Ik heb een tijdje niet geblogd en dat was niet geheel zonder reden! Ik was even een niet zo’n happy single mom. En ik had de tijd nodig om me te focussen op wat er speelde. Wat er precies gespeeld heeft zal ik uit respect voor alle betrokken partijen niet over bloggen.

Ik was dus even niet happy. Ik schrijf in mijn bio dat ik over leuke dingen schrijf maar ook over minder leuke dingen. Dat geen enkel onderwerp taboe is. Dus ook hier zal ik over schrijven, zonder in details te treden. Niet om mijzelf in bescherming te nemen maar mijn kleine meid.

De mensen die mijn blogs lezen weten inmiddels dat ik vrij positief blijf en blog met een knipoog. Deze blog zal ook een positief einde hebben want heey waarom zou ik anders deze blog schrijven?

Ondanks dat de afgelopen weken zwaar zijn geweest voor mij en m’n kleine meid, heb ik in de afgelopen weken enorm veel over mijzelf geleerd en dit wil ik delen. Waarom? Omdat ik denk dat iedere single mom dit moet weten.

Laten we eerlijk zijn. Happy single moms voelen zich soms even niet zo happy en geloof me dat mag. Het is alleen: hoe ga je met die dieptepuntjes om? Hoe zorg je dat je weer happy wordt?

Wat ik de afgelopen weken geleerd heb, heeft rust in mijn leven gebracht. Het heeft ervoor gezorgd dat ik anders tegen dingen aankijk en dat ik makkelijker los kan laten. Ik durf eerlijk te zijn. Met wat ik geleerd heb bereik ik zoveel meer. Ik heb vooral bereikt dat ik gelukkiger ben!
Ik wil dit met jullie delen omdat het juist zo vanzelf sprekend is dat we bijna allemaal vergeten te doen.

Het begon allemaal met de stress, emotie en gevoel die de situatie waar ik in terecht kwam met zich mee bracht. Telefoontjes die mij finaal over de zeik kregen. Van 0 naar 3 seconde kon een zo’n telefoontje mijn hele stemming veranderen. Het ging om mijn kind . Ik leek totaal niet begrepen te worden door instanties, en dat terwijl er allerlei alarmbellen af gingen. Het normale leven ging ondertussen gewoon door. Ook op m’n werk had de spanning die de situatie met zich meebracht zo z’n invloed. Ik was kribbig, om maar niet te zeggen onuitstaanbaar. Als klantenservice medewerkster natuurlijk niet heel handig.

girl-1147401_640

Mijn collega’s zo lief en begripvol als ze zijn, boden mij aan om even stoom af te gaan blazen. En daar was hij m’n mr healey. De baas die echt eens tijd voor mij nam en een goed gesprek met mij aanging. Ik begon natuurlijk uit te leggen wat er speelde en waarom ik het een na het andere telefoontje voerde met advocaten en allerlei instanties. Ik was de pitbull die de onderste steen boven tafel wilde hebben. Tot dat dit gebeurd was kon ik het niet loslaten. Nederland zou Nederland niet zijn als je daarbij tegen een paar dikke vette muren op zou knallen die instanties heten. Ik vloekte dat het een corrupte bende leek die elkaar allemaal de hand boven het hoofd hielden.

Ik mopperde dat ik werd afgeschilderd als diegene die fout was terwijl ik vocht voor het welzijn van mijn kind. Hij luisterde en onderbrak mij al snel. Niet om onbeleefd te zijn maar om mij te raken op precies de goede plekken. Hij wist iets in mij te doorbreken. En ja hoor daar kwamen mijn tranen waarvan ik zo n best deed ze binnen te houden. Hij zei: “Ik weet dat als je nu thuis was je er nog meer tranen uit zou gooien. ” Ik knikte, want hij had gelijk.

De harde tante die ik mijn collega s maanden lang had voorgehouden brak. Ik huilde en snikte als een klein schoolmeisje. Het was er eindelijk uit. Al die opgekropte tranen die er al  maanden zaten.

Mijn grootste les was dat ik Quinty op een hogere trede zette dan mijzelf. Op dat moment dat hij het zei dacht ik: “Och hebben we weer zo n man.” Ook al is hij zelf vader, het gevoel van een moeder is anders. En tuurlijk is zij me meer waard dan mijzelf. Ik zocht naar bevestiging bij collega’s die zelf kinderen hadden. Zij zagen het net zo. Hoe meer dagen voorbij gingen, hoe meer ik ging nadenken over zijn woorden en zijn handgebaren erbij. Hij had nog gelijk ook.

Hoe kon ik goed voor Quinty zorgen als ik daarbij mijzelf uit het oog verloor. Ik deed het nog redelijk maar hoe langer ik dit zou doen hoe meer ik zou afglijden in het vechten voor haar. Ik was op aan het raken. Wat had Quinty daar aan? Helemaal niks. Hoe meer dagen voorbij gingen, hoe meer ik de situatie los kon laten. Af en toe zag hij aan me dat ik er teveel mee bezig was en weer aan het piekeren was. Dan zette hij mij weer op mijn plek. Simpelweg door te zeggen dat ik er teveel mee bezig was of dat kleine simpele handgebaar.

reflection-1703864_640

Ik heb ik de afgelopen weken meerdere gesprekken gehad. Hij is open en eerlijk en ik krijg door hem een goede kijk op de situatie. Nieuwe inzichten waar ik mee vooruit kan. Ik heb hele lieve mensen privé om mij heen die dag en nacht voor mij klaar staan. Maar deze mensen zijn te betrokken bij de situatie. Deze mensen zeiden precies wat ik wou horen. Maar juist dat versterkte mijn gevoel om te vechten. Maar als je vecht en strijd loop je de kans om overeenstemming te bereiken mis.  Ik dacht dat ik heel erg meewerkend was en mijn ex best veel bood. En dat was ook wel zo. Ik bracht het alleen op een verkeerde manier. En ja, mijn ex blijft mijn ex. Die is niet zo snel tevreden.

Met zijn tips en adviezen heb ik mijn muur een beetje kunnen afbreken. Ik wil niet zeggen dat deze volledig afgebroken is, maar beetje bij beetje beginnen de steentjes af te brokkelen.

Mijn adviezen of eigenlijk mr healeys adviezen:

1 Laat je emoties toe
2 Cijfer jezelf niet weg
3 Doe iets voor jezelf
4 Durf hulp te vragen en te grijpen
5 Reflecteer jezelf

Tegenwoordig breng ik dingen minder hard over. Ik praat meer in de ik vorm en leg beter uit waarom ik over bepaalde zaken denk zoals ik denk. Ik evalueer de situatie voor mezelf en noteer verbeterpunten voor mijzelf. Ik vraag om meningen van anderen voor dat ik handel. Ik denk na over wat ik zeg.
Ik ben en blijf Rachel dus mijn hart op mijn tong zal ik altijd behouden. Maar in de situatie tussen mijn ex en mij werkt dat nu eenmaal niet. Ik kan hem niet veranderen. Ik kan alleen mijzelf veranderen. Dus ik heb mijn kijk en benadering veranderd.

Zoals ik al schreef geeft dit mij meer rust. Ik pieker minder, ik ben minder snel gestrest en geniet meer van mijn vrije tijd.

Heb jij wel eens een dipje gehad, of zit je in een dipje? Zoek je lotgenoten of gewoon iemand bij wie je jouw hart kan luchten neem ook eens een kijkje op de community.

Ik ben vanaf nu in ieder geval weer terug van weg geweest.

Liefs,

Rachel

Zie ook: Hulp vragen en hulp zoeken

Wil je nooit iets missen van Happy Single Moms?
Ontvang dan regelmatig leuke mails vol met tips & inspiratie!

Bedankt voor je inschrijving! Je ontvangt snel een mail met inspiratie van mij!