Kind niet erkend, wel kinderalimentatie?
Het is een groot misverstand om als alleenstaande moeder te denken: ‘Hij heeft ons kind niet erkend en daarom kan ik geen kinderalimentatie krijgen’. Niets is minder waar. In de wet staat:
‘De verwekker (biologische vader) van een kind, dat alleen een moeder heeft, is als ware hij ouder en verplicht tot het voorzien in de kosten van verzorging en opvoeding van het kind. 
En nu weet ik dat veel moeders zich afvragen: ‘Hoe moet ik dit aanpakken en wat zijn mijn kansen?’
Het wetsartikel is in het voordeel van de alleenstaande moeder geschreven en ik zou zeggen: doe er je voordeel mee. Als je vindt dat de vader van jullie kind, los van alle andere verantwoordelijkheden die hij wel of niet neemt, financieel moet bijdragen in de kosten van de opvoeding en verzorging van jullie kind dan sta je in je recht. Of je dit recht ook zal moeten nastreven is een persoonlijke keuze. Laat je in ieder geval niet leiden door de gedachte dat het niet zal lukken, want niets is minder waar.
Zo sprak ik een moeder van een dochter van 3 jaar die het financieel steeds beter voor elkaar kreeg. Ze kon de eindjes redelijk aan elkaar knopen en er was ruimte gekomen voor wat luxe en ze had een vakantie geboekt naar Portugal. Voor haar voelde het zo onrechtvaardig dat alle zorg bij haar lag en dat zij alles moest betalen, dat zij besloot om aan de vader kinderalimentatie te vragen. Wij bespraken de zaak en zij vertrok naar Portugal en was niet bereikbaar.
 
Ik sc86362447_04d1248aa9_bhreef de vader aan en zijn eerste reactie was: ‘Ik heb het kind niet erkend en dus hoef ik niets te betalen. Later kwamen er andere excuses, zo was het kind niet van hem, was hij spermadonor en toen die argumenten hem niet verder hielpen had hij opeens geen geld en geen administratie meer (want alles was verloren gegaan tijdens de laatste verhuizing). Al deze argumenten hebben deze man niet geholpen. Het verhaal eindigt met een kinderbijdrage ingaande per datum verzoekschrift van de moeder, gelijk aan de dag dat zij het vliegtuig instapte op weg naar Portugal. Deze vader betaalt nu iedere maand kinderalimentatie en verder is er geen contact omdat hij geen rol wil spelen in het leven van hun dochter.
DNA-test perikelen
Het komt voor dat een man niet wil meewerken aan een DNA test. Dit zal hem niet helpen om onder de alimentatieplicht uit te komen. Zo heeft de rechtbank geoordeeld dat indien een man weigert mee te werken, aan een door de rechtbank bevolen DNA-onderzoek, bijvoorbeeld omdat hij een dergelijk onderzoek in strijd met zijn privacy acht, zijn recht op privacy moet wijken voor het belang van de vrouw en de minderjarige om te weten wie de biologische vader/verwekker van het kind is. En wat als de man dan toch niet meewerkt? Dan zal de rechtbank uit de niet-medewerking van de man de conclusie trekken die haar gerade voorkomt.
Geen geld en geen administratie
Als een vader wordt aangesproken om kinderalimentatie te betalen en hij weigert om met financiële gegevens over zijn draagkracht te komen dan zal ook dit hem niet helpen om onder de alimentatieplicht uit te komen. Want ook hier zal de rechtbank uit de niet-medewerking van de man de conclusie trekken die haar gerade voorkomt.
Om terug te komen op de vraag wat je kansen zijn kan ik een aantal tips geven:
Moet van tevoren vaststaan dat de man de verwekker is?
Nee, de rechtbank heeft geoordeeld dat een moeder ontvankelijk is in haar verzoek als zij voldoende aannemelijk maakt dat de man de verwekker van het kind kan zijn.  Als moeder moet je dus bewijzen dat jullie elkaar hebben gezien in de periode van de conceptie. Denk aan emails, facebook berichten, foto’s, whatsapjes en getuigen. Verzamel deze bewijzen.
Moet van tevoren vaststaan dat de man voldoende inkomen heeft om een bijdrage te betalen?
Nee, maar je doet er wel verstandig aan vooraf te onderzoeken wat voor opleiding hij heeft, wat zijn werkervaring is en wat hij nu doet. Vaak is een uitdraai van de LinkedIn-pagina al voldoende om aan te tonen dat hij werkt, wat voor werk hij doet en kan een passend salaris daarbij worden gevonden. Bijvoorbeeld via een CAO-bepaling of via openbare informatie over vergelijkbare beroepen of door navraag te doen bij een uitzendbureau.
Hoeveel kost het?
In bijna alle gevallen worden de kosten van een DNA onderzoek bij helften gedeeld. Er zijn dure en goedkope testen en in overleg met de rechtbank kan gekozen worden voor een goedkopere test. Onderzoek alle varianten zodat je een goed pleidooi hebt bij de rechtbank.
Wanneer je als alleenstaande moeder deze stappen wilt zetten is een persoonlijke keuze. Laat je in ieder geval niet leiden door de gedachte dat het niet kan.
Heb je hier ervaring mee? Laat je reactie hieronder achter.