Hoe geef jij jezelf en je kinderen zelfvertrouwen?
10 april 2016 
5 min. leestijd

Hoe geef jij jezelf en je kinderen zelfvertrouwen?

Zelfvertrouwen is een belangrijke voorwaarde voor geluk… Ik zal mij even voorstellen! Ik ben Gabriella en ben 26 jaar! Heb een zoon van bijna 7 jaar en ben nu 5,5 jaar alleenstaande moeder. Ik heb 2 banen, werk op de markt en in de kroeg in het weekend. Ik zou mijzelf omschrijven als een leuke, best strenge, dingen ondernemende moeder.

Hoe goed vertrouw jij jezelf, je eigen kind en je naaste omgeving? Hoe goed ken jij jezelf eigenlijk? Hoe goed ken je je kind? Hoe goed ken je de omgeving waar jullie in zich bevinden?

Het zijn belangrijke vragen die een grote rol spelen in je leven. Die het leven van jou en je kind kunnen beïnvloeden door je manier van leven en manier van opvoeden. Jouw zelfvertrouwen en manier van opvoeden hangt grotendeels af hoe sterk en vooral hoe gelukkig je kindje in het leven komt te staan. Dat begint al op vroege leeftijd.

Als je nadenkt hoeveel invloed jou zelfvertrouwen op je kind heeft, is het soms gewoon te eng om bij stil te staan. Ik kan voor iedereen spreken dat de vraag zoals: doe ik het wel goed allemaal, door mijn hoofd heeft gespookt.

Het is een van jouw taken als moeder zijnde, vind ik persoonlijk, om te zorgen dat jouw zoon of dochter zo sterk mogelijk in zijn of haar schoenen komt te staan in deze kl*te wereld!

Hoe geef jij jezelf en je kinderen zelfvertrouwen?

Hoe geef jij jezelf en je kinderen zelfvertrouwen?

Ik zal je een leuk voorbeeld van mijn zoon geven over een moment van zelfvertrouwen! Hij zag dat een kindje gepest werd op school en had het kindje 2 keer gewaarschuwd. De derde keer werd de pester in een plas geduwd. De juf vroeg waarom hij hem in de plas had geduwd, waarbij ze als antwoord kreeg: ik heb 2 keer gewaarschuwd en wie niet horen wil, moet maar voelen! Oke, ik geef toe dat ik mij, toen hij op bed lag, helemaal ziek gelachen heb! Ook al had hij meteen naar de juf moeten gaan, maar hij durfde het zelf aan te gaan en heeft het opgelost! Misschien niet helemaal op de juiste manier maar was stiekem zo trots op me zoon! En heb hem dat ook verteld. Wat ik vond als mijn taak als ouder was. Dat ik hem ook uitlegde dat we van af nu alles met woorden uitpraten en niet met daden. Het gaat erom dat de intentie van me zoon goed bedoeld was, hij wist alleen niet hoe hij daar op een juiste manier mee om kan gaan/ op kan reageren. Leg je zoon/dochter uit dat het niet erg is om fouten te maken, hoe hij het de volgende keer beter kan aanpakken en geef hem/haar de ruimte om fouten te maken.

Om even terug te komen op het stukje, hoeveel vertel je je kind in lastige situaties? Hoeveel vertrouwen geef jij je kind in dingen begrijpen? Dit is een super belangrijk en lastig iets.

In november vorig jaar heeft mijn vader plotseling op het randje van de dood gelegen, een hartinfact. Mijn zoon kan beter met mijn vader dan met zijn eigen vader. Hoe vertel je een kind van 6 dat je niet weet of opa nog ooit wakker gaat worden? Ze gingen hem 2 dagen later wakker proberen te maken maar ze wisten niet hoe hij eraan toe zou zijn. Ik heb persoonlijk gekozen om eerst te wachten totdat we zelf zekerheid hadden hoe hij eruit zou komen. En zei ondertussen dat mama ontstoken ogen had. Die kracht die je dan hebt, om je kind te beschermen is onbeschrijfelijk!
Gelukkig is mijn vader er super uitgekomen en ben ik met mijn zoon naar mijn vader toe gegaan toen ik zelf dacht dat ik mij er prettig bij voelde. Als ik er zo aan terug denk dan heb ik mijn zoon heel veel ellende bespaart.

Het is aan jou hoe je erop reageert. Zorg dat je naar je zoon/dochter luistert en laat hem eerst zijn verhaal doen hoe hij het heeft beleefd/meegemaakt.
Mijn zoon heeft mijn karakter. Soms hebben we maar een paar woorden voor nodig.
Ik weet van mijn zoon dat als hij boos is hij zich onbegrepen voelt. Kom erachter wat je kind voelt en als hij/zij geen prater is, laat hem een tekening maken met wat hij/zij belangrijk vind in zijn leven en hoe hij/zij zich nu voelt. Ik garandeer je dat als je meer aandacht aan zijn gevoel geeft, hij/zij eerder naar je toe zal komen. Zo kom je erachter wat jou kind nodig heeft in het leven en wat ze belangrijk vinden.

En dat geldt niet alleen voor je kind maar ook voor jou! Ga na wat jij belangrijk vind in het leven en hoe jij gelukkig bent. Mijn kracht van opvoeden haal ik uit positiviteit.

Ik spreek voor iedereen als je wel zeker èèn dag in de maand/weken hebt dat de positieve zin ver te zoeken is. Je mag ook af en toe een dagje er door heen zitten. Laat dat toe op zekere hoogte. Neem even rust als je kind op school zit, ga iets ontspannends doen en herpak jezelf.
Positief zijn is aanstekelijk en iets wat mijn zoon de afgelopen jaren heeft overgenomen van mij. Als hij tegen een ander kindje zegt dat het oké is om even te huilen als je pijn hebt. Dat is een geschenk. Dat is wat ik over wilde brengen. Iedere dag komt er van welke kant dan ook iets negatiefs. Zoals mensen die beter weten te denken hoe jij je zoon moet opvoeden, verbranden bij het koken, scheur in de boodschappentas, kind die geen zin heeft om aan te kleden of naar bed te gaan. Geef er niet aan toe en probeer jezelf en je kind te motiveren waarom hij iets moet doen.

Het is bv makkelijker als ik hem elke dag aankleed, geen drama ‘ik wil me niet aankleden, ik ben moe.’ Die van mij is al bijna 7 jaar dus dan mag het ook wel een keer. Kom met goeie argumenten zoals: jij bent al bijna 7 en alle kindjes van jou leeftijd die kunnen zichzelf al aankleden. Je bent al zo’n grote jongen. Geef hem dat vertrouwen en de ruimte om zelf dingen te doen. Door je kind steeds zelfstandiger te laten worden, zal je zien dat zijn zelfvertrouwen groeit en als je hem complimenten geeft erbij dan geef je hem het gevoel dat hij trots op zichzelf kan zijn.

Ik ben benieuwd waar jullie tegenaan lopen en hoe jullie dingen oppakken!

Vriendelijke groet, Gabriella

Dus hoe geef jij je kinderen zelfvertrouwen? En hoe houdt je die van jezelf omhoog? Laat het ons weten in een reactie.

Over de schrijver
Reactie plaatsen