Oke, serieus he… Mijn dochter gaat nu een week naar school en de eerste bizarre zaken vliegen me om de oren. Zo had ik afgelopen week een informatiebijeenkomst. Daar werd over allerlei zaken gesproken, waaronder het gezond eten op school. Maar daar gaat het nu even niet om.

Ze zochten luizenmoeders. Aangezien ik maar één kind heb, was ik overigens wel direct in shock: Ieeeeeuw, luizen???!! Ik hoor er natuurlijk wel vaker over, dat ze soms voor zouden komen op school. Na even wat geïnformeerd te hebben bij vrienden en collega’s blijkt het toch wat minder genuanceerd te liggen. “Sla maar vast shampoo in” en “Ze hebben dit aan de lopende band hoor”. Nee, denk ik. Niet bij mij in huis. Spontaan begint het overal te jeuken.

Iedere week na een schoolvakantie worden alle kinderen gecontroleerd hierop. Super belangrijk en ik denk dat iedere ouder onwijs blij is met deze luizenmoeders. Niet iedereen wil of kan dat werk doen, maar toch wil iedereen dat hun kind luisvrij blijft of wordt. Ik ben ze in ieder geval reuze dankbaar.

Helpt dat nou, die preventieve trucjes tegen luizen?

Die avond begin ik vast wat in te lezen over de preventie daarvan, maar ook wat je kan doen als je kind het heeft. Talloze middelen, zowel specifieke shampoo’s als huis- tuin en keukenmiddeltjes. Zo zou azijn bijvoorbeeld helpen. Ook lees ik dat er genoeg fabels over luizen zijn. Ik wacht het wel even af alvorens over te gaan tot allerlei bizarre preventieve trucjes.

Toch kan ik het niet helpen dat ik iedere dag toch even rondom de kapstokken kijk of ik ze niet zie, die luizen. Met name op jassen van andere kinderen. Niet dat die kinderen er in dat geval wat aan kunnen doen, aangezien luizen nou eenmaal niks met hygiëne te maken hebben. Het schijnt zelfs dat ze minder snel in vet haar komen. Wat zal ik doen, hoor ik mezelf denken? Mijn dochter eens per maand de haren wassen? Ik betrap mezelf op het enigszins “doordraaien”.

Bron: www.hoofdluizen.nl

Ik word luizenmoeder

We hebben voor hetere vuren gestaan, een paar luizen overleven we ook wel zeg ik tegen mezelf. Spinnen bijvoorbeeld; ik gil niet eens meer als ik ze zie. Dat was vroeger wel anders, dus ook dit kan ik. Als single mom moet je al die issues nou eenmaal zelf zien te fixen, zonder hulp van wie ook. Althans, zo zit ik in elkaar. Ik vraag liever hulp bij dingen die ik gewoon écht niet alleen kan, zoals een wasmachine naar boven sjouwen. Voor de rest doe ik het allemaal graag zelf; ik wil nou eenmaal niet meer afhankelijk zijn.

Ik ben serieus aan het nadenken om maar eens een jaar luizenmoeder te worden. Misschien kan ik het combineren met een andere moeder, zodat ik niet alle dagen hoef. Dan blijft mijn werk ook tevreden, omdat ik niet na iedere vakantie vrij hoef te nemen. Misschien dat dit de oplossing is en ik niet compleet ga “flippen” zodra het hierover gaat. Exposure noemen ze dat geloof ik toch?

Heb jij nog tips voor het voorkomen en bestrijden van luizen bij kinderen (en jezelf)? Deel het met ons en laat een reactie achter.