Schrik jij van de titel van mijn blog? Dat kan ik me voorstellen. Ik ben overigens niet van plan om dood te gaan, maar ik bereid me wel graag voor. Ik heb alles geregeld voor mijn overlijden.

Je weet immers nooit hoe het loopt…. Ik wil het graag nu goed geregeld hebben, zodat mijn zoontje en mijn familie straks niet ook nog een extra last hebben, wanneer ik er niet meer ben.

Ik werk vanaf mijn 16e in de zorg en omdat ik daar veel heftige dingen tegen ben gekomen, heeft dat me zeker aan het denken gezet. Zo heb ik mensen gezien die zware hersenletsel hadden door ongelukken, mensen met spierziektes en mensen die behalve in bed liggen, niet veel meer konden.

Nadat ik veel gesprekken met deze mensen heb gevoerd, kwam er wel 1 hele grote conclusie uit. Ze gaven aan dat ze er spijt van hadden dat ze nog niets op papier hadden gezet.  

begrafenis 1Ik denk echt wel dat er iets is na de dood. En al ben ik niet gelovig, ik geloof wel degelijk in sommige stukken die in de Bijbel staan. Maar om met de deur in huis te vallen: ik heb een euthanasieverklaring opgesteld. En daarnaast ook een niet-behandel-verklaring met daarin een volmacht voor een familielid. Dat familielid ziet er dan bijvoorbeeld op toe dat de verklaring wordt gerespecteerd wanneer het gebeurd dat mij iets ernstigs overkomt.

Mocht het ooit gebeuren dat ik een ernstig auto-ongeluk krijg, dan wil ik niet dat ik langdurig kunstmatig in leven wordt gehouden. Dan mogen ze stoppen met mij behandelen. En wanneer ik onnodig lijdt, dan wil ik dat mijn euthanasieverklaring ingezet wordt. In deze euthanasieverklaring staat bijvoorbeeld ook wat ik versta onder ‘onnodig lijden’. Waarom heb ik dat laten vastleggen?

Ik moet er niet aan denken mijn zoon of mijn moeder voor mij moeten beslissen over mijn leven.

En daarnaast wil ik graag dat zij mij altijd blijven zien zoals ik was en niet hoe ik wellicht wordt na een ernstig ongeluk of een hersenbloeding… Ik wil niet dat mijn familie in zo’n moeilijke periode ook nog voor een veel te moeilijke beslissing komt te staan.

Zo heb ik ook al mijn hele begrafenis geregeld. Het was wel een beetje vreemd toen ik een afspraak had met een vrijwilliger van diegene die de uitvaart ooit zou gaan regelen. Ik had het idee dat zij het ook wel een beetje ongemakkelijk vond. Ik ga namelijk niet dood en normaal heeft zij gesprekken met mensen die bijvoorbeeld al ziek zijn of niet meer lang te leven hebben.

Mijn begrafenis wordt zeker niet saai! Er wordt wijn geschonken en er worden lekkere hapjes geserveerd. Ook worden er foto’s van mij geprojecteerd.

begrafenisOp mijn computer heb ik al een speciale map met foto’s erin, waarvan ik wil dat ze op mijn begrafenis zichtbaar zijn. Ik heb zelfs al de kist en de kaarten uitgezocht. En natuurlijk, de muziek! Nu zullen veel van jullie denken, jeetje, heb je dat al allemaal geregeld? Nou, dat klopt! En de reden hiervan is dat ik mijn geliefden de tijd wil geven om te rouwen en ik wil niet dat ze zich druk hoeven te maken om alles omtrent mijn begrafenis.

Ik had altijd al een testament, maar die is niet meer up to date, dus die ga ik op korte termijn wijzigen. Hier komt dan bijvoorbeeld in te staan dat mijn nalatenschap naar mijn moeder gaat en dat zij het zal beheren totdat mijn zoon op zichzef gaat wonen. Rick zal naar zijn vader gaan. Hier lees je ook meer informatie over de redenen om een testament af te sluiten.

Het zijn zowel kleine als grote dingen die geregeld moeten worden. Maar ik wil bijvoorbeeld echt niet dat mijn vermogen naar mijn ex gaat, omdat mijn zoon dan nog geen 18 jaar is. Dit moet gewoon allemaal goed geregeld zijn.

Het is natuurlijk geen leuke bezigheid om dit allemaal te regelen, maar het geeft me achteraf wel echt een prettig gevoel dat alles op papier staat. Ieder jaar ga ik de documenten samen met familie, huisarts en vrienden evalueren. Het is niet zo dat nu het vast staat, dit voor altijd zo vast staat. Je kunt dingen altijd weer aanpassen.

Sta jij weleens stil bij ‘wat als…’? Hoe heb jij je zaken geregeld?