Kind voedt kind op
10 augustus 2015 
4 min. leestijd

Kind voedt kind op

Toen ik 14 was en zwanger raakte dacht ik bij mezelf: kan ik dit wel?! 14 jaar, wat voor levenservaring heb je? En wat wil je je kind meegeven? Ineens ga je nadenken over het leven.

Op school hadden we het wel eens over normen en waarden, maar daar deed ik vrij weinig mee. Nu ging ik er serieus over nadenken; wat zijn mijn normen en waarden, hoe wil ik dat uit dragen, wat ga ik tegen mijn dochter vertellen en wat niet, hoe ga ik om met de vader van Nina en nog veel meer andere vragen spookten door mijn hoofd. Toen ik hoorde dat een kind een kind moest gaan opvoeden, voelde ik me zwaar vernederd. Ik was al 14 en snapte echt niet dat je zo’n uitspraak kon doen zonder mij gesproken te hebben. Ondertussen kom ik terug op die gedachten.

‘Ik was al 14 en snapte echt niet dat je zo’n uitspraak kon doen zonder mij gesproken te hebben’

Toch maken die gedachten me elke keer weer onzeker. Ik ben nu nog maar 18, doe ik het wel goed? Ik ben veel weg, trekt Nina niet te erg naar mijn moeder toe? Op het terras rook ik een sigaret waar Nina bij is, kan dat wel? Ben ik wel consequent genoeg? Ga ik niet teveel uit? Is het erg dat ik nog steeds bij mijn ouders woon? Voor mezelf weet ik heel goed wat ik wel en niet wil, maar draag ik dat wel uit naar mijn kind? De dingen die ik doe zijn (vind ik) soms niet echt goede eigenschappen voor een moeder. Maar hoe kan ik haar leven zo normaal mogelijk laten verlopen? Over al deze vragen denk ik veel na. Wat is goed en wat is fout? Vooral in mijn positie heb ik het gevoel, dat bij alles wat ik doe, ik gekeurd wordt.

De gesprekken met mijn moeder stellen me een beetje gerust. Vaak vraagt ze: ‘Anne wat heb je allemaal gezegd toen je zwanger was?’

“Ja, dat ik altijd vanuit het belang van Nina wil denken.”

“En hoe is Nina nu” vraagt ze dan.

“Heel vrolijk en lief, maar ik ben niet heel vaak thuis.”

“Ja, maar jij moet werken, jij moet naar school en je hebt het nodig om soms tiener te zijn.”

Het klopt wat mama zegt, ik moet naar school, ik moet werken en voor mijn ontspanning moet ik soms tiener zijn. Zelf zou ik het niet redden als ik full time moeder zou zijn, de combinatie (dankzij mijn ouders) tussen het moederschap en het tiener zijn, gaat super goed.

Als ik thuis ben, wil ik er volledig voor Nina zijn. Als ik er wel ben maar mijn gedachtes zijn ergens anders, heeft ze niks aan mij. Dit is wat ik altijd voor ogen houd.

Kind voedt kind op 1Dat ik dan op het terras rook en intens geniet van Nina, mijn vriendinnen, het mooie weer en de sigaret, neem ik voor lief, want ik geniet er van. Dat ik soms geen geld heb, tja het moet maar. Nina komt altijd juichend naar me toe, wanneer ik thuis kom. Dat we bij mijn ouders wonen geeft haar rust, doordat mijn moeder veel doet in het huishouden kan ik me concentreren op de opvoeding en school. En gelukkig hebben we wel contact met de moeder van de vader van Nina, hierdoor kent ze wel zijn familie.

‘Aan het einde van de som kom ik tot de conclusie dat ik verre van doorsnee ben.’

Aan het einde van de som kom ik tot de conclusie dat ik verre van doorsnee ben. Elke keer is het weer zoeken naar de juiste balans tussen moeder en tiener zijn. En geen enkele moeder is perfect, gaande weg leer je van de dingen die je doet. Gelukkig heb ik mijn moeder die me soms met beide benen op de grond houdt. Anders zou ik denken dat ik een slechte moeder ben, want aan mijn lijstje voor de perfecte moeder voldoe ik totaal niet. Toch weet ik dat ik er alles aan doe om de juiste weg te kiezen. Kind voedt kind op? Ik weet het niet…. 

Ik weet alleen dat 14 jaar en zwanger zijn wel erg jong is. Vooral als ik nu naar me zusje van 14 kijk

 

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Aug 2015

Lieve anne, naar mijn mening kunnen mensen alleen maar respect voor je hebben! Dat je op zo'n jonge leeftijd voor zo'n moeilijke beslissing stond en ervoor bent gegaan! Ik ben zelf 27 en ook ik heb dezelfde twijfels.. denk dat iedere moeder die heeft.. en een kind dat een kind opvoed.. tja ik zeg altijd leeftijd is maar een getal.. iedereen is anders sommige mensen van mijn leeftijd zijn nog niet eens volwassen ?zolang je in het belang van je kindje denkt en handelt is het goed! Liefs, Marilise

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 Aug 2015

Lieve Marilise, Bedankt voor je lieve reactie. De dingen die jij zegt stellen me ook vaak gerust. Elke moeder is onzeker en inderdaad sommige mensen zullen nooit (of pas heel laat) volwassen worden. Gelukkig zullen kinderen later zelf inzien dat je als moeder altijd je best doet, dat maakt ook een hele hoop goed. Want ja... meer als je best kun je niet doen ;). Liefs, Anne

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Aug 2015

lieve anne, ik ken jou niet maar je moeder wel. ik heb een dochter van 18 en toen we hoorden dat jij zwanger was zei ze mam, ik weet zeker dat als dit mij zou overkomen dat u alles zou doen om me te helpen en er voor me zou zijn en voor mijn kindje. en dat is ook zo. natuurlijk hoop je als moeder dat dit jouw kind nooit overkomt, maar he, ik was 29 toen ik moeder werd en ben ook alleenstaande moeder, en iedereen dacht altijd dat ik geboren was om moeder te zijn. nou ik ben ook niet bepaald de perfecte moeder hoor, wie wel? ik hoor wel eens iets over jou en dat is altijd positief, want je doet het goed, met hulp van je lieve ouders. en die heb je, zeker in jouw situatie, hard nodig. ik heb een aantal jaren echt alles alleen moeten doen. en dat redde ik ook niet, ook al was ik toen eind dertig. ik heb toen hulp gevraagd.en ze zeiden, je bent een goede moeder, want je merkt dat het niet goed gaat en je zoekt hulp.je kunt het niet alleen, je kunt alleen je best doen, en van haar houden. en hulp vragen als dat nodig is. en daar is niks mis mee. wees trots op jezelf. want ik weet dat je ouders ook trots op je zijn, en jouw dochter zal straks ook trots op haar mama zijn.

Anonymous
Door

Anonymous

op 12 Aug 2015

Lieve Sylvia, Leuk dat je reageert! Mijn ouders zijn mijn vangnet geweest, waar ik in kon vallen. Als je dat niet hebt, dan blijf je maar vallen totdat je zelf inderdaad hulp zoekt. Knap dat je dat hebt gedaan! Zolang jij van je dochter houdt en haar dat laat zien, zal ze zeggen dat jij je best hebt gedaan. En wat ze zei tegen je zei: 'ik weet zeker dat als dit mij zou overkomen dat u alles zou doen om me te helpen en er voor me zou zijn en voor mijn kindje.' Is een super groot compliment! Ik hoop dat de hulp die je hebt gezocht, je als een licht uit de donkere grot zal leiden. Veel liefde toegewenst, Anne

Anonymous
Door

Anonymous

op 07 Sep 2015

Beste Anne Ik herken de twijfels die je hebt over jouw eigen moederschap. Ik was 21 toen ik mijn dochter kreeg. Mensen om mij heen vonden mij te jong en ik dacht alleen maar wat zeuren ze nou. Nu snap ik waarom. Ik hou ontzettend veel van mijn dochter en heb nooit spijt gehad van de keuze om zwanger te worden. Maar ook ik geniet van mijn sigaretje en een feestje hier en daar. En dat maakt je absoluut geen slechte moeder want je bent naast mama ook gewoon nog een eigen individu wanneer het kan. Net wat je moeder zegt als je dochter gelukkig is doe je het goed.

Reactie plaatsen