arrow_drop_up arrow_drop_down
10 september 2015 

Hoe zit het met de rechten van de vaders?

De doelgroep voor deze website is vrij duidelijk… Alleenstaande moeders, met als doel haarzelf te herkennen in situaties, nieuwe contacten op te doen en wellicht uit een negatieve cirkel te breken. Na alle verhalen die ik lees én hoor, petje af dames! Toch blijft de andere kant van het kind en het verhaal mij ook boeien.

Een kind komt simpelweg niet alleen door de moeder op deze wereld.

Mijn vraag omtrent de papa’s kwam voort uit een telefoongesprek dat ik opving in de speeltuin. Op een warme zomeravond ging ik nog een blokje om met mijn zoontjes. Al spelend en lachend keek ik toe totdat een man, al telefonerend, vlak naast mij kwam zitten op het hek. Aangezien ik nogal nieuwsgierig van aard ben en hij maar een paar meter van mij verwijderd was, kon ik niets anders dan kijken naar mijn kinderen terwijl ik het gesprek kon meeluisteren.

Hij bleek een alleenstaande vader te zijn, die een omgangsregeling heeft van één weekend per twee weken. In dit gesprek sprak hij zijn zoon en dochter. Alle dagelijkse bezigheden werden nauwkeurig besproken en uitgelicht. De vader had pauze van zijn werk, waardoor hij tijd vrij maakte om de eerste schooldag van zijn kinderen via de telefoon te bespreken. Ik vond het hartverwarmend om te horen hoe hij hierop inspeelde. Door de reacties en verhalen die hier op Happy Single Moms gedeeld worden weet ik dat niet alle vaders én moeders er zo instaan.

Toch valt het mij soms op dat vrouwen (moeders) hun positie ook kunnen misbruiken, de overheid is er immers (grotendeels) op ingesteld dat de kinderen hun moeder het meest nodig hebben. Maar hoe zit het met de rechten van de vaders? 

tweestrijdIk heb dit ervaren vanuit mijn privé-situatie, hoe een moeder haar positie misbruikt ter bevrediging van haar moedergevoel, óf trots. Iedere ouder wil zijn óf haar kinderen bij zich hebben. Toch ben ik het hier niet mee eens. Een vader is even belangrijk in het leven van een kind. Een zoon heeft de bevestiging van zijn vader nodig om zijn eigenwaarde te peilen en op te krikken wanneer nodig, een dochter heeft de bevestiging van een vader nodig in haar schoonheid en kunnen. Hoe wij moeders ook proberen om op elk vlak ons best te doen, we kunnen nooit beide rollen evengoed uitdragen. En natuurlijk zijn er veel verschillende situaties waarom omgangsregelingen of wellicht de afwezigheid van vader te verklaren is, en wellicht terecht. Toch hoop ik dat moeders stoppen met het misbruiken van hun positie ter behoefte van hun eigen gevoel.

En wellicht schop ik nu tegen een zeer been…

Dat kan, maar soms is dat nodig. Ik ben van mening dat elke OUDER een stem heeft in het welzijn van zijn/haar kind, en dat de positie die jij zelf bekleed even belangrijk is dan de positie die de vader in hoort te nemen.

Ik geloof namelijk dat er echt wel vaders zijn die voor hun kinderen willen vechten, maar dat wij moeders soms ook eens moeten reflecteren op ons eigen handelen en wat er schuil gaat achter onze beweegredenen. Onze (mijn) eigen pijn mag nooit een leidraad zijn in het wel of niet zien van de vader.

Ik wil absoluut niet elke situatie over één kam scheren, want ik kan mij voorstellen dat wanneer de veiligheid niet meer gewaarborgd wordt, contact wellicht niet verantwoord is. Maar ik hoop wel dat moeders beseffen dat een kind bijna altijd op zoek gaat naar waar hij/zij vandaan komt, ondanks dat de waarheid pijn kan doen.

Ook ik heb een tijd het handelen van mijn ex willen bepalen. Ondanks dat hij wettelijk gezien gewoon het recht had om zijnvraagteken kinderen te zien en lief te hebben, wilde ik mijn eigen randvoorwaarden daaraan vastkoppelen. Dit deed ik door controle uit te oefenen op hem in de omgang met onze zoontjes. Inmiddels besef ik al enige tijd dat dit niet de gang van zaken kan zijn. Ondanks mijn eigen verdriet uit het verleden, kan het niet zo zijn dat ik ga bepalen hoe hij zijn vaderrol op zich neemt. Ik spreek uit mijzelf omdat de relatie tussen mijn ex en mij stabiel is, dit maakt onze omgangsregeling zoals die nu is. 

Als de vader van je kind een rol speelt in zijn of haar leven, hoe mag de vader zijn rol dan invullen? Hoe zit het met de rechten van de vaders? 

B-O-S-S, Build on Self Succes..

Groeten, Ellen

Over de schrijver
mamamel
Door

mamamel

op 10 September 2015

Mijn motto: Waar 2 strijden hebben 2 schuld. In mijn geval ook hoor. En ja mijn dochter verdiend een vader. Absoluut. Op sommige momenten had ik een andere vader voor haar gewild. Ben officieel geen alleenstaande moeder maar doe het wel alleen. Geestelijk lichamelijk en financieel. Heel af en toe heeft hij 'tijd' voor haar. Maar na elke tegenslag kom ik er sterker uit!

Marie
Door

Marie

op 10 September 2015

Helemaal mee eens, maar als de vader keer op keer op keer z'n afspraak niet na komt houdt t op... Op dat moment vins ik dat ik m'n kind moet beschermen,want dat gaat dan tenkoste van hem en daar pas ik voor.

Kim
Door

Kim

op 10 September 2015

Na alles wat hij geflikt heeft mag die een rol spelen in her leven van mijn zoontje ...een ander had gezegd bekijk het maar ...!hij doet geen moeite voor zijn zoontje heel af en toe kan der een apje vanaf dat was en het is altijd ja moet echt keer langs komen ik mis jullie enz enz .. Nou als je iemand echt zo mist was je al op bezoek geweest is mijn mening iig . En het moet uit hem zelf komen ik ga hem niet smeken of die aub zn zoontje wil op zoeken . Hij mag blij wezen dat het überhaupt mag en kan maar der wordt niks mee gedaan maar wel tig keer langs me huis komen rijden zelfs dat is blijkbaar al te veel moeite om een tussen stop te maken! Ik heb hem wel gezegd beloof /zeg geen dingen die je niet na kunt of gaat komen ...hij zweerde dat die dat niet zou doen ..tegendeel moet nog bewezen worden. Heb hem ook duidelijk gemaakt dat ik er niet op zit te wachten als mn zoontje ouder is ..om met een teleurgesteld verdrietig jongetje te zitten omdat papa zn afspraken weer niet na komt daar pas ik echt voor ! Dat verdiend mijn zoontje niet .

deb
Door

deb

op 10 September 2015

ben ik het met je eens dat de vaders net zoon recht als moeders hebben . mijn kinderen 5 en 2 jr oud hebben helaas een vader die zijn kinderen wil om mij te pesten . hij heeft altijd gezecht als je weg gaat zorg ik dat je die kut kinderen nooid meer gaat zien! gelukkig zijn we door de rechter naar juvend (jeugdzorg)door ge stuurd . waar er er nu al meer dan een jaar 1 x in de 14 dagen 3 uurtjes lang omgang hebben tusse vader en kinderen . in de tijd dat ik nog met me ex samen was deet hij nooid echt nooid wat aan de zorg van de kinderen dus ik ben voor de kinderen blij dat ze zo hun vader toch kunne zien . ik hoop voor mijn kinderen dat me ex in gaat zien dat hij er gewoon voor ze moet zijn dat ze een papa nodig hebben die er voor ze is .

Réwana
Door

Réwana

op 10 September 2015

Maar natuurlijk heeft een kind recht op beide ouders, mits ze willen en kunnen, en nee, ik keur het ook niet goed dat sommige de kinderen gebruiken om wat dan ook, ik ben van mening dat de kinderen buiten de strijd blijven, hoe erg je mekaar ook haat, etc. etc....de kinderen houd je daarbuiten klaar, zij hebben ook rechten, en dat is beide ouders hebben in hun leven.... Maar, als de vader/verwekker er totaal geen ene moer voor doet heeft die in mijn ogen geen rechten, toen niet, nu niet, nooit niet.!!! Basta, tis niet 'wel de lustte en niet de lasten hé;) Maar naar aanleiding van de titel, had ik eigenlijk meer juridische feiten gehoopt te lezen en of tips;))) whahaha, oeps verkeerd gedacht, ook leuk hoor;)

Anoniem
Door

Anoniem

op 10 September 2015

Als de vader geen intresse toont de gehele zwangerschap, er niet om wakker ligt of het goed gaat met zijn kind, blowen belangrijker vind dan voedsel in de kasten, wapens in zijn huis verstopt, zijn vrouw blijft bedriegen met tientallen andere vrouwen... Vind ik niet dat hij rechten heeft. Liever alleen en keihard werken om rond te komen dan dat een kind in zo'n situatie terecht komt.

Eline
Door

Eline

op 10 September 2015

Mooi stuk, dit is de tweestrijd waar ik op dit moment inzit. De vader van mijn zoontje heeft ons, voor mij onverwacht, in de steek gelaten toen ons zoontje 9 maanden was. Sinds dit moment knokte ik ervoor dat hij zijn vader bleef zien ondanks dat zijn vader geen initiatief nam en ons zoontje vooral als een lastig iets zag dat zijn weekenden in de war stuurde. Nu na 6 maanden is er een bezoekregeling en twijfel ik of mijn knokken wel goed was voor het welzijn van ons zoontje. Van kleine opvoedkundige missers als vergeten een lunch te maken voor hem tot zelf (nogsteeds) geen luiers/billendoekjes/ kleding voor hem willen aanschaffen blijkt mijn ex zich in een gevaarlijke wereld van drugsgebruik en handel te bevinden. Ik ben bang wat dit voor het welzijn van mijn zoontje betekend maar wil tegelijkertijd nogsteeds dat hij zijn vader leert kennen. Helaas is er geen instantie die me daarbij advies kan geven: ze werken volgens regels die zwart/wit zijn.... En mijn gevoel is dat niet. Nu reageer ik steeds op dingen die er gebeuren en probeer zo kaders te stellen voor de veiligheid van ons zoontje.

Mamai
Door

Mamai

op 10 September 2015

Ik ben het absoluut eens met het feit dat een kind beide ouders nodig heeft en dat ook beide partijen er recht op hebben zijn/haar kind te zien. In mijn geval ligt dit echt anders.. Totaal anders zelfs.. Ik heb vrij veel problemen gehad omtrent mijn ex en na huiselijk geweld hem eruit gezet.. Inmiddels bijna een jaar verder is elk te bedenken instantie hier nog mee bezig en de politie heeft mij zelfs persoonlijke beveiliging gegeven. En vanuit daar mag ik mijn kind niet aan vader meegeven en zelfs geen contact hebben. Mijn ex is veel gevaarlijker dan de gemiddelde man. En niemand verwacht zoiets. Ik heb nooit geweten dat hij zich met al deze smerige praktijken bezig hield. Nou bij deze mijn verhaal met nog wat details achterwegen te hebben gelaten. Ook ik word met de dag weer sterker en meer mezelf en geniet volop van mijn kind...

Marisha
Door

Marisha

op 10 September 2015

Ik sta er 100% voor open dat als haar "vader" zich nog bedenkt, hij gewoon contact met haar mag hebben, maar tot nu toe is hij niet niet meer dan een "donor" geweest die zelf geen contact of rechten wil, en die zijn hoofd omdraait als we hem tegen komen.

In 2 strijd
Door

In 2 strijd

op 10 September 2015

Afgelopen week had ik 3x met me kind het ziekenhuis moeten bezoeken op het HAP, SEH en extra controle op de poli maar meneer waarmee ik gezamenlijk gezag heb was nergens te bekennen. Ik had hem telefonisch ingelicht en later kreeg ik de vraag van moet ik komen? Ik heb daar niet op gereageerd want je hoort er gewoon te zijn. Hij wil alleen de lusten en niet de lasten. Daar kan ik een boek over schrijven en heb bewijzen genoeg. Ook is hij verslaafd aan het e.e.a maar dat zijn de meeste met narcistische eigenschappen. Dus twijfel of ik het aan durf om het gezag in te trekken omdat hij jeugdzorg ook naar zijn hand kreeg. Is een gevaarlijke man! Ik herken wel het eea uit de reacties hier :( Dus waarom rechten als iemand zich niet laat zien op de minder leuke momenten? (Buiten het feit dat hij gewoon niet goed is voor mijn kind)

Ann
Door

Ann

op 11 September 2015

Helemaal waar! Maar ik moet eerlijk gezegd wel heel vaak even slikken en vind het niet makkelijk. In een andere reactie vielen al de woorden "wel de lusten maar niet de lasten", zo is het vaak. En dat mijn kinderen voor een groot deel van de tijd "opgevoed" worden door de nieuwe veel jongere (moest ik even kwijt, grrr) vriendin van hun vader die ik amper ken is geen keuze van mij maar daar gaat het dus niet om, de kinderen vinden de weekenden fantastisch.....

Julia
Door

Julia

op 11 September 2015

Nou ik vind dat een vader idd ook rechten heeft. In mijn geval was hy er nooit voor zijn kids. Maar ik ken mannen om me heen die echt een vader zijn. Die echt opvoeden en voeden. Want materie en een uurtje spelen kan elke man wel. Zoals me exman. Maar voor de echte vaders niemand is perfect ook wij vrouwen niet. Maar er zijn zeker mannen die echt vader zijn en vrouwen het niet moeten ontnemen. Hoe moeilijk me eigen situatie ook is probeer altijd me boosheid aan de kant te schuiven voor de best wil van me Kids. En soms zie ik dat hy express dingen doet en zegt om me boos te maken en dan verbreekt het weer. Maar vooralsnog kids hebben hun vader ook nodig. En zullen het later zelf inzien wat voor waarde ze aan hem hechten. Als moeder wil je alles beschermen. Maar soms gaat dat niet altijd even makkelijk.

Vanity
Door

Vanity

op 11 September 2015

Ik heb zo mijn best gedaan voor een band tussen mijn dochter en haar vader. Tot ik er op een dag achterkwam dat dat niet mijn taak is. Ik kan hem niet dwingen om er te zijn voor haar. En als mijn meisje ziek is en hij vraagt er niet naar dan hou je niet van haar. Na 2 jaar is mijn maat vol en mag hij haar niet eens meer zien van mij. Dit uit bescherming voor mijn dochter want die snapt niks van het concept papa. Sinds ik dit zelf heb ervaren denk ik vaak tja er zitten twee kanten aan elk verhaal, want mijn ex zegt ook tegen iedereen dat ik jaar weghoud en hij zo zielig is. Hij vertelt er niet bij dat ik nog alimentatie moet ontvangen vanaf 2013.

Jessica
Door

Jessica

op 11 September 2015

Herkenbaar verhaal! Ik deed ook alles om hem voor haar te laten zorgen, maar hij wilt het gwn zelf niet. Hij deed het wel, maar was altijd met veel gezeur en gezeik, bedreigingen en weet ik het allemaal. Soms moet je het gwn loslaten inderdaad en dan zullen ze zelf die keuze maken. Mijn dochter is 2,5 en die heeft veel verdriet gehad omdat ze haar vader niet meer zag na een tijdje. Niet mijn keus, maar die van hem. De keuze die ik op dat moment maakte, was mijn dochter beschermen. Dan weer wel zien, dan weer een tijdje niet is veel te verwarrend voor zo een klein kind. Dan maar liever niet, je houd ze dan niet weg van hun kind, maar je beschermd jouw kind juist van deze verwarring. Mijn ex deed ook altijd alsof hij de slachtoffer was. Zeggen dat hij zo vaak moest werken om mij geld te geven, terwijl hij gwn paar dagen vrij was of pas om 17u moest beginnen. Dan denk ik als je echt je kind wilt zien doe je daar wel moeite voor. Op gegeven moment heb ik het losgelaten om hem steeds maar te vragen. Dat is gewoon het beste. Ze blijven vanzelf wel weg! ?

Jessica
Door

Jessica

op 11 September 2015

Ik vind het jammer dat er zo gefocust wordt op de rechten van een vader. Hoe zit dat met de plichten van een vader. Daar word nauwelijks naar gekeken! Vaders komen er wat dat betreft zo makkelijk vanaf als ze besluiten toch maar geen zin te hebben in het opvoeden van hun kinderen. Belachelijk vind ik! Het lijkt ook alsof het rechtsysteem zich alleen richt op de rechten ipv op de plichten. Mijn ex heeft mij ook veel aangedaan, ondanks mijn eigen verdriet heb ik hem nooit bij ons kind weggehouden. Ik heb alles eraan gedaan, van smeken tot dreigen, om hem voor zijn kind te laten zorgen. Helaas heeft hij 2 maanden geleden zelf gezegd niks meer met ons te maken willen hebben. Dat was overigens niet de eerste keer dat hij dat zei en daarom heb ik besloten om alle contact maar te verbreken omdat het heel verwarrend is voor mijn dochter. Wat doe je dan, als je als moeder wel graag wilt dat de vader zijn verantwoordelijkheid neemt, maar hij dat niet doet. Geld voor een advocaat heb ik niet. Mediation wilde hij toen al niet. Vaders hebben niet altijd alleen maar rechten, maar zeker ook plichten die niet altijd worden nageleefd. Beetje jammer! Misschien moet daar meer op gefocust worden vanuit het rechtsysteem ook, eerst de plichten en dan de rechten.

anno
Door

anno

op 11 September 2015

Nadat ex mij tijdens mijn zwangerschap heeft laten zitten is er amper contact geweest. Anderhalf jaar heb ik hem duidelijk gemaakt dat hij een kind heeft. Echter heeft dit tot ruzie's, bedreigingen en huiselijk geweld geleid. Waarbij hij zijn handen niet kon thuis houden. Nadat ik geen contact meer heb gezocht op advies van diverse instanties. Heeft hij een rechtzaak gestart voor gezamenlijk gezag en co-ouderschap. Iemand die de eerste anderhalf jaar een aantal keer is langs geweest voor bezoekjes die die soms 1uurtje duurden. Hij kent haar niet eens. Wilde geen band opbouwen niks. Nu hebben dochter en ik beide therapie om ons verleden te kunnen verwerken. Door de kinderbescherming wordt er doodleuk gezegd ach als .... het een plaatsje heeft gegeven kunnen we weer eens kijken hoe contact gaat. Waar zijn de rechten van het kind in deze?

Happy mommy
Door

Happy mommy

op 11 September 2015

Nou formeel (juridisch) heeft de vader van mijn zoon (14mnd) geen rechten. Hij heeft niet erkend en geen gezag. Mijn kind heeft daarentegen wél het recht zijn vader te leren kennen. Ik heb dan ook tijdens de zwangerschap en het eerste levensjaar van mijn zoon heel hard geprobeerd dit op een goede manier tot stand te laten komen en hem te betrekken bij ons kindje. Helaas is het hem niet gelukt te laten zien dat hij een goede vader kan zijn. Hij kwam afspraken niet na. Onvoorspelbaar. Onverantwoordelijk. En zelfs bedreigend en agressief. Wanneer mijn zoon omgang wenst zal ik hem helpen en de situatie opnieuw bekijken. Tot die tijd zet ik het stop. (Hij is sowieso in 12mnd tijd maar 4x geweest dus mijn zoontje kent hem niet)

Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies