Leven en overleven…dat doen we gewoon
03 februari 2017 
3 min. leestijd

Leven en overleven…dat doen we gewoon

Elke keer als ik weer zo’n artikel in de krant tegenkom draait mijn maag zich om. Vol afschuw las ik dan ook laatst weer dat een vader z’n dochter van 9 om het leven bracht om vervolgens zichzelf van het leven te beroven.

Een daad van absolute waanzin, onmachtige kortzichtigheid en laffe en psychische nood. Mannen die geen andere uitweg meer zien dan hun kinderen af te nemen van hun omgeving, het hele gezin van de aardbodem vagen omdat ze er niet meer uitkomen.  Hun kinderen ontvoeren en weghouden bij hun moeder…Het gebeurt helaas steeds vaker dat je deze dingen leest en het geeft mij dan ook altijd een machteloos gevoel van woede.

Toen mijn ex na heel wat jaren ellende samen eindelijk besloot hier weg te gaan, ben ik ook een hele poos bang geweest dat hij mij of de kinderen misschien iets zou aandoen in een onbewaakt ogenblik. Ik was dan ook altijd enorm alert op alles om mijn heen. Ondanks dat hij zelf besloot te vertrekken was hij enorm kwaad en psychisch in de war.

Leven en overleven…dat doen we gewoon

Zelf was ik in die tijd niet bij machte om hem uit ons leven te bannen, maar hij heeft mijn gezin dusdanig in gevaar gebracht omdat het er heel heftig aan toe ging. Dus toen hij zelf de deur dicht deed bleef deze ook dicht.  In zijn woede heeft hij daarna 1x onze huisdeur kapot getrapt om binnen te komen en mij te bedreigen.

Als een leeuwin beschermde ik mijn kinderen , stond recht voor hem om hem te verjagen. Mijn telefoon met daarin het nummer van de politie sloeg hij uit mijn handen en met veel geschreeuw gooide hij ook mij op de grond.

Gelukkig vertrok hij daarna en kon ik trillend de politie bellen en mijn kinderen troosten. Later besefte ik hoe fout dit eigenlijk had kunnen aflopen als hij echt door was gegaan met slaan.

In die tijd heeft hij behoorlijk wat mensen rondom mijn huis laten posten, vaak zichtbaar en bedreigend. En als ik hem op straat tegen kwam met of zonder de kinderen schreeuwde hij de hele buurt bij elkaar. Het was een heftige tijd en dat heeft zijn sporen ook zeker nagelaten. Nog altijd kijk ik goed om me heen, al is die dreiging al heel lang weg gelukkig.

Als ik naar zijn situatie kijk; weg bij zijn gezin, geen vrienden, zelfs de deur gewezen bij zijn ouders die hem niet in huis konden houden, slapend in z’n auto op parkeerplaatsen en zijn moeder die daarna binnen korte tijd overleed, kan ik de waanzin best plaatsen. Hij was een alcoholist en zijn regelmatige drugsgebruik zorgde er voor dat hij niet meer rationeel kon denken. Dat was tijdens onze relatie dan ook het grootste probleem.

Ik besef dan ook nu dat ik door het oog van de naald ben gekropen.

Maar ik ben toch ook heel trots dat ik toen voet bij stuk heb gehouden. Hij maakte ons kapot. Nu zes en een half jaar verder heb ik voor mijn kinderen een goed en veilig thuis kunnen opbouwen. Zo nu en dan worden we toch zeker nog met hem geconfronteerd maar ook mijn kinderen zijn nu sterker in hoe ze met hun vader omgaan en beseffen heel goed dat een omgang gewoonweg niet mogelijk is met een man zoals hij. Het heeft heel lang geduurd voor we op dit punt kwamen. Zeker voor mijn zoon die een mannelijk figuur in zijn leven nodig had, heeft dit alles veel verdriet gedaan.

Leven en overleven…dat doen we gewoon

Mijn moederhart is dan ook meer dan eens gebroken en soms bekruipt me dan een heel onrealistisch schuldgevoel. Dit schud ik dan ook zo snel mogelijk weer af. Daarbij blijft mijn ex met regelmaat een bevestiging geven dat ik de juiste keuzes heb gemaakt…voor hen. Maar ook voor mijzelf.

Groot respect heb ik dan ook voor de moeders die er net als ik uitkomen en terugvechten, een traan laat ik voor de moeders die nog vastzitten en een immens verdriet voel ik voor de moeders die alles hebben verloren.

Dus na elke keer dat ik zo’n krantenbericht lees, leef ik mee en ben ik onwijs dankbaar en trots op mijn herrezen gezin want wij met z’n drieën…Wij zijn sterk, wij zijn gelukkig  zoals we anders nooit gelukkig hadden kunnen worden.

Running Bee

Zie ook: Ik voel me onveilig in mijn eigen huis

Hoe denk jij over het onderwerp huiselijk geweld en bedreiging? Deel het met ons en laat een reactie achter. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen