Zo fijn, ik mag naar huis. Ik mag in mijn eigen bed en ik mag mijn frummel meenemen. De bevalling viel reuze mee. De naweeën waren letterlijk het ergste. Door een gescheurd bloedvat in mijn baarmoeder, heb ik iets te veel bloed verloren. Maar nu verdwijnt er zo’n klein meisje in die hele grote Maxi-Cosi en gaan we naar huis.

Linda, één van de drie toppers die vanaf het begin van de bevalling al om mij heen stuiteren brengt mij naar huis. De klim van 5 trappen in de portiek is nog wel even heftig, maar wat ben ik blij om thuis te zijn. De kraamhulp zou zo ook komen en daar zag ik best tegenop.

Heel even was ik alleen thuis. Linda ging haar dochtertje ophalen en ik was thuis met mijn meisje, die uiteraard zoet lag te slapen in het aanschuifbedje. Het is zo druk in mijn hoofd. Er is zoveel gebeurd. Ik moet gewoon even wat doen. Een mooi moment om de afwas nog even snel weg te werken dacht ik. Want ik wil niet dat de kraamhulp straks in het zooitje terecht komt.

Ik had nog nooit een preek gehad van mijn buuf. Ik kon d’r dan ook niet zo heel goed serieus nemen. Maar ergens had ze een punt. Ik ben inderdaad een mafkees die net is bevallen en dan sta je niet de afwas te doen. Ik voelde me stiekem ook wel een beetje dizzy worden. Dus een mooi moment om het verhoogde bed op te zoeken. Tja, normaal doet je kerel dan de afwas denk ik..

Een gezellige opdonder met een bos krullen

De kraamhulp meld zich al snel. Het is een klein opdondertje met een flinke bos krullen. Een gezellige kletser denk ik zo. Wij gaan ons prima redden. Waar heb ik me toch al die tijd druk om gemaakt. Loslaten is niet mijn sterkste punt. Maar vanaf nu ga ik dat gewoon maar doen. Zij is er overdag en de drie vriendinnen rouleren wie er ‘s nachts bij ons is.

Ze is er de hele week. En ze doet wat ze moet doen en we hebben best wel lol samen. We kletsen wat af en scheppen zo een band. Ook vertelt ze dat mijn meisje een hele mooie baby is. Maar dat zeggen ze overal denk ik. Morgen komt mijn collega vertelt ze. Dan is zij vrij. Ik krijg langer hulp vanwege het grote bloedverlies bij de bevalling. En dat is een te lange periode voor één kraamhulp.

Paarse Crocs

En dan, de volgende ochtend. Daar staat mijn nieuwe kraamhulp. Zelf was ik al aardig goed te been. Werd alleen nog dizzy als ik teveel deed. Maar kon me prima redden. Ze staat daar, in haar paarse Crocs, en ze kijkt me aan alsof ik weer in de kleuterklas zit. Daar moesten we altijd juf met de grote boze ogen tekenen als we stout waren geweest. Met één blik was ik zo 30 jaar terug!

Maar ik ben nu wel mamma, en ik ben nu wel degene die haar min of meer in dienst heeft. Dus wacht ik rustig het gesprek af. Tijdens het gesprek blijkt dat ze erg van de oude stempel is en dat ze het eigenlijk heel zonde vindt dat ik met de borstvoeding afgelopen week ben gestopt.

Hey, ik was erbij he! Anderhalf uur aan de borst en anderhalf uur niet en dat 24 uur lang. Dat sloopte zowel mij als mijn meisje. Dus ik blijf bij mijn standpunt.

Maar ergens bespeur ik ook onzekerheid. Ze blijft in de keuken als er bezoek is. Terwijl ik in een ieniemienie-huisje woon. Een soort paddenstoel op drie hoog! Kom er gewoon bij. Of ga iets doen. Maar ga niet op een stoel in de keuken zitten. Waar ik de vorige zo gezellig vond, daar is deze kraamhulp bijna eigenzinnig en eng.

Naar buiten..

Ik mag met uk naar buiten. Het is hartje zomer en ik heb bijna anderhalve week binnen gezeten. Ik besluit een rondje te lopen dat langs mijn oude werk gaat. Kan ik haar gelijk even showen. Weet ik veel dat ik door de straten loop als één of andere TBS-er met haar achter me aan. Tot mijn oude werk aan toe. Ik voel me toch wat opgelaten. Dus snel weer naar huis toe. Wat een gedoe.

Thuis irriteer ik me steeds meer. De pannen staan op de één of andere manier allemaal buiten het kastje. Al drie dagen! In plaats van er in. Ik vind het goed. Ik kan het zelf wel. Vanuit het kraamhulpbureau kwam de vraag of er langer hulp nodig was. Nee! Niet nodig. Ik kan het zelf inmiddels hoor. Ik weet dat dat niet helemaal waar is. Maar ik weet ook dat deze dame meer energie gaat kosten dan dat ze er niet is.

Weg er mee! Kraamhulp ga weg! Ik ben al niet goed in dingen uit handen geven. En met zo’n type helemaal niet.

Welke herinneringen heb jij aan je kraamverzorgster?