Ik ga op vakantie en laat achter: het vervolg
15 september 2015 
4 min. leestijd

Ik ga op vakantie en laat achter: het vervolg

In mijn vorige vakantieblog nam ik je mee terug naar mijn vakantie van vorig jaar. Die anders liep dan gepland. Ik ging terug naar dezelfde plek in Turkije. Dit keer om een lastige, moeilijke en pittige periode achter te laten. Hoe dat verliep, lees je in dit blog: Ik ga op vakantie en laat achter: het vervolg.

31 augustus was het dan zo ver. Bijna 1,5 jaar na een traumatische vakantie waarin mijn ex zijn ware gezicht liet zien. 

Ik was er klaar voor, klaar om een punt te zetten achter m’n pijn en verdriet. Ik checkte samen met mijn moeder de koffers in, werd uitgezwaaid door m’n vader en een lieve vriendin die beiden vroeg waren opgestaan om ons naar het vliegveld te brengen. Toch lichtelijk nerveus over hoe de kleine het in het vliegtuig zou doen,
maar nog nerveuzer over hoe het zou zijn om terug naar de plek te gaan waar geluk door verdriet werd vervangen. Hoe zou het zijn om echt weer op de plekken te staan waar de gebeurtenissen echt hadden plaatsgevonden.

Daar zat ik dan. Strak in de gordels met de kleine op mijn schoot, opgelucht dat m’n ex geen stennis had staan maken op de luchthaven.

ik ga op vakantie vervolg 2Opgelucht dat ik nu echt kon beginnen met het loslaten! Ik keek nog een laatste keer naar m’n vertrouwde omgeving
onder me en voor ik het wist zat ik hoog in de lucht. De aarde werd steeds een beetje kleiner en in een mum van tijd
was ik alleen nog maar omringd door wolken. De kleine meid deed het super! Geen kik gegeven en enthousiast van alle nieuwe indrukken. Voor ik het wist was ze in slaap gevallen en heel even sloot ik ook mijn ogen.

Ik werd wakker toen de piloot meldde dat over een goed half uur de landing ingezet zou worden. Na 3,5 uur vliegen zou ik landen op Turkse bodem. De bodem die voor mij als 2e thuis voelde 13 jaar lang. De bodem die ik bijna op mijn duimpje ken. Na een busreis van nog eens 2 uur kwam ik aan in het hotel.

Ik zag de ingang maar ik zag ook hoe m’n ex daar tekeer ging vorig jaar. “Niet aan denken, Rach! Loslaten en genieten is het motto!” Ik liep verder en werd even hartelijk ontvangen als anders. En daar was ‘ie: de eerste zucht van echte opluchting.

Het voelde goed, want ik was weer waar ik van kinds af aan iedere zomer twee weken thuis was. En mij werd niks maar dan ook niks kwalijk genomen over de taferelen van vorig jaar.

De dagen vlogen voorbij, de kleine meid genoot zichtbaar. En niks maakt mij als moeder gelukkiger dan mijn kind te zien genieten. Alle pijn en verdriet werden vervangen door mooie momenten. Momenten die niemand me meer af kon nemen en die ik voor altijd zal koesteren.

Maar zoals ik ook in m’n vorige blog had voorgenomen was er ook een tijd aangebroken om afscheid te nemen. Ik liet de afgelopen 1,5 jaar achter mij. Ik schreef een brief met alle emoties, alle boosheid, het onbegrip en tot slot schreef ik dat hij nooit maar dan ook nooit meer macht over mij kon en zou hebben!

De brief verbrandde ik. De resten stopte ik in een doosje en de as strooide ik uit in de zee. De as werd weggespoeld en meegenomen door de golven van de zee.

En zo voelde het op dat moment echt alsof een hoofdstuk in m’n leven afgesloten was en de pijn en verdriet gewist werd. Het was goed zo, het was nu echt klaar!ik-ga-op-vakantie-vervolg 1

Ik heb de periode die mij zolang beheerst heeft daar achtergelaten. Ik heb antwoorden gekregen op onbeantwoorde vragen, soms haalde dat een wond open maar toch door het op te schrijven en te verbranden vond ik rust. Niemand weet wat de toekomst nog gaat brengen maar ik ben blij dat ik gestopt ben om me steeds met het verleden te laten confronteren. Ik ben blij dat ik teruggegaan ben, mijn gevoelens onder ogen heb durven te zien en het een plek heb kunnen geven. Met goede moed kijk ik vooruit.

 

 

Bijzonder om je verleden achter je te laten met een ritueel. Heb jij ook zo’n ritueel uitgevoerd? Wat doe jij om je verleden achter je te laten?

Over de schrijver
Reactie plaatsen