Je kind loslaten

Daar zit ik dan. Heerlijk rustig achter mijn laptop dit blog te schrijven. Genietend van de stilte, de rust en mijn nieuw verworven vrijheid. Dit is ontstaan omdat mijn jongste behoefte had aan vertrouwen en vrijheid. Al kwam ik, voordat ik besefte dat het loslaten van mijn jongste mij ook vrijheid zou opleveren, wel een enorme drempel tegen hoor. Dit is mijn blog: Je kind loslaten.

Wij wonen in een dorp en ik bracht de jongste iedere dag naar zijn school in een stad hier niet zo ver vandaan. Al een tijdje terug begon hij te vragen of hij alleen op de fiets naar school mocht. Mijn argument was toen, dat hij geen mobiele telefoon had en hij toch een stil stuk langs moet. Waardoor die telefoon wel een vereiste was in mijn beleving. Jaren geleden had ik zelf ook niet zo’n ding en ging ik ook alleen naar school. Maar dat was toch anders. Opa en oma besloten de kleinkinderen geld te geven.

Een bedrag dat zo groot was dat hierdoor zoonlief een telefoon kon aanschaffen. Wat natuurlijk ook meteen werd gedaan. Gevolgd door “Nou mam, ik heb nu de telefoon dus mag ik dan nu op de fiets?” Slik, zucht, steun.

Zoonlief haalde werkelijk alles uit de kast. Maar zei ook wel hele zinnige dingen. Natuurlijk geheel uit eigen belang. Zo van “Als je mij nu niet loslaat, doeJe kind loslaten je het nooit.” “Maar mam, die vrijheid en dat vertrouwen is zo belangrijk voor me.” Ik begreep dit volkomen. Hij stelde, dat hij veel beter uitkeek nu hij ouder is. Ja, ja, hij is nog steeds de zoon die eerst doet en dan denkt. In tegenstelling tot zijn oudere broer die het tegenovergestelde doet. Ik ben toch de uitdaging van het loslaten aan gegaan. Instructies mee: Als hij op school is, krijg ik een sms. Als hij naar huis komt, stuurt hij ook een sms. Hij vindt het geweldig. En ik? Ik vind het loslaten nog steeds moeilijk. Vooral toen ik deze week zag hoe hij voor het huis overstak zonder uit te kijken en de auto van de buren niet heeft gezien.

Hij heeft altijd wel zijn woordje klaar deze jongste. “Weet je mam, ik heb een bijzondere gave. Ik kan aan het geluid van de auto horen of ik nog kan oversteken.”

Ik heb uitgelegd, dat het woord niet zonder reden “UITKIJKEN” is en niet “uit horen”.

Ik heb losgelaten en geniet van het feit, dat ik op de ochtenden dat ik niets hoef, heerlijk rustig aan kan doen. De vrijheid voor zoonlief, is ook vrijheid voor mama!

Hartegroet, Mathilde

Je kind loslaten… Hoe moeilijk vind jij dit? Het is een stap voor beiden, een stap verder. Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 27 Mar 2016

Wat een mooi blog. Ja dat loslaten is echt wel een punt. Ook als ze nog wat kleinder zijn. Ik heb veel aan je blogs momenteel. Dank je Mathilde!

Reactie plaatsen