Je mag niet ziek zijn als mama!
29 maart 2016 
3 min. leestijd

Je mag niet ziek zijn als mama!

Ik zie hem staan, in de branding, op het strand! Mijn droomman! Ik ren naar hem toe… Als hij mij ziet begint hij te lachen, wat een mooie lach. Ik voel de warmte in mij stijgen…

Mijn gosh, wat is het warm… Het is gewoon heet! Een golf van, euhm ja gadver, een zure golf zorgt ervoor dat ik wakker schrik. Ik haal het net tot het toilet en gooi alles eruit! Mama is ziek!

Gelukkig heb ik sinds een tijdje een lieve vriend en als ik hem ’s morgens bel, brengt hij lief Floor naar school.
Ik slaap een hele dag.

Van de hoge koorts droom ik de meest rare dingen: Zo krijg ik een baby met 2 hoofdjes. Daarna val ik van een balkon, maar wordt gered door Mega Mindy en zo kan ik nog wel even doorgaan.

’s Avonds thuis zegt Floor dat ze ook niet helemaal lekker is. Geert zegt hetzelfde. De volgende ochtend liggen we alle 3 met griep in het grote bed. Floor vind het geweldig, maar is te ziek om het te laten blijken.

En dan komt het… Je mag niet ziek zijn als mama, maar moet zorgen voor 2 zielige hoopjes mens in mijn heerlijke grote bed.

Bij iedere stap voel ik mij wankel, maar die twee ‘oh zo zielige hoopjes mens’ blijven maar vragen:

“Mag ik wat drinken?”
“Mama mag ik een pilletje tegen de buikpijn?”
“Schat heb je voor mij ook een pijnstiller?”

Ik denk dan tussendoor: ‘Oh ja een pijnstiller misschien moet ik die ook innemen’Je mag niet ziek zijn als mama!

“Schat heb je nog een handdoek, ik ben zo warm. Ik wil even douchen!”
“Tuurlijk heb ik dat schatje… De was doet zich vanzelf zeker.”

Ik verlang naar mijn bed en wanneer die twee zielige hoopjes even slapen, besluit ik erbij te gaan liggen. Maar gadver, alles is nat van de koorts en het zweten van die twee hoopjes. Dus mama gaat op zoek naar schoon beddengoed. Dan ligt het kleinste hoopje al slapend in haar eigen bedje. Ik probeer die grote hoop zielig mens wakker te maken dat hij even op de bank gaat liggen.

Zo, ramen open, bed afhalen, was aanzetten, alles fris opschudden buiten en weer opdekken. Oh, wat voel ik mij beroerd en ik gooi zelf er elke slok water uit.

Wanneer het bed weer is opgedekt, is het nog steeds stil in huis en kruip ik zelf even diep onder de dekens.

Hooguit 10 minuten duurde mijn droom waarin ik voor mijzelf in maatje 32-34 aan het shoppen was (ik heb duidelijk nog koorts!), Het eerste zielige hoopje kruipt weer naast mij. Ze heeft echt nog pijn, maar kan niet meer slapen! Weer 10 minuten later komt ook hoopje 2 naast ons liggen. Hij zegt dat hij nog nooit zo beroerd is geweest (zucht..mannen!!). Ik herken van beiden de gevoelens maar zwijg.

Na drie dagen zieken verzorgen, gaan de twee gezonde mensen weer huppelend naar school en werk. En ik? Ik heb mijzelf nog drie dagen ziek gemeld om echt even bij te komen. Deze keer waren de dromen over witte stranden, cocktails en zon maar nu heerlijk met mijn eigen gezin.

Voor iedereen die ziek is: Beterschap en droom zacht….

Liefs Kiki

Het kan ook serieus niet. Je mag niet ziek zijn als mama! Altijd maar zorgen. Hoe doe jij dat als je ziek bent? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Reactie plaatsen