding was voor mij snel duidelijk: ik wil géén bekende donor! 

Niet iemand die ik persoonlijk ken. Zijn contactgegevens krijg ik natuurlijk wel, voor later. En ik vond een ziekenhuis, na dagen, zelfs weken Googlen, mailen, bellen en alles te laten bezinken. Zonder wachttijd! En nog niet Generic anonymous unknown male with blank face. 3D illustration. Easily erase the question mark by painting over it with the flesh color. Includes clipping paths.eens zo ver rijden ook. Wel eentje zonder eigen donorbank, maar aangezien ik zelf mijn donor uit wil zoeken, is dat juist handig.

Maar dan de rest nog. De donor. De eerste keer dat ik op een site van een donorbank kwam was wel een schok. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Dit leek me niks voor mij. Alsof je op een datingsite komt. (Dit was een avontuur op zich en zal ik je dan ook alles over vertellen in mijn volgende blog). 

 

De eerste stappen zijn gezet, mijn eerste afspraak is gemaakt en volgende maand kan ik er al terecht. Hoe het dan verder gaat, hoor ik allemaal van de dokter.

Het komt eindelijk steeds dichterbij, toch wel spannend wat me verder allemaal te wachten staat. Wat ik in alle voorafgaande tijd wel heb geleerd is dat je alles heel goed moet laten bezinken en er goed over na moet denken wat je echt wil, zelf, maar ook voor je kindje, later. 

En hoe zit het met mijn omgeving? Die ben ik het nu langzaam aan het vertellen, een paar goede vriendinnen, buurtgenoten en moeders op school. De reacties zijn tot nu toe van best positief naar heel erg positief. En dat allemaal in maar een heel klein dorpje…

Hoe word je BAM moeder? Stap voor stap… door alles goed te laten bezinken.

Liefs Monique

Ben jij BAM moeder? Of wil je dat worden? Wat vond jij de moeilijkste beslissing?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 14 October 2015

Ik heb me ingeschreven bij het ziekenhuis in mei 2014, na gynaecologisch en psychologisch onderzoek en een bloedtest heb ik vorige week eindelijk een donor uitgezocht. Nu is het bijna zover.... Wachten op m'n menstruatie en dan vruchtbaarheidstestjes.... Poeh poeh het duurt erg lang allemaal. Echt een donor tekort. Nou succes met jouw reis! ?

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 October 2015

Wat spannend voor je zeg. Superleuk, hoop voor je dat het meteen goed uitpakt. Dank je wel voor je berichtje, leuk om te lezen hoe het bij andere gaat of ging. Mijn reis zul je om de week hier vinden ?. Liefs Monique

Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down