Kramperen overleven
26 augustus 2016 
4 min. leestijd

Kramperen overleven

Kapot was ik, die laatste ochtend. Alle spullen weer ingepakt en een laatste inspectie door het huisje. Als ik de spiegel tegenkom draai ik me snel weer om. Ik zie een vermoeide oude vrouw met wallen tot op d’r knieën.  Gelukkig was mijn speciaaltje nog naar een laatste knutselclubje zodat ik nog even met een kopje koffie kon bijkomen voor we de auto inlaadden.

Als mensen vragen hoe je vakantie was, zeg ik gekscherend: “ Ik ben aan vakantie toe!” Eigenlijk moet iedereen erom lachen. Ikzelf waarschijnlijk ook ooi.

Tijdens het boeken kreeg ik er heel veel zin in; wij met z’n drieën eindelijk er even tussenuit. Dat het moeilijk zou worden met z’n drieën in een kleine hut drukte ik eigenlijk gewoon weg. Als je het financieel niet breed hebt zijn de vakanties er niet voor het uitzoeken. Het was flink puzzelen en ik was niet ontevreden over het resultaat.

Al snel brak de dag van vertrek aan. Zoonlief was in alle staten, maar nog redelijk rustig. Doordat we  een uurtje later vertrokken begon hij al te stuiteren.  De spullen stonden buiten en die moesten worden bewaakt tegen diefstal en op hetzelfde moment moet je natuurlijk op de uitkijk staan of onze vrienden er al aan kwamen om ons naar de bestemming te brengen.

Hij was blij dat hij voor in de auto mocht zitten omdat hij zo af en toe wagenziek was. Daarna was hij teleurgesteld. Hij mocht niet op z’n telefoon omdat dit het zou kunnen opwekken. Het gevolg: constant bewegen in z’n stoel, met de riem spelen en druk praten over van alles. Ook tijdens de stops vroeg hij de meeste aandacht. Het liefst negatief als het niet liep zoals hij hoopte.

spin-436972_640

kramperen overleven

Bij het zien van het huisje werd ik weer enigszins blij; het zag er superknus en fijn uit! De spullen werden uitgepakt, bedden verdeeld en het huisje werd van onder naar boven geïnspecteerd. Aaaah, een spin!! Zoonlief stond stijf en gilde alles bij elkaar en klom daarna op het hoogste bed. Het arme beestje werd onder het bed verwijderd en de rust keerde weer heel even terug. Tot de volgende verschrikking. Pokemon go werd opgestart en wat niemand had verwacht; er was op de hele camping geen doel van het spel gevonden. Mopperend en boos ging hij op het bed zitten, zijn vakantie was verpest hij wilde naar huis.

Mijn dochter zette constant haar goede humeur in en probeerde op haar manier gewoon te genieten van de indrukken; de hut, de zee. Het gezellige hapje eten; ik zag haar stilletjes genieten. Zo af en toe haalde ze uit naar d’r broer maar hield zich vaak ook erg in.

De camping werd verkend en het geluk was met ons: de toiletten en douches waren heel dichtbij. Zoonlief blikte er 1 keer goed in het rond, en had zijn besluit gemaakt: daar ging hij niet naar toe! Dit begin typeerde de hele vakantie. Ikzelf had enorm veel moeite om echt te ontspannen en was constant alert.

Het weer zat niet echt mee waardoor we best veel in de hut vertoefden.We zaten oneindig te kaarten en zoonlief sprong de hele hut door om vliegen te vangen! Het veldje waar onze hut op stond bleek een echt trekkers-veldje. Rond etenstijd kwamen er mensen aan en de volgende morgen vertrokken die vaak alweer voor 10 uur. Qua contact kwam je daardoor eigenlijk niet verder dan een vriendelijke groet, waarbij sommige mensen je nog vreemd aankeken ook!

vietnam-164753_640

kramperen overleven

Zodra het droog was trokken we er op uit;  de dijk op, langs de zee en het stadje in.  Hongerig kwamen we terug van een koude boottocht op het wad. Ik zocht een goedkoop maar gezellig ogend visrestaurant uit. Hoe kon het ook, want na de bestelling moesten we langer dan een uur wachten op ons eten en was het uiteindelijk erg zout en slecht bereid. Yep, we waren die nacht alle drie ziekig; misselijk en buikpijn.

Het animatieprogramma Sport en Spel was erg leuk. Dochter deed dapper mee maar er was voor haar verder niets. Zoonlief vond 2 dagen voor vertrek een vriendje! Het zorgde er voor dat ik half wat uurtjes tot rust kon komen tijdens het opruimen van de hut en de afwas bij het afwashok.

De laatste avond slaakten we alle drie een zucht; morgen weer heerlijk naar huis!

 

Mijn meisje had haar plannen al klaar voor dag 1 en 2 als ze thuis zou zijn. Ik heb haar in 24 uur misschien 2x een half uur gezien, haha. Zoonlief verlangde in stilte naar de wc en meldde ons vooral dat hij inmiddels geen buikpijn moest hebben van inhouding ( yep, de wc was minstens een uur bezet bij thuiskomst). En ik…rust wilde ik…mijn huisje, m’n beestjes, mijn buren om mee te kletsen. En ooooh, m’n eigen bed!!

Het was echt kramperen waar ik heel stiekem bang voor was maar toch het beste van heb weten te maken ondanks alle tegenslagen.

Jaaa, ik heb geleerd van deze eerste vakantie in jaren en weet nu wat we wel en niet nodig hebben om het wel goed te laten slagen. We gaan er ons best weer voor doen. Deze vakantie ren ik snel weer uit m’n systeem! Als mensen vragen: “Hoe was het?”,  zeg ik nu: “ Ja, leuk, we zijn er heerlijk even uit geweest!!”

Ben je ook aan vakantie toe na vakantie met je kinderen of gaat het bij jullie wel vlekkeloos? Deel het met ons en laat een reactie achter!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 01 Sep 2016

Best herkenbaar hoor. Na een midweek kamperen met ze begin augustus (met heel veel regen) was ik ook wel aan vakantie toe ja. Dat kwam niet door hen, maar echt door het weer. Eén keer per jaar probeer ik een weekje met ze naar de zon te gaan, en ook dat is altijd best pittig als ouder alleen (toen ze nog best klein waren -3 en 6- ging ik al met ze naar Tunesië, de jaren erna naar Egypte en Turkije, afgelopen mei naar Griekenland), maar toch is het achteraf altijd de leukste week van het jaar. Vermoeiend en fijn tegelijk. Als alles weer goed is gegaan voelt het best stoer. Dan ben ik trots!

Reactie plaatsen