Het is zo’n dag.
Het is zo’n dag waarbij het touwtje van je theezakje los schiet.
Zo’n dag dat je al snel in de gaten hebt dat je beter in je bed had kunnen blijven liggen, waar de dekens je beschermde tegen de grote boze buitenwereld.
Zo’n dag waarop de maan en de sterren net verkeerd staan en jij als gevolg daarvan net moest niezen terwijl je je mascara op deed.
Je collega’s zijn chagrijnig, de kinderen luisteren niet, de hond heeft in huis gepoept en je haar zit stom.
Zo’n dag, die wil je liever overslaan. Morgen wordt het vast beter.

Het is weer zo’n dag.
Het is zo’n dag waarbij je koffiefilter scheef zit en je koffie naar slootwater smaakt.
Zo’n dag dat je zelfs de dag ervoor niet zo erg meer vindt, terwijl jij dacht dat het gister al zo’n rotdag was.
Zo’n dag waarbij iedereen jou moet hebben en aan alle kanten aan je trekt, ineens lijkt de cup-a-soup reclame dichterbij dan ooit: “NU EVEN NIET!”
Je geld is op, de rekeningen stapelen zich op, je auto maakt een gek geluidje en je gezicht staat constant in zorgen-modus (dag grappige lach-rimpels, hallo permanente-frons…)
Zo’n dag die je ook had willen overslaan. Nog even volhouden en dan is het weer weekend.

woman-994737_640

In het oog van de storm

Het is zo’n week.
Het is zo’n week waarbij je al drie afspraken bent vergeten.
Zo’n week waarvan je eigenlijk op maandag al wist dat het foute boel was en je je gordijnen beter dicht had kunnen laten.
Zo’n week dat je je zelfs verstopt voor je vriendinnen, omdat je er niet eens meer over wilt praten.
Maandag was shitty, dinsdag was erger, woensdag was een hel en de bittere ellende zette zich rustig voort tot en met nu.
Zo’n week wil je het liefst dichtplakken in je agenda. Niet meer aan denken.

Het is zo’n maand.
Het is zo’n maand waarbij je een stukje maand overhoud aan het einde van je salaris.
Zo’n maand waarbij alles mis leek te gaan en iedere hoop op verbetering net zo snel vervloog als dat goedkope luchtje waar je jezelf op had getrakteerd.
Zo’n maand waarin je jezelf al mindere keren hebt betrapt op het plannen van een vlucht naar ergens wat in ieder geval niet hier is.
Je bent moe, je huishouden loopt dramatisch achter, je sociale leven is verwaarloosd, je hebt inmiddels meer was dan kleding om aan te trekken en je leeft als een kluizenaar.
Zo’n maand vergeet je het liefst meteen weer. Delete.

Het is zo’n jaar.
Het is zo’n jaar waarin je meer voor je kiezen kreeg als wat je dacht dat je aan kon.
Zo’n jaar waarin alles daadwerkelijk echt mis is gegaan en je al je survival skills heb moeten inzetten om iedere dag weer door te komen.
Zo’n jaar waarin tegenslag zich op stapelde en je jezelf afvroeg of het ooit nog eens beter zou worden.
Je hebt een nare scheiding achter de rug, je hebt je moeten leren om alles alleen te doen, je hebt zoveel op je bord gehad dat je zelfs je aller grootste pizza bord niet meer toereikend is.
Zo’n jaar sluit je maar wat graag af. Volgend jaar wordt jouw jaar!

breakfast-1398259_640

In het oog van de storm

Het is ochtend.
Het is zo’n ochtend waarbij je samen aan een broodje zit en even niet hoeft op te schieten.
Zo’n ochtend waarbij de kinderen lachen en het zonnetje naar binnen valt terwijl jij je kopje koffie op slurpt.
Zo’n ochtend dat jij je ineens realiseert dat deze ochtendjes hetgeen zijn wat jou op de been houd.
Lachende blije kindertjes, een huis vol met liefde, een overdreven lekker kopje koffie gezet door de oudste en een huis dat ruikt naar verse broodjes.
Zo’n ochtend is jouw oog van de storm. De liefde overwint alles.

Het regent dat het giet, maar jij danst.

Wat mooi geschreven door Keetje. Hoe vaak het ook tegenzit, de liefde van en met je kinderen doen je alles laten overwinnen. Hoe overleef jij de tegenslagen? Deel het met ons en laat een reactie achter. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder.