Is het wat het is??
10 oktober 2016 

Is het wat het is??

Tegenwoordig lijkt er een trend te zitten in uitspraken. Ineens hoor je dan ‘iedereen’ eenzelfde uitspraak doen. Eerst vind ik zo’n uitspraak dan nog wel interessant klinken, en hoor ik ‘m na verloop van tijd ook over mijn eigen lippen rollen. Alleen op een bepaald moment ga ik nadenken over zo’n uitspraak en hoe vaker ik ‘m hoor, hoe irritanter ik het ga vinden.

Dat je altijd en overal van moet genieten, die hoor en lees je nog steeds te pas en te onpas. Ik riep het ook hoor. Gingen vrienden een dagje weg, op vakantie, waren ze zomaar vrij of hadden ze een feestje. “Lekker van genieten!” hoorde ik mezelf roepen. Tot ik zelf zo’n leuke dag had, of zou moeten hebben, en ik dat ‘genieten’ niet kon voelen. En daar gaan mijn hersens dan.

Is het erg dat ik niet weet hóe dat voelt?

Hoe voelt dat eigenlijk precies, dat genieten? Ik had best een leuke dag, dat wel, maar om nou te zeggen dat ik ervan genoot? Of moest ik blij zijn om te genieten? Ja, ik was wel blij, maar ook weer niet extreem blij.. Het was meer gewoon, vond ik. Niet erg, besloot ik, maar als mensen je heel vaak toeroepen of zeggen dat je ergens lekker van moet gaan genieten, dan lijkt het net of zo’n dag alleen maar leuk mag zijn ofzo.

Tenminste, zo gaat dat dan in mijn hoofd. En als ik er dan niet zo van geniet, of misschien doe ik dat wel maar weet ik gewoon nog niet zo goed hoe dat voelt, is dat dan heel erg? Ik heb het maar losgelaten. Ook zo een trouwens, iets loslaten. Daar heb ik in een vorige blog al over geschreven. Dus ik accepteer dat ik niet overal van hoef te genieten dat het gewoon leuk hebben ook goed genoeg is. Dat hele genieten gooi ik lekker over m’n schouder, en ik zie wel hoe ik me voel. Zo, ook weer geregeld.

Wat IS het dan?

En dan de volgende, ja, er is er nog een namelijk. ‘Het is, wat het is.’ Ook die gaat in mijn hoofd niet helemaal lekker.

Hij klinkt heel logisch, dat wel. Maar de vraag die daarna in mijn hoofd opborrelt is, ‘ja maar wat IS het dan?’ Heel soms stel ik die vraag ook, en in negen van de tien gevallen krijg ik daar helemaal geen antwoord op. En in het ene geval dat er wel een antwoord op volgt, is het vaak een brei van woorden waar ook geen touw aan vast te knopen is.

Ik heb bedacht dat als je er niet meer over wilt nadenken of over wil praten, dat het gewoon een opmerking is om iets van tafel te vegen. Kennelijk nemen heel veel mensen er genoegen mee, anders was het niet zo’n populaire uitspraak. Bij mij zorgt het alleen maar voor ongenoegen, want iets hoeft helemaal niet zo te zijn als het is, toch? Kan best anders worden…

Moderne uitspraak voor sleur?

Of ‘go with the flow’. Ook schuldig hoor, ik wil ook best heel graag meedoen aan ‘go with the flow’. En ook bij deze uitspraak ga ik na een tijdje nadenken wat dat dan precies is, die flow. En daar ga ik dan alweer. Dat is toch helemaal niet zo heel spannend om te doen. Alsof je maar gewoon meegaat in wat er komt of wat de dag je brengt, ofzo? Ik vind het eigenlijk meer een moderne uitspraak voor sleur.

Het zorgt er af en toe wel voor dat ik me afvraag of het aan mij ligt. De trend-uitspraken vliegen je om de oren. Kennelijk ben ik een van de weinigen die dan na verloop van tijd zo’n ‘hakken-in-het-zand’ gevoel krijgt en ga nadenken wat er nou precies gezegd wordt of wat ermee bedoeld wordt.

Bij mij roept het alleen maar vragen op. Ik heb voor mezelf besloten, ik laat het maar voor wat het is. ‘Laten’ is het nieuwe ‘moeten’, zeggen ze tenslotte… 😉

Zie ook: Loslaten, hoe dan?

 Heb jij wel eens nagedacht of jij zulke trend uitspraken gebruikt? Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down