Kan ik dan niks meer alleen voor mijn kind bepalen na mijn scheiding?!
24 december 2016 

Kan ik dan niks meer alleen voor mijn kind bepalen na mijn scheiding?!

In een gezin heeft iedereen een bepaalde rol en taken, moeders doet dit, vader doet dat. Maar wat als je gescheiden bent? Gaat dat door, of moet mams ineens alles kunnen en paps ook? Nee, in mijn geval niet. Ik doe nog steeds zijn belasting aangifte, zijn zorgverzekering, zijn wifi en ik ben zijn persoonlijke servicedesk voor zijn computer of Sonos systeem. Daar ben ik goed in. Hij adviseert me welke klusjesman ik moet nemen, welke schilder goed genoeg is voor het huis en controleert de offertes voor klussen.

We maken dus nog steeds gebruik van elkaars kracht, we hoeven het niet altijd alleen te doen. Super! Zo hebben we ook onze taken verdeeld rondom onze dochter, net als voor het uit elkaar gaan. Ik regel eigenlijk alles, dat is de verdeling. Haha. Behalve de oppas en vriendinnetjes op de dagen dat mijn dochter bij hem is. Na het ‘uit elkaar gaan’ lijkt het wel ineens alsof ik door bepaalde instanties als handelingsonbekwaam wordt gezien, ik mag niets meer alleen beslissen over mijn kind. Ik sta onder curatele van mijn ex!

Een aantal voorvallen:

De Buiten B. Ik heb besloten dat mijn dochter in de vakanties naar een buiten BSO gaat. Ze keek zo op tegen de binnen BSO op die vakantiedagen omdat ze dan op een andere locatie zit met meerdere scholen. Dat vindt ze niks! Na een wendag waren we eruit! Ja! Ze wil naar de Buiten B, zoals we dat zeggen. Oke, Buiten B it is! Ik vraag een contract op en vul wat info in. Ik ontvang het contract en zie daar twee handtekening veldjes onderop het contract staan, een voor mij en een voor de vader van mijn dochter. Huh? Waar in het verhaal is hij ineens als contract partij te voorschijn gekomen?

Ik beantwoord de mail met mijn opmerkingen over het contract, de gevraagde gegevens en verzoek het contract alleen op mijn naam te zetten, ik ben de contract partij. Wederom ontvang ik een contract, netjes alles aangepast, echter nog steeds twee handtekeningen gevraagd. Ik weiger dit! Ik betaal verdorie de hele rekening, no way dat er iemand anders tekent, ik ben de klant. Wie betaalt, bepaalt! Mijn reply met deze toelichting zorgt ervoor dat het volgende exemplaar zonder mijn ex is. Wie denken ze dat ze zijn?  Dit een commercieel bedrijf… Ze hebben die handtekening helemaal niet nodig. In ieder geval.. Niet dat ik weet!

Hulpverlening via de gemeente. Mijn dochter heeft enige tijd angsten. Normaal voor de leeftijd (8) zou je misschien denken. Maar nee, niet normaal. Zo loopt mijn dochter heel de dag rond met armbandjes tegen wagenziekte, omdat ze angstig is voor overgeven nadat een klasgenoot over heeft gegeven in het klaslokaal. Dit is al een half jaar geleden. De angst is door de armbandjes hanteerbaar, echter niet normaal.

Dus… Ik stapte naar de gemeente, zij hebben tegenwoordig een centrale regierol als het gaat om zorg. ‘Weet de vader van je hulpvraag?’ werd mij via de mail gevraagd, in mijn reply ‘ Ja’ , had ik hem maar direct op cc gezet om het open en transparant te houden. Tijdens het intake gesprek werd het nogmaals gevraagd, ook werd er doorgezaagd op hoe de omgang was et cetera. ‘ Hoe kijkt vader naar de problematiek?’ , ‘ Nou… Dat is niet echt zijn rol in het ” gebroken gezin” , hij houdt zich daar niet echt mee bezig. Echter vindt hij het oké als ik daar met mijn dochter mee aan de slag ga.’  Ze ging op zoek naar de beste hulp, waarbij ik uiteraard al exact had aangegeven wie ik wilde en waar haha, maar mooi als de gemeente het kan betalen deze keer!

Ik kreeg een mail binnen dat ze zover was om voorstellen te doen, echter wilde ze eerst telefonisch met de vader overleggen. Wat wil je overleggen dan? Vader is er niet mee bezig. Ik ben er mee bezig. Vader heeft geen mening over waar ze zorg moet hebben of uit welk potje, dat is niet zijn ding. Dat is mijn ding. En vaders denkt daar hetzelfde over. Zucht.

Ook de toestemming of ze mogen informeren bij de leerkracht en de psychologe, waar mijn dochter eerder is geweest, daar moest vader ook mee akkoord gaan op papier. Toen ik vroeg hoe dit gaat bij gezinnen die nog wel bij elkaar waren, zei ze dat het hetzelfde ging. Ik geloof er niks van. Een ‘Wij zijn akkoord. Gert & Mien’ vanuit 1 mailadres is vast voldoende, je maakt mij niet wijs dat ze dan de vader gaan bellen om te checken dat hij wel akkoord is. Of ben ik nu te negatief? En ja, ze doet gewoon haar werk.

Ik snap dat dit komt doordat ouders niet altijd op een lijn zitten, zoals bij ons. Maar laten ze dan 1 formulier aanbieden waarbij de vader akkoord kan geven dat de moeder alles regelt en andersom voor dit hulptraject en niet voor elk wissewasje ook vaders akkoord moeten hebben. Rete irritant.

Paspoort aanvragen, wederom de gemeente. Uiteraard moet je als je een paspoort aanvraagt een bewijs hebben dat beide ouders hier akkoord mee zijn. Snap ik. De hele papier bende had ik dus bij elkaar verzameld, laten printen en netjes laten invullen en ondertekenen, door mijn ex.

Daar zit ik met mijn dochter, alle benodigde papieren, aan de balie. Ze keek lang naar het toestemmingsformulier en het kopie paspoort… Alsof ik een crimineel was, gaf ze aan dat ze twijfelde over de handtekening en toch echt de vader van mijn dochter moest bellen, want zijn handtekening op het paspoort leek toch echt nauwelijks op de handtekening op het fucking formulier. Wat denk je nou? Dat ik zijn handtekening naboots? Om vervolgens als oer Hollandse vrouw (zie je in mijn paspoort, dat je voor je hebt liggen) mijn oer Hollandse kind (ook te zien in haar paspoort, dat je ook voor je hebt liggen) te ontvoeren naar verweggistan? Zucht.

Hypotheek. Toen we uit elkaar gingen wilde we beide bij de Rabobank een nieuwe hypotheek afsluiten. Dus wij samen naar de hypotheek adviseur. Dat kon niet! Als klanten in een scheiding liggen worden er twee verschillende hypotheek adviseurs aangewezen. Lekker handig… dus ik regel het met mijn hypotheekadviseur en wij samen naar de andere hypotheek adviseur. Want ook ik regel dat voor hem.  Jezus jongens, waarom zo moeilijk. Niet alle klanten in een bepaalde situatie zijn hetzelfde en hebben dezelfde behoefte. Voor wie doen we dit nou? Voor de bank?

Douane op Schiphol: een mooie laatste case. Zoals jullie mogelijk ooit hebben ervaren heb je als vrouw enorm veel

Douane Schiphol

Douane Schiphol

papierwerk nodig wil je bijvoorbeeld met je dochter, met een andere achternaam dan jezelf, op vakantie gaan naar Turkije. Ik heb dan ook elk jaar keurig mijn papieren op orde, echter ben ik er nooit om gevraagd. Al dat werk, voor niks! Helaas! Juist daarom keek ik enorm op toen ik een telefoontje kreeg: ‘Hallo, hier de douane, spreek ik met Becky?’, ‘ Eh, ja?!’ zeg ik. ‘ Ben je de moeder van X? Haar vader wil haar meenemen op vakantie? Wat is de bestemming?’  Oef…tricky Question… ‘ Geef je toestemming dat de vader haar meeneemt op vakantie?’  Even twijfelde ik, want ik moest haar 14 dagen missen, toch zei ik maar ‘ Ja!’ 😉 Die mannen hebben we dus ook soms last, je mag niet meer alleen beslissen over je kind.

Uiteraard is dit deels goed, deels zeer storend. Aan alle instanties: regel het soepel in, klantgericht! Niet tig formulieren en belletjes, maar 1 x goed, met een DigiD of zo, zodat je niet altijd zaken hoeft te printen. Laat de ouders zelf bepalen of het meer dan eens moet en wanneer. Laat de ouder in zijn rol, erken dat er vertrouwen kan zijn om taken nog steeds te ‘delegeren’ als je uit elkaar bent. Ieder zijn rol.

Lees ook: Gezamenlijk gezag maar een onbereikbare vader, wat nu?

Herkenbaar? Goed dat dit moet of mag het wel wat soepeler? 

 

Over de schrijver
Milika
Door

Milika

op 29 April 2017

Zoooo herkenbaar. En wat nog het allergekst is, is dat een nieuwe vrouw van ex geen vragen krijgt over mijn dochter(s), omdat ze dezelfde achternaam hebben, terwijl ik als moeder moet kunnen bewijzen, dat mijn dochters ook daadwerkelijk mijn dochters zijn... Natuurlijk, voorzichtigheid van instanties is belangrijk, maar ergens klopt er toch iets niet...

Germaine
Door

Germaine

op 29 April 2017

Dit herken ik.ook ! Te bizar eigenlijk dat iemand met de zelfde achternaam" alle rechten " over jouw kind heeft wat betreft reizen oid hoewel je zelf alles in drievoud moet aantonen en indienen. Ik heb hierover zelfs het kabinet en toendertijd plassterk benaderd maar het is een Europese questie dat ouders niet meer genoteerd worden in paspoorten van kinderen en je dus aan moet kunnen tonen dat je kind de jouwe is wanneer de achternamen verschillen. Je ex en zijn nieuwe vrouw reizen als gezin met dezelfde achternaam met jouw kind maar wat als er iets gebeurd met je ex en zijn vrouw in het buitenland, hoe weten instanties in het buitenland dat de echte moeder nog gewoon hier thuis zit. Plassterk verwees idd naar de officieele reisdocumenten en formulieren die je als gescheiden ouder bij je moet hebben maar wanneer er bij de douane geen reden is tot twijfel over het reizende gezin controleren zij deze papieren idd nooit. Miss kunnen we via happy moms een petitie opzetten omdat er veel gescheiden moeders hier tegen aanlopen en dit toch te gek voor woorden is eigenlijk. Dat je als moeder aan moet tonen dat jouw kind jouw kind is, alleen omdat de achternaam verschilt van elkaar.

Germaine
Door

Germaine

op 29 April 2017

Ik ben het totaal met je eens ... niks is erger dan toestemming te moeten vragen ... kunnen we hier niks mee ? Dit probleem kenbaar maken binnen Nederland via Happy Single moms zodat er misschien iets aan gedaan wordt ?

Martine
Door

Martine

op 30 April 2017

Inderdaad bijzonder vervelend. Mijn ex en ik zijn het helaas echt nergens over eens en dus laat ik veel dingen maar zitten als ik hem om toestemming moet vragen. Maar goed idee om iets aan de achternaam-kwestie te doen denk ik. In België kunnen kinderen al beide achternamen krijgen, ik zou dat ook wel heel erg fijn vinden.

Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down