arrow_drop_up arrow_drop_down
29 september 2019 

Kind zonder vader

Heel gek, 1 jaar geleden waren de vader van mijn kind en ik nog heel erg verliefd op elkaar. Ondanks alle omstandigheden, het feit dat we niet echt een relatie hadden en een liefde die niet kon zijn, waren we nog verliefd. Ik in ieder geval, wat hij voelde of dacht geloof ik niet meer. Het enige wat ik weet zijn leugens, ik weet niet wat wel of niet waar is. Hoewel mijn voornemen voor het nieuwe jaar was dat hij in dat jaar bij ons terug zou komen, ontplofte onze “relatie” nog geen maand later.

Van de ene op de andere dag werd hij ijs en deed ik er niet meer toe, laat staan onze dochter.

Zij was officieel een kind zonder vader. Toen ik zei dat we altijd verbonden met elkaar bleven omdat we samen een kind hebben, vertelde hij me doodleuk dat hij niets met mij te maken had. Terwijl hij een paar maanden hiervoor nog vertelde dat ik niet zomaar iemand was, maar de moeder van zijn kind. Hij wilde niet eens met me praten om de relatie officieel te beëindigen, want dat veroorzaakte te veel stress voor hem. Kun je het je voorstellen, bijna 2 jaar een ‘relatie’ (want hoe onstabiel deze ook was, voor mij was hij mijn vriend) en een kind, en hij wilde niet eens met me praten zodat ik het ook los kon laten en kon laten rusten.

Nu ik erover schrijf, voel ik weer de pijn en het verdriet naar boven komen. Hoe kan de man waar ik zoveel van hield en de man die zei dat hij van mij hield, ineens doen alsof ik nooit heb bestaan?

Hoe kan het dat hij, zijn kind van de vrouw waar hij zei van te houden, in de steek laat? Hoe kan hij iedere dag gaan slapen, iedere dag wakker worden en zichzelf in de spiegel aan kijken terwijl hij weet dat zijn vlees en bloed ergens anders in dezelfde stad wakker wordt en niet weet wie haar vader is.

Hoe kun je accepteren dat je eigen kind zonder vader opgroeit?

Kind zonder vader

Kind zonder vader

Hoe kunnen er toch zoveel mannen in dit land en in andere landen iedere dag ‘gewoon’ hun leven leiden terwijl ze weten dat ze een kind hebben. Terwijl ze weten dat ze een kind hebben die misschien wel iedere dag met de gevoelens rond loopt dat zijn of haar vader hem of haar niet wilt. Dat hij of zij niet goed genoeg is voor zijn of haar vader? Hoe? Kan iemand me vertellen hoe het mogelijk is dat er zoveel kinderen zonder vader zijn? Kan iemand me vertellen waarom de maatschappij dit blijkbaar “normaal” blijkt te vinden?

Hoe kan het dat als je verteld dat de vader van je kind niet in zijn of haar leven is, je zoveel reacties van ongeloof krijgt, maar mensen het blijkbaar wel accepteren wanneer er in hun omgeving een man is die zijn kinderen niet ziet? En hoe kan het zijn dat er zoveel vrouwen zijn, zoveel vrouwen die misschien op ’n dag misschien ook wel moeder worden, het toestaan dat hun man zijn kind(eren) niet ziet. Hoe kun je dit als vrouw doen? Hoe kun je jezelf belangrijk vinden dan de gevoelens van een jong kind?

Al die ego’s… Hoe kan het zijn dat een volwassen ego belangrijker is dan het ego van een klein onschuldig kind?

Een ding weet ik wel, en dat is dat we misschien wel nooit antwoord op onze vragen krijgen. En daar ligt ook het loslaten. Om datgene los te laten waar we geen controle over hebben. Omdat we een ander nooit kunnen veranderen. Omdat we een ander nooit volledig kunnen begrijpen.

En dan hebben we de keuze. Gaan we kijken naar datgene wat niet goed is? Namelijk een ex die handelt op een manier die we nooit zullen begrijpen? Of kijken we naar wat we wél hebben. Namelijk 1 of meerdere kinderen die iedere dag weer ons hart vullen met liefde. Een liefde waar niemand tegen op kan.

Ja…. Dat hebben we dan wel weer te danken aan die “stomme” ex. Want zonder hem, waren die geweldige kinderen van ons er nooit maar dan ook nooit geweest!

PS: Vanaf aanstaande zaterdag 5 oktober, gaat de vernieuwde Happy Single Moms Community live, waar je (o.a.) leert hoe je je ex leert loslaten. Op de hoogte blijven? Stuur dan een e-mail naar info@happysinglemoms.nl of schrijf je in op de nieuwsbrief door het ebook te downloaden (zie www.happysinglemoms.nl)

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies