Rechten & plichten vader
15 mei 2015 
4 min. leestijd

Rechten & plichten vader

Het is weer meivakantie op het moment dat ik deze blog schrijf. Meivakantie voor mijn meiden welteverstaan. 

Voor alleenstaande moeders is geen enkele schoolvakantie een vakantie

Geregel voor de kinderen of vrij pakken van je werk zijn de 2 enige opties. In het geval van mijn ex en mij is het zo dat bij 2 weken vakantie, de kinderen een week bij mij verblijven en een week bij hun vader. Aldus het ouderschapsplan. Makkelijker opgesteld in het ouderschapsplan, dan in praktijk uitgevoerd blijkt in deze ook wel weer. Mijn ex is daar vrij simpel in, in deze dat hij zegt dat hij gewoon geen vrij kan nemen. Na een hoop geregel en toegave van mijn kant komt het dus zo uit dat deze vakantie de kinderen van de 14 dagen vakantie er 12 bij mij zijn geweest.

Toegeven of poot stijfhoofden? Altijd weer een dilemma . Ja, het is vastgelegd in het ouderschapsplan. Ja, het is zijn pakkie an voor zijn gedeelte van de week. Ik weet het allemaal. De ongevraagde adviezen stromen binnen als ik het er over heb met mensen. Hoe dan ook, het zijn en blijven mijn kinderen. Ik ben van mening dat zij niet de dupe moeten of mogen worden van een ouderschapsplan. 

Ik vind dat zij recht hebben op tijd met hun vader. Maar hier moet het mes ook aan twee kanten snijden

Hoezeer ik mijn best doe om hun vader te stimuleren om zich vrij te pakken om tijd door te brengen met zijn kinderen, het wil zelden lukken. Frustraties gegarandeerd. Elke keer weer. Zelfs na bijna 3 jaar gescheiden te zijn. Elke vakantie weer hetzelfde, ik ben degene die zich verlof neemt. En vervolgens weer verlof moet nemen omdat hun vader geen verlof kan nemen. Ik zeg met name ‘kan’ en niet ‘wil nemen’ omdat ik niet in zijn schoenen sta. Dus beoordelen of veroordelen zal ik hem hier niet op. Ik kan alleen maar zeggen hoe verdrietig de snoetjes zijn van de meiden als ze horen dat ze toch nog bij mama moeten blijven. Mijn moedertrots raakt dan gekrenkt als ik hun deceptie voel. Hoezeer ik het me ook aantrek, ik moet me ervan bewust blijven dat dit niet persoonlijk tegen mij is. Hoewel het wel degelijk als een aanval voelt. Ze zijn nog te jong om te snappen dat uitspraken als:” we missen papa zo, we zijn al zo lang bij jou” mijn moederhart raakt.

Ik doe er alles aan om hun het in de vakantie zo leuk mogelijk te maken. Binnenspeeltuinen, vakantieparken, knutselen, extra ijsjes en ga maar door. Maar toch lijkt het op dat moment niet te kunnen opwegen op het moment dat ze hun vader voor langere tijd niet meer gezien hebben. Ik begrijp het helemaal. Vrije tijd met je vader valt niet te vervangen door ijsjes, door binnenspeeltuinen. Voor eventjes zijn ze afgeleid. Maar na een uur zet het gemis weer op. Goede bedoelingen vallen sneller in verkeerde aard bij hun en door de moeheid van het extra lange opblijven in de avond ontstaan er zo nu en dan flinke confrontaties.

“Ik vind jou stom!”

“Ik wil nu naar Papa want ik ben het beu hier met jouw regeltjes”.

Wat moet ik zeggen:”papa heeft geen tijd?”.

Nee.

Later zullen ze het zelf wel beseffen. Als ze groter zijn, meer besef van tijd krijgen. Hoop ik. Misschien pas als ze zelf mama worden. Tijd zal het uiteindelijk leren. 

Mijn angst is dat ze mij als de strenge moeder zullen blijven zien. Waar ze bij moeten opruimen, vuile was in de mand moeten doen, waar regels gelden. Bij papa mag immers alles

En de tijd dat ze daar dan zijn, worden alleen leuke dingen gedaan. Ik hoop elke dag dat ze later zullen onthouden dat ik er was in hun vakantie. Dat ze beseffen dat ik een strenge moeder voor hun was enkel en alleen omdat ze bij mij zo vaak waren. Dat de ruzies waren, juist omdat we elkaar zo door en door kenden. Er altijd voor elkaar waren. Dingen eindeloos uitgepraat moesten worden voor een betere relatie. Dat ik niet voor niks 36 uur werkte, dat ik dit deed zodat ik juist meer vakantie kon opnemen als zijn vrij waren van school en juist daardoor met hun een weekje weg kon gaan.

Voor nu ze zo klein zijn lijkt dat nog ver weg. En na weer een discussie met hun vader gooi ik de handdoek voorlopig in de ring. Mijn kinderen zijn mij lief. Ze hoeven voor mij niet naar hun vader, mogen altijd bij mij zijn. Maar ze hebben recht op hun vader. Net zoals hun vader recht heeft op de meisjes. Alleen maakt hij in deze niet zo heel veel gebruik van zijn recht en ziet hij het meer als een plicht. En van plichten kun je afwijken. Laatst zei mijn oudste dochter Noelle tegen me nadat ik haar gevraagd had me te helpen opruimen:” ik haat je, ik haat het hier!”. Gebroken en in tranen belde ik mijn vriendin op en vertelde haar het verhaal. Ze zei:” Als kinderen zeggen dat ze je haten, dan doe je op dat moment blijkbaar in je opvoeding toch iets goed. Je verbiedt hun iets of je legt hun iets op wat ze niet gewend zijn maar toch moeten leren. Ik haat je is een makkelijke zin, waarin je je woede snel kunt weergeven”.

Ik hoor liever dat ze van me houden, maar wanneer deze zin sporadisch ter sprake komt dan onthou ik de wijze woorden van mijn vriendin. Haat of niet, ik hou onvoorwaardelijk van hun. En ik weet dat zij dat ook van mijn doen

Tot volgende week!!

Dikke kus, Kimm. X

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Wat fijn te lezen dat ik niet de enige ben! Mijn ex vangt ook geen enkele vakantie op.. Alleen wanneer het hem toevallig uitkomt. Ook de uitspraken die jou kinderen naar je maken maakt mijn dochtertje ook naar mij, vaak word ik er ook verdrietig van omdat ik ook van de 30 dagen haar 26 dagen opvoed en ze 4 dagen bij haar vader verblijft..

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Wat herkenbaar weer Kimm. mijn ex neem zo weinig mogelijk verantwoordelijkheid en dan hebben we ook geen ouderschap plannen. Hij wilt beslissen wanneer hij in de zomer de kinderen heeft. alle andere vakantie heeft hij geen tijd voor. terwijl hij nooit een allementatie heeft betaald. heb ik dit allemaal los gelaten. we redden het zo zonder hem. Maar wat heb ik eind vorige jaar pijn gehad toen mijn puber helemaal tekeer ging tegen mij. Blog vervolg nog maar hier was het drama ook van harde woorden als ik haat je. heb ik me eerst me erg aangetrokken. ik was die altijd klaar stond hoe is het mogelijk dacht ik. Maar nu weet ik pubers/ kinderen keren zich als eerste tegen die genen waar ze zich meeste van houden en bij veilig voelen. Dit stukje van hun vader is hun heilig omdat het niet altijd zeker is voor hun. wat hij ook doet of niet doet. ze zijn blij dat ze een vader hebben misschien zelfs vrees dat hij zich terug trekt, Dus wat mij duidelijk werd hier was het veilig om van zich af te slaan. Maar betekent ook heel mooi stukje vertrouwen wat ze hier hebben opgebouwd. In jou geval ook zo. Ze weten dat moeder er altijd is en mogen hun frustratie kwijt raken zonder angst. Positief dus . Later zullen ze jou dankbaar zijn :) power women

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Zo herkenbaar. Ik werk nu niet ivm mijn 2 zorgintensieve jongens dus in principe zijn alle 3 de kinderen bij mij ook de vakanties behalve in de zomer- en kerstvakantie dan heeft hij vrij dus zijn ze 3 en 1 week bij hem. Nu vroeg ik hem ivm de meivakantie of hij vrij kon/wilde nemen zodat de kinderen gezellig bij hem konden zijn. Het antwoord nog geen minuut later was: 'Nee dat kan niet.' Oké opzich geen probleem, jammer voor de kinderen, maar wij vermaken ons wel. Alleen nu bleek tot groot verdriet van mijn 3 kinderen dat papa wel een week had vrijgenomen om met z'n nieuwe vrouw en stiefdochter op vakantie te gaan. Terwijl zij dus ook van de 16 vrije dagen slechts 2 bij hun vader zijn geweest. En weer denderd hij dus over mijn moederhart heen en mag ik 3 verdrietige schatjes troosten.

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Ik heb hier netjes een BSO voor incl vakantie opvang en als alleenstaande is dit echt wel betaalbaar.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Ja, ik heb ook 52 wekencontract bij de BSO ivm met dit soort acties van de vader van de kinderen en dat schijnt belastingtechnisch ook beter te zijn omdat je dan meer toeslag krijgt dan bij een 48 weken contract maar of dat helemaal klopt heb ik niet kunnen narekenen...

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

De vader van mijn dochter van 11 wilde niet meer dat ze bij zijn nieuwe gezin kwam omdat het volgens hem niet werkte , toen ze na een paar maanden toch weer mocht komen wilde ze zelf niet meer . Nu ziet ze haar vader zo nu en dan eens een half uurtje en mag ik dus alle vrije dagen en vakanties zelf oplossen , maar o wat is er een rust voor terug gekomen !!

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Inderdaad zo herkenbaar! Mijn ex komt altijd met het excuus dat hij moet werken en dus niet op haar kan "passen". Ik doe volgens hem toch niks( voltijd studie, fulltime mama, huiswerk, huishouden, quality time met me dochter, sociaal leven). Ik heb echt niks te doen nee pff. Dan wilt hij het vaak gooien op het feit dat hij werkt om mij alimentatie te kunnen betalen. Mij een soort van schuld gevoel aanpraten. Liever geen alimentatie dan, als dat betekent dat mijn dochter haar vader niet ziet. Wat mij frustreerd is dat hij het ziet als een plicht inderdaad ipv zijn recht om zijn dochter te zien. Ik snap niet dat mannen zo kunnen denken. Maar goed, denk dat we het maar moeten accepteren.... Zucht!

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Ik zou t best kunnen missen zo'n bso. Maar zou voor geen goud de tijd met mn kids willen missen. Liever een avondje minder met vriendinnen en op tijd thuis voor de kids na school dan een BSO.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Ook hier same story helaas.Ouderschapsplan komt hij niet na en alle vakanties is hij bij mij.Komt hem 1 of 2 keer per jaar halen als het hem uitkomt.Laatste keer zelfs eerder thuisgebracht moest hij ineens werken ???? En vader van me andere kind is ook al een jaar niet geweest.We weten niet beter en ze vragen er al niet eens meer om.Ik heb mij er ook maar bij neergelegd en verwacht niks van niemand.Zo word je ook niet teleurgesteld keer op keer met loze beloftes.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Ik ben hier heel makkelijk in. Wil paps mijn dochter niet zien. Jammer dan, zijn verlies. Tuurlijk sneu voor het meiske maar ik ga niet iemand pushen om zijn dochter te zien. Hij mist de leuke dingen dan ook. En mijn dochter heeft 1 stabiele omgeving.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Heel herkenbaar. Vaderschap tegenwoordig is een "Privilege" wanneer het hun uitkomt mag het kind komen anders niet. Nou bij mij is dat totaal anders. Ik ga niemand dwingen geld te geven voor een kind of tijd door te brengen met je eigen vlees en bloed. Bij mij is hij weg vanaf ze 6mnd is. Ze is nu 26mnd. Hoewel ik in het begin wat financiële probleempjes had ben ik er nu ruim boven. Ik moest gewoon m'n draai vinden met het zorgen voor mezelf en een kind op een parttime salaris. Ik vind het niet erg dat haar vader niet in ons leven is want er zou toch geen toevoeging van hem kunnen zijn aan haar en het klinkt misschien egoïstisch maar ik ben blij dat ik der niet hoef te delen. Ik neem haar overal mee naartoe. Ik vraag m'n ouders alleen op te passen als ik moet werken. Want ik vind niet dat zij hun last moet zijn omdat ik uit wilt gaan of moet gaan. Ik ga nergens zonder haar. En val ook daarom niemand lastig. Om de paar weken gaat ze naar der petemoei en blijft ze een weekend slapen en in dat weekend ga ik meestal met m'n vriendinnen wat doen zodat ik er wel FF uit ben. Ik geloof dat god voor alles een reden heeft... Ik ben er als een sterkere vrouw uitgekomen en besef steeds beter wat mijn waarden zijn als vrouw... Ik heb vele levenslessen geleerd en hoe slecht de relatie achteraf was ik ben blij dat ik deze lessen heb mogen leren.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

ik herken het helemaal, ik ben ooit zo'n kind geweest die zijn vadet geweldig vond omdat ik alles kreeg ( materieel dan ) nooit werd gestraft, mee mocht naar de kroeg en bij mama waren er regels.... nu jaren later is mijn moeder mijn held, ze deed alles voor mij, heeft mij gemaakt tot wie ik ben. Mijn moeder heeft alles gedaan voor haar kinderen , het heeft haar haar leven gekost :(

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Erg herkenbaar. De kinderen gaan naar de opvang als ik werk maar ze missen dan natuurlijk wel dat lekkere vakantiegevoel en daar heb ik dan een schuldgevoel over (hun vader niet). Helaas zijn er geen opa's of oma's meer. Ik probeer ook soms wat extra uren te maken die ik later dan weer op kan nemen zodat ik af een toe een dag extra heb. Mijn ex ziet de kinderen 1 weekend per 2 weken, 3 weken zomervakantie en tijdens en rond de feestdagen af en toe een lang weekend. Maar de weekenden worden ook regelmatig omgegooid omdat hij een andere afspraak heeft en dat frustreert mij ontzettend. Als het hem niet uitkomt dan gewoon afzeggen en dan moet ik het maar weer zien te regelen als ik zelf ook iets gepland heb. Advocaat vond een ouderschapsplan niet nodig (!?!), volgens hem heb je daar niets aan als de afspraken niet nageleefd worden tenzij je alsmaar wilt procederen.... En ja, "bij papa mag en kan alles en krijg je ook veel meer". Eerlijk gezegd zijn dit dingen waardoor ik soms niet zo'n happy single mum ben.

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 May 2015

Heeft een baas niet gewoon bout aan een ouderschapplan? De vraag die mij rijst is Hoe ging het voor de scheiding. Ik neem aan dat je voor werk dezelfde regeling houdt voor als na de scheiding omdat de werkgever niks met je scheiding te maken heeft. Ikzelf heb gelukkig goede afspraken Door seizoenswerk ben ik vooral in de zomervakantie en meivakantie niet beschikbaar. De dagen die ik kan ben ik er. Daar tegenover staat dat de herfst kerst carnavalsvakantie zowiezo bij mij. Oja en kerst vieren we samen. Geen voorkeur kinderen hebben ons samen. Doen we trouwens vaker. We blijven samen hun ouders.

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 May 2015

Beste g. Het gaat hier niet om het werk of de werkgever. Probleem ligt bij het niet meewerken vd vader. Gr.

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 May 2015

Wil toch even reageren op deze blog..ben zelf ook gescheiden al een aantal jaren ook bij mij waren de kinderen vaak, maar ik kon ook makkelijker vrij nemen als hij, voor hem was dat echt moeilijk, en dan is het niet anders en dan maar een andere keer extra.Maar er zijn ook heel veel moeders waarvan hun exen wel degelijk hun kinderen in vakantie bij hun willen hebben maar de moeders het niet willen omdat hun man wilde scheiden omdat hij een ander had of wat voor reden dan ook en dan ze zo terug willen pakken. wat de reden ook is voor een scheiding nooit vind ik dat de moeder de kinderen bij hun vader mogen weg houden hij heeft net zo veel recht..maar ja laten we eerlijk zijn vaak is de man wel het pispaaltje..en staat een vrouw veel sterker..

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 May 2015

Hier nog zo'n ex, wil zijn dochter niet omdat hij geen vrij heeft van zijn werk. Gelukkig vind mijn dochter dat helemaal niet erg, blijf veel liever bij jou mam ook al moet je werken en ik naar de bso ga. En dat zegt een meisje van 6.

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 May 2015

Hier ook zo 1 hoor. En vader heeft geen werk. Wel een auto onder zijn kont die telkens 'kapot' is. Die steeds gemaalt moet worden..... zijn andere 2 kinderen wonen wel bij hem (niet mijn kinderen). Zijn nieuwe vrouw is zwanger van hem. Heeft ook al 3 kinderen van 2 vaders. Ik ben gefrustreerd bha bha maar heb een heerlijk kind.... Wat zijn nou de plichten van een vader. Hij mailt de afspraak af en komt wanneer hij zin heeft. Hij is dus niet verplicht haar op te halen? Ik ben wel verplicht haar aan hem mee te geven...... Succes alemaal!

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Nov 2016

Heel mooi artikel en triest dat de vader niet mee wilt werken, dat zou anders moeten als hij nog zijn kinderen wilt zien. Gr, Bjorn

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Jan 2017

Beste Kimm , Wat een mooi verhaal en zo herkenbaar . Ikzelf ben inmiddels al bijna 9 jaar gescheiden en ook hier was het hetzelfde probleem . Alle vakanties waren ze hier enkel 2 weken zomervakantie bij hem en ook de weekenden waren kort van om de week van zaterdag 12uur tot s`zondags 18hr . Destijds waren de kinderen nog erg jong bijna 3 en 5 , nu dus pubers van 12 en 14 . Heb ze altijd gestimuleerd om naar hun vader te gaan en ook met hem gesproken dat als hij die houding zo aan zou houden hij later daar de vruchten van zou plukken , wat dus nu ook het geval is . Ook hier hebben ze mij destijds gehaat en uitgesproken ik ga wel naar papa . Nu beseffen ze uiteindelijk dat ik er wel altijd voor ze was / ben en dragen mij op handen , hun vader daarintegen ... de oudste zei laatst tegen me ;" mama het is en blijft mijn vader maar daar is ook alles mee gezegd , hij vind andere dingen belangrijker dan ons , maar jij doet alles voor ons en bent er als we je nodig hebben "...zegt genoeg hé . Vind het voor de kinderen erg zij hebben dit nooit zo gewild en ik ook niet , maar hijzelf heeft het hiernaar gemaakt . Wat ik wil zeggen doe wat voor jezelf goed voelt en zorg dat jou niets te verwijten valt , uiteindelijk beseffen de kinderen als ze ouder worden heel goed het hoe en waarom en kiezen wat goed voelt voor hunzelf ....sterkte met alles !

Anonymous
Door

Anonymous

op 06 Oct 2020

dit is al een heel oud bericht, maar wát fijn om dit te lezen. Ik worstel met exact hetzelfde. Zoon (4) zei laatst, ik vind het stom dat ik altijd bij jou ben en nooit bij papa. papa krijgt van mij alle ruimte om vader te zijn, hij voelt zich superieur als vader maar zelfs bij de 3/14 nachten slaapt hij liever uit dan dat hij met z'n zoon q-time doorbrengt. het breekt m'n hart en heb dezelfde vragen/hoop als jij in de toekomst. ik hoop dat het bij jou inmiddels is verbeterd en voor nu zal ik ook de wijze woorden van je vriendin onthouden.

Reactie plaatsen