Ik wil wel een man naast me
29 januari 2017 
2 min. leestijd

Ik wil wel een man naast me

Heel vaak wordt er geschreven in blogs of in reacties dat iedereen maar klaar is met alle mannen en dat ze liever alleen zijn. Ik herken dat totaal niet. Ik wil wel een man naast me. Niet perse nu en ik ben niet op zoek, ook al heb ik pas iemand ontmoet.

Het lijkt mij juist heerlijk om weer tegen iemand aan te kruipen of om samen wakker te worden. Iemand tegenkomen die mij aanvult en waardoor ik dat heerlijk beschermde gevoel weer kan ervaren.

Misschien ben ik te romantisch ingesteld en blijf ik hopen op wonderen die niet bestaan, want sinds ik alleenstaande moeder ben, ben ik weinig mannen tegengekomen waar ik verliefd op ben geworden. Misschien ook omdat ik er lang niet klaar voor was, terwijl ik dat inmiddels wel denk te zijn. Al denk ik ook dat je aantrekt wat je uitstraalt.

Ik heb harde lessen geleerd uit de relatie met mijn ex. Dat mijn ex me zo behandeld heeft, wil  niet zeggen dat ik het geloof in een goede relatie maar op moet geven. Dat weiger ik. Voor deze ex heb ik ook wel een lange goede relatie gehad, die om hele andere dingen na jaren stuk liep. Ik geloof in dat soort relaties, ook al zou ik er nooit meer zo onbevangen instappen. Dat deed ik bij de laatste relatie ook en kijk wat dat heeft gebracht: mijn geweldige dochter, maar daarnaast vooral een mega bak met ellende. Dat trek ik inderdaad niet nog een keer.

Het ideaalplaatje van de maatschappij ga ik niet aan voldoen. Ik heb een prachtige dochter en so be it. Iedere man die dat als last ziet, is niet de geschikte vent voor mij.

Dat is ook prima vind ik. Je kunt hoe dan ook niet samen zijn met iemand die jouw grootste trots van de wereld niet accepteert.

ik wil wel een man naast me

Toch blijf ik geloof houden in de toekomst. Ik heb nu een leuke man ontmoet waar het leuk mee klikt. We komen elkaar regelmatig tegen en leren elkaar daarnaast beter kennen via app. Wie weet volgt er binnenkort een date, wie weet ook niet. Het is voor ons beiden duidelijk hoe de vork in de steel zit, want zowel hij als ik hebben kinderen. Gelukkig heeft hij het beter voor elkaar met zijn ex qua omgang en contact dan dat ik dat heb. Mocht het ooit tot daten komen en dat uitbloeien tot iets moois, dan komen de kinderen pas na verloop van tijd in beeld. Dat hebben we beiden wel duidelijk: dat stuk pak je extra voorzichtig aan met kinderen die al een scheiding hebben meegemaakt. Of in mijn geval een kind dat haar vader niet (meer) kent.

Dit vind ik overigens van late zorg. Wat ik nu veel belangrijker vind is dat we allebei gaan uitzoeken of we elkaar écht leuk vinden en of we het zien zitten om te gaan daten.

Dat is namelijk de kern van een goede relatie: wederzijdse liefde, aantrekking en respect.

Als die basis goed gelegd wordt, dan pas kan je de kinderen met de nieuwe partner en met elkaar kennis laten maken.Dus ja, ik wil wel een man naast me. Maat nu eerst eens kijken of we allebei de vlinders in onze buik gaan voelen..

Zie ook: Het aantrekken van de verkeerde mannen

Hoe kijk jij hier tegen aan? Geloof jij nog in de liefde? 

Over de schrijver
Reactie plaatsen