Loslaten in vertrouwen
04 oktober 2015 
4 min. leestijd

Loslaten in vertrouwen

 

Soms lijkt alles zo vertrouwd
De dingen die je doet
De plek waar je woont
En soms komt dat wat zo vertrouwd is
In een keer onder vuur te liggen
Loslaten
In vertrouwen
Een grote uitdaging


Wat kan het universum je toch op de proef stellen. Er wordt nooit gevraagd of je wel toe bent aan een nieuwe uitdaging of aan datgene wat er op je pad komt.

De onzekerheid en twijfel zijn soms groot. Loslaten in vertrouwen ver weg. Twijfel of de keuzes die ik maak de juiste zijn. Onzekerheid over stappen die ik moet zetten. Apen die op mijn schouder zitten terwijl ze daar eigenlijk niet horen. Sommige dingen zijn gemakkelijk. Zoals het leegruimen van de kledingkasten van de CAM01117jongens. De wasmachine in, aan de lijn, sorteren op maat en kijken wat ik ervan kan verkopen. Om zo weer een potje te sparen voor iets leuks. Een kleinigheid, een stap waarmee letterlijk opruimen ruimte maakt. Kinderkleding, terugdenken aan toen de jongens nog kleiner waren. Hoe blij ze waren met de shirts. Shoppen moest bij de Cool Cat omdat ze daar van die leuke prints hadden. Tegenwoordig is het niet meer de Cool Cat maar is het Jack&Jones die de kasten moet vullen. Die kleding, die fase loslaten, dat kan ik prima.  Maar gisteren kwam er een telefoontje, vandaag een makelaar en dan in een keer wordt de realiteit dat het huis waar wij tijdelijk wonen de verkoop in gaat. Dan in een keer wordt het veel meer opruimen dan twee kledingkasten.

De makelaar kwam en waar ik dacht flink en sterk te zijn, werd ik in een keer emotioneel. En voelde ik, dat ik het eigenlijk heel heftig vind. Loslaten in vertrouwen… wat is dat? 

Ik gaf aan dat ons huis een weerspiegeling is van de chaos in mijn leven. Als een soort verontschuldiging.

Foto powerWant ja, gisteren een telefoontje. En het lukte me dus echt niet om in een avond mijn hele huis op orde te hebben. Het opruimen staat al heel lang op de planning maar op de een of andere manier kom ik er niet aan toe. Ik voel paniek. Ik wist dat het tijdelijke huisvesting was maar hoopte zo dat een verkoop zou komen op het moment dat ik mijn leven wat meer op de rit zou hebben. Hoewel de behoefte aan een “eigen veilig nest” steeds groter wordt, was ik nog niet toe aan deze stap. Ik voel verdriet, onzekerheid en twijfel. Ik had voor mezelf uitgestippeld dat ik eerst een andere baan zou vinden en dan in die omgeving een huis zou zoeken. Vanuit de onzekerheid meteen de gedachte dat de inboedel misschien wel weer in opslag moet. En tegelijkertijd heel praktisch dat ik veel meubels dan ook gewoon kan verkopen. Om letterlijk ook qua meubels het verleden los te laten. Dat er dan minder in opslag hoeft.

Opnieuw grote onzekerheid en de uitdaging om in deze situaties de juiste keuzes te maken. Aan de ene kant “het kan nog wel een jaar of langer duren voor de verkoop echt een feit is”. Aan de andere kant “ik wil regie houden. Ik wil het niet afwachten”. Rekening willen houden met de jongens die heel goed weten waar ze willen wonen maar heb ik twijfels.

De afgelopen jaren ben ik er echt meer in gaan geloven dat dingen niet zomaar op je weg komen. Probeer ik er steeds weer op te vertrouwen dat de juiste dingen gebeuren.

Dat niets zomaar gebeurt. Probeer ik het echt: loslaten in vertrouwen. Maar wat vind ik het nu even moeilijk om dit ook in deze situatie echt te geloven. Ga ik tegen mezelf zeggen, dat het blijkbaar nodig is dat ik los moet laten. In dit geval mijn huis. Is dit omdat ik anders toch af blijf wachten? Uit blijf stellen? Genoeg redenen om dit uit te stellen. Ik ben sinds een half jaar in therapie en ga vanaf volgende week aan de slag met traumaverwerking. Mijn leven op orde krijgen, Rust en stabiliteit. Dan helder krijgen wat ik wil qua werk. Dan eerst die baan en dan een huis. Traumaverwerking is ook gericht op loslaten, het loslaten van de angst die mijn leven nog steeds zo beheerst. Dus misschien heeft het universum het juist wel heel goed bedacht en kan ik nog steeds blijven vertrouwen dat alles op het juiste moment op mijn weg komt. Loslaten in vertrouwen – alles komt goed!

 Hartegroet,

Mathilde

Over de schrijver
Reactie plaatsen