Het leed dat barbecueën heet
03 juni 2017 
5 min. leestijd

Het leed dat barbecueën heet

Zo, de zon schijnt en dat brengt ook uitdagingen met zich mee. Zoals dus het leed dat barbecueën heet, nou ja voor mij dan. Laat ik nou geen held zijn op het gebied van de barbecue! Ja een held in het voorbereiden en het maken van lekkere salades. Maar zonder vlees kan je het niet echt een barbecue noemen.

Ik verschuil me nu vooral achter het gegeven dat ik nog niet in het bezit ben van een barbecue en ik laat me dan ook graag uitnodigen door vrienden en familie. Jemig wat klinkt dat slecht. Maar ik zit liever met een glas rosé en een bord vol salade te wachten tot ik een stuk vlees op mijn bordje krijg.
Maar als jongens moeder ontkom ik er toch echt niet aan. Ik moet een barbecue aanschaffen. En erger nog, dan dus net alsof doen dat ik prima weet wat ik aan het doen ben!

Het leed dat barbecueën heet

Gas of kolen??

Een barbecue kopen, klinkt niet echt als een uitdaging. Maar jemig, voor mij is het dat wel. Keuzes, keuzes! Wil ik er 1 op gas? Of toch 1 op kolen? Nou doe maar op kolen, want ik rook liever de buren uit dan dat ik het risico neem met die ietwat enge gasfles. Dan komt namelijk de doemdenker in mij boven. Natuurlijk ontploffen die dingen niet zomaar, maar ik zal maar de 1e zijn.

Dus dan maar de keuze laten vallen op een barbecue op kolen. Ik kan me nog een bewuste barbecue poging herinneren met mijn beste vriendin, jaren geleden. Een grote rookwolk en iedereen leek te weten dat er 2 dames een poging aan het wagen waren om een barbecue te ontsteken. Nou zijn wij samen ook niet het beste voorbeeld. In onze ruim 20 jarige vriendschap hebben we veel rampen overleefd. Ontploffende föhn’s, verbrandde popcorn in de magnetron, nachtelijke ritten met vooral ineens opduikende drempels. Maar goed ik wijk nu wel teveel af van mijn barbecue verhaal.
Conclusie, het wordt een barbecue op kolen, dat vinkje kan ik zetten op mijn lijstje met wensen en eisen.

Tafelmodel, iets daar tussen in of toch een sta in de weg?

Ik ben er dan nog niet, met het welbewust overwegen van de aanschaf van de barbecue. Nou ja de barbecue die voor mij ideaal is, die is nog niet uitgevonden. Dus ik moet er toch zelf aan geloven om te zorgen, dat mijn jongens af en toe kunnen genieten van hoogstwaarschijnlijk een te zwart geblakerd stukje vlees.

Dus de volgende keuze komt in beeld. Kies ik voor een tafelmodel, een sta in de weg of iets wat daar tussen in hangt. De meest mooie buitenkeukens zie ik langs komen, geweldig natuurlijk. Maar niet echt aan mij besteedt, dus die kan ik gewoon al gelijk afstrepen.

Het leed dat barbecueën heet

Het gaat dus tussen een tafelmodel en iets wat tussen het tafelmodel en de sta in de weg zit. Een tafelmodel lijkt me echt ideaal. De rookpluim blijft beperkt, omdat de hoeveelheid kolen niet enorm is. Fijn voor de buren. Leuk en handzaam, dus wederom een pluspunt. Maar als ik dan denk dan aan verbrande vingers, of erger nog mijn hond die opspringt terwijl hij onder de tafel ligt. (Ja ik weet daar hoort hij niet, maar goed, klein puntje)  En terwijl hij opspringt, neemt hij mijn al niet zo stevige tuintafel mee en dus onze barbecue mee.

Dan de barbecue die ergens tussen in zit, we kennen ze allemaal de beruchte bolletjes en tig andere vormen. Ja ook een optie! Maar ook hier denk ik wederom aan het welzijn van mijn buren, veel kolen dus veel rook. Ook kan hier weer iets mee gebeuren. En jemig wat een schoonmaakwerk. Ook daar is de keuze reuze in, wil je een thermometer er op, of nog meer mooie toeters en bellen. De iets wat er tussen in hangt, daar kies ik dan ook maar voor. Dus weer een vinkje

Conclusie

Keuzes keuzes! Jullie moeten inmiddels wel denken, jemig mens koop een barbecue.
Kolen en een gewone simpele barbecue zonder toeters en bellen.Ik ga me er aan wagen om een barbecue aan te schaffen, hoogstwaarschijnlijk kom ik thuis met iets totaal anders dan waar mijn weloverwogen gedachtegang nu op uit komt. Ik neem mijn jongens mee, dus het zal wel een hoog mannengehalte krijgen.

Gelukkig krijgt mijn oudste nu al met regelmaat barbecue les van zijn opa, dus ik heb daar mijn hoop op gevestigd. Kortom ik ben gewoon geen ras barbecue moeder. Ik geniet liever van een lekker gebakken stukje vlees, dan van een zwartgeblakerde speklap of een rauwe worst, Ik heb gewoon bijster weinig vertrouwen in mijn eigen barbecue kunnen.

Het stopt ook niet bij het kopen van een barbecue, want er moet natuurlijk ook nog gereedschap bij. Ik kom straks weer met een schandalige dure koffer vol onnodige barbecue gereedschap thuis, maar je kan het maar hebben. Ik laat me bewust ook niet adviseren in de winkel, want echt ik als mens zonder ruggengraat laat me omkletsen en ik kom uiteindelijk thuis met een dure buitenkeuken die dan mijn tuin siert en vooral bijna ongebruikt weer op Marktplaats verschijnt.

Dus voor mij het leed dat barbecueën heet!

Je snapt het wel, hoe lastig het is om ook deze uitdaging te overwinnen als Happy Single Mom, met totaal geen barbecue ervaring. Ja in het opeten en vooral in het genieten met een lekker koel glas rosé in de tuin. Ik hou jullie op de hoogte en mocht je een enorme rookpluim spotten, dan zou ik het wel eens kunnen zijn. Ik waag dan toch een poging om mijn kinderen de ultieme buiten kook ervaring mee te geven.

Zie ook: Ik heb geen man nodig!

Hoe regel jij dit soort “mannenklusjes”? Schuif je aan bij vrienden of krijg jij het voor elkaar om het zelf te doen?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 03 Jun 2017

Een feest van herkenning!! Whahaha!!! Precies 2 weken geleden na me vijf jaar verscholen te hebben achter dezelfde smoes, ook een barbecue gekocht. Wat een klus! Overigens zijn de speklapjes in de pan belandt nadat ik bijna de heg in de fik had staan...

Anonymous
Door

Anonymous

op 03 Jun 2017

WHahaha heel herkenbaar maar ik heb gewoon een wegwerp bqq gehaald en ben met mijn dochter gaan bqq dat een plezier hebben we gehad en nu hebben we eel een bqq Groetjes en heel veel succes bij het kiezen van een bbq

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 Jun 2017

Hihi, herkenbaar! Heb lang alleen gekeken naar de Weber die mijn ex in de tuin achter had gelaten. Vorige week de stoute schoenen aangetrokken. Tig youtube filmpjes later heb ik de briketten in een snelstarter op de aanmaakblokjes gezet en aangestoken. Half uurtje wachten, omkeren in de bqq en voila. Ging zo goed dat bij de eerste sateetjes meteen de stokjes waren verbrand :-). Ik ben meteen tot de conclusie gekomen dat mannen hier wel heel geheimzinnig over doen, maar dat het eigenlijk niet zoveel voorstelt. Kunnen wij vrouwen ook!

Anonymous
Door

Anonymous

op 29 Jun 2017

Zo herkenbaar! Mijn ex bakte ook altijd het vlees. (ik deed alles eromheen, van barbecue poetsen tot vlees halen, salade maken, tafel dekken, noem maar op). Totdat het een 30grd dag was en ik samen met een vriendin en onze kids een dagje speeltuin had gedaan. Hup, aan die BBQ, dat kunnen wij ook! Trots plaatste ik een foto op fb en ik kreeg meteen een tip van een mannelijke collega. Mannen doen idd alsof het heel speciaal is... maar haha nee hoor, stelt niks voor.

Reactie plaatsen