Er wordt gezegd dat het helemaal niks uitmaakt of je een jongetje of meisje krijgt als je zwanger bent. Dat is gelul. Want het maakt wél uit. Iedereen heeft zijn voorkeur vóór de geboorte.

Ik zag mezelf nooit als meisjes mama. En hoewel ik echt wel een meisje meisje was, ooit, heeft de komst van Grunge en mijn liefde voor Rock en Metal dat subtiel weg gedreven. Ik voelde me in alles een jongens mama. Ik snap mannen, dacht ik. Little did i know…

Meestal kan ik een heel eind mee gaan in de gedachtegang van een man. Vaak meer dan die van een vrouw.

Het gekijf, gezeik en geroddel van vrouwen bevalt me niets. Mannen zijn en denken wat simpeler. Ik hou daar wel van en ik snap dat wel.

Zo snap ik mijn kleine maat ook vaak. Vaker dan opvoedkundig goed voor ons zou zijn. Ik doe dan boos om iets waar ik niet boos om bén. Eigenlijk moet ik lachen. Zo lach ik hard om windjes en boertjes, maar eigenlijk mag hij het niet.

Jongetjes en haantjesgedrag

Hoe ouder hij wordt, hoe meer ik merk dat ik het eigenlijk vaak helemaal niet snap en het toch een soort cliché word. Zo zat ik vanmiddag lekker met mijn zoon aan de IJssel, hier. Er waren geen bekenden maar al snel liep er een ouder jongetje op hem af. Type bureau jeugdzorg, zeg maar. Die gast nam vrijwel meteen de schep van mijn kind in. Ik vroeg me nog even af wat hij op zijn leeftijd in godsnaam met een schep moest en waarom hij dat meteen af moest pakken, maar ach. Ik bekeek het rustig. Dacht ik.  Zoonlief had blijkbaar in de gaten dat ik hem gadesloeg want ik kreeg een knikje toegeworpen. Niet een lief knikje, zoals ik van hem gewent ben.

Niet een ‘ik vind je lief-knikje’. Nee. Een ‘mama, hou je mond, waag het niet je ermee te bemoeien-knikje’. Van mijn allerliefste oogappeltje! Ik was gechoqueerd.

Vervolgens kopieerde hij het haantjes gedrag van die clown naast hem en ging modder gooien naar kinderen die er niets mee te maken hadden. Mijn engeltje!Ik zie hem wel eens gek doen met vriendjes, heel hard ‘poep’ en ‘pies’ roepen en dat vind ik allemaal best nog te snappen.

Jongetjes en haantjesgedrag

Haantjesgedrag en stoerdoenerij is iets wat ik niet snap. Vroeger ook al niet, maar blijkbaar had ik dat mannen-dingetje verdrongen. Het begint nu, en aan de mannen om mij heen te ziet, eindigt dat nooit. Gelukkig kwam hij me na het modder incident weer fijn vertellen hoe lief hij me vond. En kan ik mijn aapje nog even fijn snappen voor hij echt een kleine man wordt.