In mijn hart blijf ik altijd haar mama
28 augustus 2016 
3 min. leestijd

In mijn hart blijf ik altijd haar mama

Stiekem heb ik geen twee, maar vijf dochters. Drie van hen zijn ‘aangenomen’, en over een van deze meiden wil ik dit blog schrijven. Ze is de eerste sterke vrouw waar ik het over zal gaan hebben. Wat maakt iemand sterk? Dat kun je niet in een zin beschrijven. Zoveel verschillende aspecten bij elkaar zorgen hiervoor.

Ik leerde haar kennen toen ze een jaar of 8,9 was, ze is nu 20. Ze woonde met haar vader en zusjes vlakbij ons. Ze kwam geregeld bij ons langs om met mijn oudste dochter te spelen, zij was toen nog heel klein. Ik zag al direct wat een verantwoordelijkheidsgevoel dit jonge meisje in zich had. Ze zorgde voor haar zusjes, ze lette op hen en liet ze geen moment uit het oog. Ook bij ons hielp ze. Dit hoefde ze natuurlijk helemaal niet te doen, maar dat deed ze.

Op een verjaardag bijvoorbeeld, dan liep ze constant heen en weer om familie en vrienden van drinken en eten te voorzien. Ze lachte met ze, maakte grapjes, was beleefd en heel respectvol tegen iedereen. Ze zei al snel mama tegen mij en tegen mijn dochter, zusje. Mijn ouders noemde ze opa en oma. Dit vonden we allemaal helemaal niet erg. Iedereen die met haar in contact kwam vond haar een geweldig, welopgevoed kind. En dat was ze ook, dat is ze ook.

Thuis ging het allemaal niet zo lekker. Haar vader, die al een stukje ouder was, was erg ouderwets in zijn manier van denken en wist niet om te gaan met zijn oudste dochter. Ze moest veel in huis doen en niks was goed. Hij was vaak boos op haar en sloeg haar ook. Terwijl hij aan de andere kant heel bezorgd en zorgzaam was.

Zij kon niet anders dan met de stemmingswisselingen van haar vader mee te gaan. Ze had respect voor hem en hield van hem.

Ook thuis zorgde ze voor haar zusjes. Naarmate ze ouder werd groeide haar gevoel van verantwoordelijkheid naar hen toe, meer en meer.

Dit leven met haar vader, en een moeder die niet helemaal stabiel was en vaak ziek die ergens anders woonde, haar zusjes om voor te zorgen en naar school toe gaan plus altijd maar haar mond dichthouden over wat er thuis allemaal gaande was, dat begon haar op te breken. En op een gegeven moment begon ze mij in vertrouwen te nemen. Haar vader mocht dit natuurlijk niet weten dus het bleef tussen haar en mij. Ze kon haar hart bij mij luchten en bij me uithuilen. Ik hielp haar vader met zijn administratie en als hij oppas nodig had dan had ik de drie meiden heel graag bij me.

De meiden werden ouder en op een gegeven moment ging de oudste zich verzetten tegen alles wat er gebeurde. Voor iedereen komt er een breekpunt. Het ging even goed fout met haar, met alle gevolgen van dien. Ze kwam in verschillende instellingen terecht en verwondde zichzelf, Ze deed nog meer dingen die zo’n  jonge meid op die leeftijd (of op wat voor leeftijd dan ook) helemaal niet moet doen. Ik bleef contact met haar zoeken en houden.

Een paar jaar daarvoor had ik haar beloofd dat ik haar nooit in de steek zou laten, dus dat was ik ook zeker niet van plan.

heart-1450302_640Ze kon niet geloven dat ik haar elke keer weer vond. We praatten veel en ik zag ook dat ze af en toe goede begeleiding kreeg. Ze was een beetje opstandig geworden tegen mensen die ze niet goed kende of die haar in haar ogen niet goed behandelden. Maar ze was nog steeds de lieve meid die ik kende…

Nu is ze 20 jaar, heeft zoveel meegemaakt, te veel voor een meisje of vrouw om ooit mee te hoeven maken. Alsnog is ze de lieve, zorgzame, verantwoordelijke, liefdevolle, respectvolle, sterke meid die ze altijd is geweest. Ze lacht altijd, tenminste tegenover de meeste mensen, is een hartstikke mooi vrouw geworden, luistert naar je ondanks wat er door haar heen gaat en in mijn ogen is ze een echte superwoman!

Ze doet modellenwerk, ze is echt een type hiervoor. Ze is  fotogeniek en heeft  de juiste maten voor dit werk. Ze is lekker nonchalant, doet dingen op haar manier, komt altijd te laat, kan lang zonder veel te eten, houdt van reizen, mensen, netwerken en alles wat er nog meer bij komt kijken. Ze heeft een onvoorwaardelijke liefde in zich waar een ieder van ons nog wat van kan leren en ik ben meer dan supertrots op haar!

In mijn hart blijf ik altijd haar mama en zij mijn lieve meid en ik kan maar niet geloven dat ze het zo goed doet. Ik ben heel dankbaar dat ik in haar leven mag zijn. Je ziet het op, je kan op meer dan 1 manier mama zijn en leren van een kind.

Namasté.

Angel Story

 

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Over de schrijver
Reactie plaatsen