Lang voordat het op tegeltjes, hippe houten borden en stickers stond had mijn vader het al op een post-it je gekrabbeld; “Jaag niet achter het verleden aan. Verlang niet naar de toekomst. Het verleden is niet meer, de toekomst is nog niet begonnen.”

Hij voelde dat namelijk heel duidelijk omdat hij ziek was, en niet meer beter zou worden. Dan worden de lessen van het leven je in je gezicht gedrukt, namelijk. Je weet allemaal wel dat je van het leven moet genieten, je tijd niet moet verdoen met dingen die je kwaliteit van leven minder maken of je het plezier in het leven ontnemen.

Je weet dat je gezin en familie belangrijk zijn, en je de vriendschappen om je heen moet koesteren. Maar in het leven neem je zo veel voor lief. De liefde, het leven zelf. Je dendert door en vergeet vaak eens stil te staan en te koesteren wat er om je heen is.

Leef vandaag, droom van morgen en koester het verleden
Pas als het noodlot weer eens als een malle om zich heen slaat in je naaste kring voel je weer even hoe kwetsbaar je zelf bent en het leven en de liefdes om je heen. En hoe betrekkelijk alles is.

Je kind, het meest kostbare in je leven, kun je niet tegen het leven in bescherming nemen. Je kunt het alleen zo weerbaar mogelijk maken.

Dat leer je van je ouders en andere mensen om je heen. Vaak ben ik apetrots op hoe mijn ouders dat hebben gedaan, en probeer ik hetzelfde bij mijn eigen kind. Maar ik probeer hem ook mee te geven dat je iedere dag dankbaar moet zijn, altijd zeggen dat je van iemand houd als je dat zo voelt en nooit de liefde en je naasten voor lief te nemen. En niet te wachten met leven en liefde tot het noodlot toe slaat.

Leef vandaag, droom van morgen en koester het verleden
Deze blog draag ik op aan de mooiste broers die ik ken. Beide vechters, beide een voorbeeld, inspiratie en liefde van velen.

Ben jij al lid van onze gratis community? Meld je snel aan en kom in contact met andere moeders.