Hoe heerlijk is het als je af en toe even tegen iemand kan zeuren, gewoon even alle bagger eruit gooien. Als je alleen bent merk je al gauw dat je toch een soort klankbord mist zo af en toe.

Zie ook: Het sociale leven van een single mom

Soms moeten er gewoon dingen gebeuren die je niet alleen kan. Soms heb je opvang nodig voor je kinderen of moet er een lading boodschappen gehaald worden die op de fiets toch wat lastiger te versjouwen zijn. Of meubels die je huis in en uit getild moeten worden, iets dat gemonteerd moet worden waar je toch echt even geen kaas van hebt gegeten ( na tig keer proberen en veel gevloek kom je er dan achter dat een extra hand toch echt wel fijn is). Het type ‘ik moet het zelf kunnen en ik heb geen hulp nodig’ dat ben ik.

Waarom iemand lastig vallen? Iedereen heeft het al druk genoeg, dus negeer je gewoon eigenwijs alle aanbiedingen van hulp en modder je door tot het echt niet meer lukt en beseft:  ‘Ik kan het echt niet allemaal alleen’.

Vrij vroeg leerde ik zelfstandig te zijn. Dat geef ik ook mee aan mijn kinderen maar dan in een andere vorm. Zelfstandig zijn is goed, maar vraag op juiste momenten toch echt om hulp van de mensen om je heen. Sta ook voor hen klaar wanneer dat kan. Het zorgt ervoor dat je nooit alleen bent en je je ook nooit alleen hoeft te voelen.
Dat is wat ik heb geleerd van de lieve mensen om me heen, al duurde dat wel even. In de jaren dat ik nu alleen ben heb ik een hele fijne vriendenkring opgebouwd. Daarvoor was ik vooral aan het overleven met de verkeerde vent in een fout leven.Je bent niet alleen

Toen ik eenmaal alleen was ging dat heel anders. Ineens ging het sluiten van vriendschappen zoveel gemakkelijker. Op een ochtend werd ik wakker en besefte ik hoe gelukkig ik was met de mensen om me heen! Ondanks dat ik geen familie meer heb (behalve kanjers van een neefje en nichtje die eigenlijk qua gevoel mijn oudste kinderen zijn), zijn al mijn vrienden en vriendinnen geweldig en daarbij allemaal anders in denk- en leefwijze.

Ouder en jonger, al in m’n leven sinds de kleuterschool of pas sinds een paar jaar. Andere nationaliteit of ander geloof, dikker of dun. Bij een ieder van hen voel ik me thuis. Ze verrijken mij en ik ben dankbaar dat ik deel uitmaak van hun leven.

Het gevoel hebben dat het gewoon goed zit. Dat je er altijd voor elkaar zal zijn waar nodig; het is in mijn ogen een kostbaar goed.

Soms zie je iemand dagelijks maar soms ook gewoon een poosje niet. Je weet dat je altijd op elkaar kunt rekenen. Dat is echte vriendschap. Niets moet, alles kan en je hebt respect voor elkaars mening en gevoel.
Ik kan niet meer zonder deze vriendschappen.

Welke bijzondere mensen heb jij in je leven gekregen? Wie zorgt ervoor dat jij je geliefd voelt?

Zie ook: Hulp vragen 

Ben jij al lid van de community