Hulp vragen en zoeken
07 oktober 2016 
4 min. leestijd

Hulp vragen en zoeken

Niemand kan alles alleen. Zelfs ik niet. Nee, ik ook niet al vond ik heel lang van wel. Een sterke vrouw heeft niemand nodig! Waarschijnlijk zijn het harde levenslessen die je er zo over doen denken.

Als je regelmatig tegen dichte deuren aanloopt of teleurgesteld wordt en als mensen je bewust pijn doen is het vaak een logisch gevolg dat je de gedachte kan hebben ” ik heb niemand nodig”. Ook als het er met de paplepel wordt ingegoten dat je tegenslagen gewoon weg moet slikken; het leven gaat  door. Just deal with it!

stress-853644_640

Je wordt gehard en het zoeken naar hulp voelt als een zwakte. In mijn jeugd werd je vreemd aangekeken als je psychische hulp zocht of nodig had. Het was toch echt nog een soort taboe. 

Als je al hulp zocht dan praatte je daar al zeker niet over. Je moest wel knettergek zijn en mensen liepen met een boog om je heen. Er was veel minder begrip voor emoties en geestelijk ongemak, men ging nog liever aan de drank of drugs voor verlichting.

Gelukkig is dat nu wel anders. Je kan met elk probleem wel ergens terecht zowel voor jezelf als voor je kinderen. Voor alles is er wel een therapie en/ of een coach. Voor elke hulpvraag zijn er verschillende benaderingen om je geest en emoties weer op het juiste pad te krijgen.Gezinstherapieën om alles goed op elkaar afgestemd te houden en te leren om te gaan met elkaars verschillen in gedrag. En als dat niet werkt kan je nog altijd in relatietherapie of naar de mediator als je uiteindelijk dan toch uit elkaar gaat.

Voor de kids is er therapie om te leren omgaan met scheidingen, sociale vaardigheidstrainingen en therapieën om te leren omgaan en leven met de stoornissen als A.D.H.D.en autisme enzovoort, want het spectrum is groot. Soms is het dan ook een aardige zoektocht waar de juiste zorg te vinden die aansluit bij jou wensen en zorgvraag. Natuurlijk werkt zoiets alleen maar als je er zelf voor open staat en je je problemen erkent. Het is zo ontzettend fijn om te lezen dat mensen hier ook echt wat aan hebben en daar ook gewoon open over kunnen zijn. Gelukkig kijkt niemand je nu meer gek aan als je vermeldt dat je na een slechte relatie hulp hebt gezocht om weer tot rust te komen of sterker op je benen wil komen te staan.

Als je met je kinderen naar een opvoedpoli of ggz-instelling gaat voor hulp is dit zelfs een pre omdat je hierdoor je kind alleen maar beter helpt.

Dit betekent absoluut niet dat jij gefaald hebt als ouder. Je bent juist zo sterk om toe te geven dat je gewoon niet alles alleen kan en af en toe wat handvatten nodig hebt. Dat is gewoon heel handig en fijn, want zo kun je zelf juist goed doorpakken.fear-1052611_640

Op deze manier voed ik mijn kinderen ook op. Als je ergens tegenaan loopt, trek aan de bel. Komen we er zelf niet uit…dan zoeken we hulp. Ik heb bij mijn zoon die gediagnostiseerd is met adhd en pdd nos, dankbaar gebruik gemaakt van zowel de ggz-zorg en van alle hulpmiddelen die er op school te verkrijgen zijn. En nog steeds zijn we daar volop mee bezig. Ik hoop daarmee dat hij later ondanks zijn ongemakken stevig in zijn schoenen komt te staan en een evenwichtig gezond leven kan leiden. Dat is ons einddoel.

Ook voor mijn dochter heb ik hulp gezocht toen ze sociaal moeite had om bij te blijven. Ook nu ze cvs heeft grijpen we alle hulp aan die er nodig is, want hoe graag ik het ook zou willen…ik kan dat niet alleen en heb niet alle wijsheid in pacht.

Voor mij heeft het nooit zo goed gewerkt. Ooit in donkere dagen werd ik door de huisarts doorverwezen naar de psycholoog. Hoewel dat heel terecht was, keek de mevrouw in kwestie mij bij het einde van mijn verhaal aan met een blik van: wat kom je hier eigenlijk doen en wat verwacht jij nu van mij?

stress-391659_640

Die vraag kon ik niet beantwoorden. Logisch ook. Ik had mijn verhaal zo opgedreund. Ik had mijn toneelstukje als sterke jonge vrouw zo goed gespeeld, dat er eigenlijk geen hulpvraag zou zijn.

Het leven gaat niet over rozen, er zijn altijd doorns. Maar zolang je de rozen nog kan zien dan komt alles goed is mijn motto.

En als het mij te veel wordt en als ik het even niet meer weet of overmand word door verdriet, dan trek ik mijn hardloopschoenen aan.  Dan ren ik tot mijn hoofd weer leeg is . Tot ik alles weer op z’n plek kan zetten. Dat is mijn therapie naast de heerlijke wijn en koffie momenten met dierbare vrienden waar je zo af en toe fijn kan leeglopen en het schrijven voor happy single moms.

Maar ode aan de mama’s die wel hulp zoeken voor zowel henzelf als voor hun kinderen. Een nog betere vrouw betekent een nog betere moeder, chapeau!

runningbee

 

Lukt het jou wel om hulp te vragen? Deel het met ons en laat een reactie achter. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen