Ik heb dé donor gevonden!
7 december 2015 

Ik heb dé donor gevonden!

Ik ben ervoor gegaan, ik heb mijn angsten opzij gezet en geluisterd naar mijn gevoel. Nu is het zover, ik heb hem gevonden, dé donor! Na verschillende oproepjes op internet van donoren te hebben gelezen en sommige te hebben gemaild, kwam daar zijn oproep voorbij. Dit is hem! Meteen vanaf het begin was mijn gevoel hier goed over. Hem wil ik als donor voor mijn tweede kindje! Ik heb dé donor gevonden!

Hij test zichzelf regelmatig op SOA’s en HIV, deze zijn ook in te zien. Tevens werkt hij met een donorcontract, kan een geldige legitimatie laten zien en wil hij het alleen via zelfinseminatie tot stand laten komen. De punten van betrouwbaarheid zijn aanwezig.

Daarnaast heeft hij ook al vaker gedoneerd. Dit maakt het voor mij nog iets betrouwbaarder. Een gevoelsdingetje. Mijn gevoel zat zelfs zo goed, dat ik zelfs mijn moeder stukjes van zijn oproep voorlas. En ook mijn moeder was positief, een extra pluspunt. Zij is namelijk meestal net iets kritischer of voorzichtiger dan dat ik ben. Het voelde een beetje als een overwinning. Ik heb iemand gevonden die, na het lezen van mijn oproep, mij aanstond. Nu maar hopen dat mijn mailtje naar hem goed genoeg is om reactie op terug te krijgen.

Wat schrijf je eigenlijk in zo’n mail? Hoe moet je beginnen? Ik vond het heel erg moeilijk, en had het idee dat ik als een kip zonder kop, van hak op de tak sprong!

Vooral ben ik gewoon mijzelf gebleven in mijn mail. Nadat ik iets over mezelf had verteld, vlogen de woorden als vanzelf op het papier. Misschien niet in geheel logische volgorde, maar dat was niet erg. Want na een kleine week had ik een reactie! Op mijn telefoon kwam een bericht van een mail tevoorschijn, toen ik zag welk onderwerp er stond was ik blij en zenuwachtig tegelijkertijd. Nu nog openen om te zien van wie het was. (Aangezien ik er wel meerdere had gemaild).Ik heb dé donor gevonden!

Mijn geluk kon niet op toen ik zag van wie de mail was. Hij, dé donor waarvan ik al zo hoopte dat hij terug zou reageren. Mijn mailtje was dus toch niet zo erg dan dat ik dacht. Een positief mailtje kreeg ik terug, hij vertelde nog meer over zichzelf en stuurde foto’s mee. Zelfs zijn telefoonnummer stond onderaan de mail.

Na een paar dagen laten bezinken mailde ik terug, appten we wat heen en weer en werd er een afspraak gemaakt. We zouden elkaar ontmoeten in een cafeetje ergens in zijn buurt (hij komt straks immers toch ook elke keer mijn kant op).

Een week later is het zo ver, het moment van de waarheid. Ik ga hem ‘dé donor’ zo ontmoeten.

Ik ben er al en hij is nog onderweg. En ja hoor, daar komt hij binnen. We stellen onszelf voor en bestellen wat te drinken. Wat voel ik mij zenuwachtig en ongemakkelijk tegelijkertijd, wat een vreselijk gevoel is dit! Ik heb mij werkelijk nog nooit zo ongemakkelijk gevoeld. Waar normaal mijn mond nooit dicht staat, wist ik nu maar weinig uit te brengen. Na even in gesprek te zijn voel ik me nog steeds niet op mijn best. Zit het dan toch niet goed? Laat mijn gevoel me nu echt in de steek? Niks is minder waar. Want hij, die tegenover mij aan het tafeltje zit is dé donor! Waarom voel ik me dan zo? Waarschijnlijk omdat dit nu niet echt een dagelijks voorkomende situatie is. Én ik voel me verder ook niet aangetrokken tot hem. De klik die is er en het is zeker een aardige, leuke man, ziet er ook nog eens goed uit. Maar niet mijn type (voor een relatie), precies wat ik zoek dus!

We zitten gezellig te kletsen en laten foto’s over en weer zien en ook de belangrijke zaken bespreken we. De tijd vliegt voorbij, want wanneer ik op mijn horloge kijk hoe laat het is, zie ik dat het 3 uur later is. Tijd om afscheid te nemen. Waarschijnlijk zit het wel goed van beide kanten, maar even laten bezinken kan geen kwaad. Het is ondertussen avond en ik krijg een appje dat het voor hem goed zit. Hij vind het bijzonder om aan mij te mogen doneren. Ik kan mijn geluk niet op en ben door het dolle heen. Kan het nog steeds maar moeilijk geloven: Ik heb dé donor gevonden. Eentje die nog aan mijn wensen voldoet ook, blond haar met blauwe ogen! Een eigenlijk onbekende man wil een onbekende Ik heb dé donor gevonden!vrouw aan zoiets moois en bijzonders helpen.

I’m one hell of a lucky girl! Waar ik eerst nog mijn ‘tegenvaller’ had, heb ik nu dé donor gevonden. En al met al, een stuk sneller allemaal dan verwacht!

We starten al gelijk bij de eerstvolgende eisprong. Ondanks dat dit is wat ik zo graag wil, vind ik het nu toch wel erg spannend worden nu het zo dichtbij komt! Nog een paar weken en dan heb ik mijn eerste zelf inseminatie…Ik heb dé donor gevonden!

Liefs Monique

Wie heeft hier ook ervaring mee? Hoe vonden jullie je donor? Ik lees graag jullie ervaringen over het ontmoeten van jullie donor. Laat je reactie hieronder achter.

Lees ook deze:

https://happysinglemoms.nl/hoe-ik-mijn-spermadonor-vond/

https://happysinglemoms.nl/in-mijn-eentje-zwanger-worden-hoe-doe-je-dat/

https://happysinglemoms.nl/bam-mijn-besluit-staat-vast/

 

 

Over de schrijver
a
Door

a

op 4 October 2016

Ben je inmiddels zwanger?

Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down