Kleine meisjes worden groot
28 december 2015 
5 min. leestijd

Kleine meisjes worden groot

Het is tegen half twee in de middag als m’n smartphone afgaat en ik de selfie van m’n oudste dochter op het scherm zie oplichten. Ik neem op. “Haai mam, ik ben al thuis, de laatste lesblokken vielen uit. Mag ik een koekje?”  ‘Uh… ja schat, en pak ook wat te drinken,’ stamel ik. Ik kijk op m’n horloge, ja, het is toch echt pas half twee. Een gevoel van ik-moet-naar-huis overvalt me, en vanaf dat moment schieten mijn gedachten alle kanten op.

Ik bedenk me dat ik op dat tijdstip echt nog niet naar huis kan gaan. En al zou het kunnen, ik kan echt niet alle dagen dat mijn brugklas-dochter ineens eerder dan ik thuis is, naar huis gaan.

Dus ik bedenk mij: Kleine meisjes worden groot. En op datzelfde moment bedenk ik dat ze het ook gewoon kan. En terwijl ik toch heel even stiekem bedenk dat ik misschien best naar huis kan gaan, hoor ik mezelf heel nonchalant zeggen dat ze lekker wat kan eten en drinken en aan haar huiswerk kan beginnen. 

Vervolgens probeer ik nog uit alle macht m’n hoofd bij mijn werk te houden, maar dat is natuurlijk kansloos. Met om de vijf minuten een blik op de klok werk ik mijn to-do-lijstje af en race via de school van mijn jongste dochter naar huis. Nieuwetijdspuber

Als een keurige onbezorgde moeder stap ik rustig de kamer binnen. Geen kind in de woonkamer, dus geen kind achter de tv of computer.

Naar boven, en ja hoor, mijn lieve puberdochter zit achter haar bureau haar huiswerk te maken. Met haar IPad, dat dan weer wel.

Dat is nieuwe-tijd-brugklas. Ik ging dus niet mijn dochter in de zomervakantie leren hoe ze haar boeken moest kaften. Nee hoor, zo zat moeder met een instructieboekje en een A4-tje vol met apps, anderhalf uur apps te zoeken in de appstore.

Dacht ik nog even een moderne moeder te zijn, was dat gevoel ineens een stuk minder…Tenslotte kon ik me nog als de dag van gisteren herinneren hoe ik met een veel te dikke verplichte leren tas door de gangen van de middelbare school zeulde, op zoek naar een lokaal.

Daar ging mijn gevoel. Mijn dochter gaat met een IPad vol met apps naar school. Elke ochtend word erNieuwetijdspuber een app geopend zodat dochterlief kan zien hoe haar rooster er precies uitziet. En zelfs in het weekend wordt de cijferlijst onderworpen aan een update.

Even een mailtje naar docent huppeldepup hoe ze precies haar presentatie Engels op de usb-stick moet zetten en of haar presentatie niet via app dinges geopend kan worden met de laptop van de juf op het smartbord.

Weg laatste stukje gevoel van moderne-moeder-zijn.

Het erge is ook nog eens dat ik ineens bepaalde dingen niet meer mag doen. Van de week kwam de regen met bakken uit de lucht en zette ik haar even met de auto af bij school. Een kus kon er ineens niet meer af. Ze wist niet hoe gauw ze vanuit mijn auto naar de ingang van school moest lopen en ik kon nog net een soort van ‘doei’  door het raam roepen.

Zo waren we een nachtje aan het logeren bij opa en oma. Mijn dochter had een gesprek met opa. Ik had even gemist waar het precies over ging, maar opa werd er toch echt even op gewezen dat iets niet ‘chill’  was. Opa herhaalde het woord ‘chill’ nog even, wierp mij een wanhopige blik toe waarop ik hem een geruststellende knipoog gaf. Welkom in de pubertijd, opa.

Oma vroeg me nog weemoedig waar dat kleine meisje was gebleven dat met haar twee kleine piepstaartjes, haar roze bodywarmer en haar groene krokodillenlaarzen bij 32 graden al zingend naar het winkelcentrum huppelde. Ik keek nog eens naar mijn dochter. Kleine meisjes worden groot.

Mijn kleine meisje met piepstaartjes is ineens veranderd in een prachtige meid…een puber welteverstaan.

We sluiten weer een periode af en slaan weer een bladzijde om voor een nieuw hoofdstuk. Kan ik daar ook en app voor downloaden? 🙂

Kleine meisjes worden groot. Sneller dan je denkt. Wat is jullie ervaring met deze verandering in het leven van je kind, nu puber, en het jouwe? We lezen graag je ervaring hieronder.

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen