Jaloers

Ik was jaloers!

Niet op de mama’s met kindjes die wel tot half 8 sliepen of op het feit dat die mama’s misschien een partner hadden en zodoende ploegendiensten konden draaien. Al dacht ik daar wel eens smachtend aan, het feit dat dit niet in ons huis voorkwam, had ik redelijk geaccepteerd.

Twee jaar terug was ik jaloers op de poppen van dochterlief. De poppen werden oh zo liefdevol in een reiswiegje gelegd. Kregen met uiterste precisie een lakentje en dekentje over zich heen. Ze gaf ze een kus en riep hard: ‘Ssst!’met haar vinger op de lippen als ik even praatte. “Ssst, niet wakker maken mama”, klonk een bozig gefluister. Liet je mij maar eens ongestoord slapen, hoorde ik mijzelf zielig en verongelijkt denken.

Wat had ik graag weer eens een hele ochtend ongestoord in bed
willen liggen met boek en chocola.
Of in de armen van een man, onder hem of bovenop hem

Een ochtend in te delen zoals ik zou wensen. Slapend zou ook mogen. Al zou ik het bijna jammer vinden om tijd, die ik voor mezelf had zo te verprutsen. Waarom heb ik voordat ik moeder werd nooit iemand hierover gehoord. Wel lacherig over de ‘ik ben twee en zeg nee-periode’. Inmiddels erachter komend dat het hierbij regelmatig lachen is als een boer met kiespijn. Nooit ging het echter over het gebrek aan die goede ouderwetse ochtenden.

Ochtenden die ik heerlijk rozig tussen het beddengoed doorbracht

AZ-05-bOpgekruld met mijn knieën tot aan mijn neus en nog kon nasluimeren in mijn laatste droom. Een boek van het nachtkastje pakken en blijven lezen totdat ik het bijna uit had. Plots beseffend dat ik nog geen afscheid van de wereld wilde nemen waarin ik zo heerlijk vertoefde, met al die personages die inmiddels zo vertrouwd voor mij waren geworden en het boek met moeite weer terug leggen. Vervolgens op zoek ging naar de m&m’s, die tijdens het lezen uit mijn hand waren gevallen en denken, ga ik vandaag nog wat doen of draai ik me nog even weer om.

Super ook hoor!

Die knietjes die over mij heen kruipen terwijl ik mijn buikspieren nog niet had aangespannen, die ellebogen die net iets te hard tegen mijn hoofd kwamen, dat geknipper met het grote licht halverwege de nacht. Voor geen goud had ik dit willen missen. Dat kleine blonde meisje dat zich half slapend tegen mij aanklampte. Het liefst met haar hoofd in het holletje onder mijn kin of oksel. Dat meisje dat soms tijdens een knus moment ineens zei: “Mama, hou van jou” en soms zelfs: “Mama, ik veel houden van jou” en mijn arm dan even aanraakte en in mijn ogen keek.
De chocola zou mij wegsmelten en ik ben blij dat ik niet sliep. Dit had ik nooit willen missen.

Wat zullen de mensen jaloers op mij zijn

Ben jij ergens ‘jaloers’ op? Ik ben benieuwd, je kunt je bericht hieronder achterlaten!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Jul 2015

Hahaaaaaa.... zó herkenbaar dit Alinda!! Ik heb vele soortgelijke momenten (óók die van jou!!), bijvoorbeeld: vroeger kon ik uuuuren in bad zitten. Lekker met 'n drankje, 'n hapje, muziekje, m'n tablet, telefoon, kranten, nagel-spulletjes & maskers..... Compleet mét handdoekje om mn handen af te drogen als de telefoon ging. (meestal was dit dan m'n ex / de vader van m'n zoontje, met wie ik dan uren aan de telefoon kon zitten. Ook na bijna 10 jaar relatie, ja.) Tegenwoordig ben ik blij als ik überhaupt de fut heb om nog 'n bad vol te laten lopen als die uk slaapt- en áls ik dit heb gedaan wordt hij uitgerekend als ik nét lekker zit wakker. 't Is nowadays al heel wat wanneer ik eraan toekom om elke dag te douchen & m'n haren te wassen.....maar da's allemaal OK wanneer ik daarna dat kleine lijfje tegen me aan voel kruipen. Ik lever m'n dierbare bad incl. bijnaam "Katrien Duck" met liefde in voor dit fantastische mannetje- maar denk soms wél met weemoed terug aan die uren dat 't bad voor MIJ was ;-)

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Jul 2015

Humor Sanne en hier mijn badrituelen helaas ook aardig moeten inleveren. Hoeveel jaar zullen we nog moeten aftellen voordat dat bad weer uuuuren van ons is?

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Jul 2015

Hey Alinda, Heel erg mooi geschreven en ook echt heel herkenbaar. Als ik denk aan die ochtenden dat ik in bed heb gelegen en letterlijk uren naar het plafond staarde en 'gewoon' nadacht, dat is nu niet meer voor te stellen en verlang ik daar echt wel naar. Maar als ik zou moeten kiezen tussen dat of die kleine zachte handjes om m'n nek heen, dan hoef ik natuurlijk geen seconde na te denken en kunnen die relaxte ochtenden met gestolen worden :) Liefs Myra

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Jul 2015

Dankje Myra en voor alles is blijkbaar een tijd. Lees op fb iets over pubers die uitslapen en dat klinkt toch ook wel weer goed, oke dat nachtelijke stappen van ze dan misschien eerst nog niet ... maar om het ontbijten soms om te zetten in brunchen zou best mogen in de weekenden :)

Anonymous
Door

Anonymous

op 23 Jul 2015

Even een snelle break voordat ik weer verder ga met werken. Ik zit hier in mijn eentje hardop te lachen. Het is o zo herkenbaar! Ooit... Ooit komen onze ochtenden terug en ligt dochterlief haar roes uit te slapen in bed. Dan denken we met weemoed terug aan deze tijden... En tot die tijd geniet ik (zolang het kan) volop van haar kleine lijfje tegen de mijne aan.

Anonymous
Door

Anonymous

op 14 Aug 2015

Ik hou ook van zulke ochtenden. En weet je.. Ik creëer nog steeds soms van die heerlijke ochtenden!! Maar dan SAMEN met mijn mini superheld bij mij. Samen lekker rustig wakker worden.. Filmpje kijken of tekenen.. Lekkere broodjes eten in bed .. Het komt niet vaak voor hoor maar heel soms..lekker tot 12 uur in bed 'hangen' relaxen en gek doen. Daar kan geen volwassen vent aan tippen :D

Reactie plaatsen