Jaloezie en onzekerheid in de date fase
01 april 2017 
3 min. leestijd

Jaloezie en onzekerheid in de date fase

Gek word ik ervan, jaloezie en onzekerheid. Het drijft me soms tot waanzin, terwijl ik rationeel gezien echt overdrijf. Ik ben aan het daten met een man. Deze man is erg lief, maar net als ik erg gesteld op zijn vrijheid. Vrijheid in de zin van dingen met vrienden kunnen doen. Logisch, dat wil en doe ik ook!

Het is zaterdagavond en mijn date gaat met zijn vrienden naar een leuk feest. Niets voor mij overigens, want de muziek is niet echt mijn ding. Het eerste dingetje doet zich voor: alle mannen moeten naar binnen in het gezelschap van een vrouw. Mijn date gaat samen met zijn vrienden met een groep vrouwen naar binnen die hij zelf niet kent. Zijn kameraad heeft dit geregeld.

“Moet ik me zorgen maken?” heb ik hem gevraagd. Gek genoeg helpt het mij enorm als ik deze bevestiging in woorden krijg. Woorden zijn maar woorden, i iknow. Toch is dit voor mij voldoende om het los te laten. Ik wil namelijk iemand kunnen vertrouwen op zijn woord. Ik vind het echt vre-se-lijk om thuis te moeten kniezen met vragen als: “Wat zou ie nu doen? Met wie is ie?” en ga zo maar door.

Veel plezier schat

Aangezien we nog niet kunnen spreken van een relatie, betrap ik mezelf toch op enige jaloezie en onzekerheid. Ik merk aan zijn appjes dat ie “anders” doet. Paranoia? Nee, analytisch wel. Ik zie dat niet alleen bij hem, maar ook bij anderen als er “iets” is. Super vervelende eigenschap van mezelf.

Jaloezie en onzekerheid

Ik relativeer zijn appjes door tegen mezelf te zeggen dat ie in ieder geval nog appt. Zo is het ook gewoon. Ik wens hem veel plezier en meen dit ook oprecht. Toch vind ik het een beetje irritant dat zijn appjes anders zijn. Ik ben me er bewust van dat dit kan komen door:

  • dat hij het gewoon druk heeft met zijn vrienden
  • Bier/alcohol
  • Hij nu net naar binnen gaat, mét die andere vrouwen

Wat ik niet snap is: waarom boeit me dit zo? Moet voor alles een reden zijn? Laat die vent lekker zijn ding doen en de stress van het leven van zich af dansen. Ik gun het hem van harte en ben blij dat ik over een week of 3 ook met vriendinnen naar een feest ga.

Ik blijf malen en mezelf afvragen waardoor ik nu die jaloezie en onzekerheid voel. Mijns inziens komt dit doordat het anders dan anders gaat. Bovendien ben ik zelf anders als ik ga stappen. Ik ga ook niet de hele tijd appen. Sterker nog, dat is maar beter ook, want als er een wijntje in gaat dan kan ik beter niet meer gaan appen. Dan laat ik alleen maar meer merken hoe leuk ik diegene vind, dus beter van niet.

Zwijgen is zilver

Heb ik geen alcohol gehad, dan zal ik hem altijd op eenzelfde manier appen als normaal gesproken. Dezelfde toon zeg maar. Bovendien stuur ik netjes een app als ik weer thuis ben. Ook dit deed hij niet. Dus ergens maakt me dit ontzettend onzeker.

Ik heb besloten het niet te bespreken met hem. Waarom niet? Omdat ik me realiseer dat dit mijn ding is. Mijn probleem. Mocht het daten vaker voor komen, dan groeien we naar elkaar toe en zal ik minder onzekerheid voelen. Dan weet ik dat het goed zit en is er ook geen sprake van jaloezie.

Ergens is het goed dat ik dit voel, want dat betekent voor mij persoonlijk dat ik hem écht leuk vind. Dus weg met die negatieve gevoelens en me weer gaan focussen op wat het eventueel kan worden. Dat is toch ook veel leuker?

Hoe ga jij om met dit soort gevoelens als je net iemand hebt ontmoet?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 05 Apr 2017

Volgens mij lees ik tussen de regels door...dat jouw intuïtie zegt. .er klopt iets niet. En probeer je het met je hoofd te relativeren. Ik denk dat je naar je intuïtie/gevoel moet luisteren

Reactie plaatsen