Huis-, tuin- en keukenergernissen
19 december 2016 
2 min. leestijd

Huis-, tuin- en keukenergernissen

Mijn hoofd breken over de wereldproblematiek doe ik graag, maar soms eventjes niet. Dan zijn de mysteries des levens in mijn eigen kleine wereldje al enorm genoeg. En daarbij is het soms best een beetje fijn om je met kleine bullshit bezig te houden. Nee, dat is niet je kop in het zand steken. Zolang je je namelijk druk kunt maken om kleine dingen is je leven eigenlijk heerlijk ongecompliceerd. En dat is ook wel eens fijn.

Dat ter intro tot mijn volgende huis, tuin en keuken ergernissen top 3:

  • Verdwijnende spulletjes. Midden in de nacht komen er kabouters mijn huis in. Heus. Geen lieve rode puntmutsjes, maar met van die rode puntstaartjes! En die kleine klootzakjes jatten mijn halve inboedel. Zo hebben ze ergens een hele stapel sokken, warmiddelbolletjes en lingeriezakjes, flessendoppen, fietssleutels, boodschappenlijstjes en legoblokjes.
  • Ook in mijn koelkast wonen demonen. Terwijl ik zeker weet dat alles op zijn plek staat, duwen ze snel een pak vla (natuurlijk zonder dop) naar buiten als ik de koelkastdeur open. Op de grond, met een vla spoor tot aan de kelderdeur. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat ze zich in meerdere kastjes ophouden.

    huis-tuin-en-keuken-ergernissen

  • Natte bril. Mijn zoon heeft een enorm afwijkend slurfje. Het heeft een eigen mening en hij kan er niets aan doen. Zodra hij moet plassen en boven de bril staat begint dat ding enorm te slingeren als een startend propellervliegtuigje en plast hij bril, vloer en alles wat daar in de buurt staat zeiknat. Kan ‘ie niets aan doen.
  • Rammelend elektra. Ook mijn elektra heeft last van een eigen mening. Hoogst irritant. Updates van van alles en nog wat als je nét klaar zit voor de nieuwe serie, of even snel je pc wilt opstarten. Je broodrooster die besluit dat je brood zwart dient te zijn, of de magnetron die het leuk vind je eten op te blazen. Joepie, die vrijheid van meningsuiting.
  • Als laatste erger ik mij met enige regelmaat aan stof, rommel en puin. Ik vraag er niet om, toch is het er. Wij zijn geen vrienden, dus waarom? Ik kan prima zonder die ballast. Ik erger me dat het er is, erger me dat het zichzelf niet verwijderd en ik erger me aan het feit dat het me tijd kost om het weer op te ruimen. En aangezien ik alles met enige chaos doe, kost opruimen me veel tijd.

Zie ook: Het huishouden van Jan Steen

Heb jij ook last van zulke ergernissen in het huishouden? Wat staat bovenaan jouw lijstje?

Over de schrijver
Reactie plaatsen