Mam, zal ik een man voor je zoeken?
29 november 2016 
2 min. leestijd

Mam, zal ik een man voor je zoeken?

Het is zondag middag en voor het eerst in maanden heb ik niets te doen. Geen activiteiten met de jongens. Het huis is aan kant, de was is bij gewerkt. Dus ik ga bank hangen. De jongens zijn een spelletje op de wii aan het spelen en ik kijk naar ze. Ik geniet van het feit dat ze zo heerlijk samen werken. Samen spelen. Het is warm in huis en af en toe doezelen mijn ogen ook een beetje weg. Heerlijk.

Dan komt mijn oudste zoon naast me zitten. “Mam” zegt hij. “Ja lieverd”, zeg ik. “Waarom wil jij niet opnieuw trouwen?” Oké ik ga toch maar even rechtop zitten. “Nou schat daar heb ik toch helemaal geen tijd voor. Ik moet voor jullie zorgen en werken. .”

“Ja maar mam, je kunt toch niet alleen blijven? ” Snotneus denk ik. “Nou lieverd”, zeg ik, “moet jij maar eens opletten. Ik heb er echt geen tijd voor. Jullie gaan niet meer naar papa en zijn te klein om alleen thuis te blijven dus wanneer zou ik dat allemaal moeten doen?”

“Nou eh mama wat als ik nu eens een man voor jou zou zoeken?”

Als je een leuke man vind stuur hem dan maar naar de buurvrouw. “Heeft de buurvrouw geen man dan?” “Jawel die heeft al een vriend.””Maar mam dan kan dat toch helemaal niet?”

Inwendig lig ik dubbel van het lachen. Het zal ook moeilijk gaan om een man naar de buurvrouw te sturen ja. Maar toch hoop ik dat mijn oudste deze taak niet op zich ga nemen want ik heb er voor gekozen om alleen te blijven omdat ik niet zou weten wanneer ik met een man af zou moeten spreken.

Ook ken ik mezelf, iemand zal echt achter me aan moeten gaan anders heb ik het niet in de gaten. En heb ik het in de gaten slaat de schrik mij om het hart.

Doodeng vind ik het om verliefd te worden en te zijn. Die gevoelens van onzekerheid te hebben. Vindt hij me wel leuk of toch niet?

Ik ben meer iemand van de duidelijkheid. Gewoon zeggen waar het op slaat en staat maar dat heb je in het begin van een relatie niet. Zo heb ik ooit al een ongelooflijk leuke man weg gestuurd omdat ik gewoon te bang was.

Maar goed mijn zoon is 8 dus ik denk dat ik niet veel te vrezen heb. Ik ga lekker verder met het bouwen aan de toekomst van mij en de jongens. En de kans dat de man van mijn leven zomaar op bijvoorbeeld mijn verjaardag met een bos bloemen op de stoep staat is zo ongelooflijk klein dat ik daar niet voor vrees.Mam, zal ik een man voor je zoeken?

Mocht zoon lief toch met iemand op de proppen komen dan zullen mijn vrienden dubbel liggen van het lachen. En ik ? Ik weet het niet, hoe hard zou ik kunnen rennen ?

Ben jij al lid van onze community? Meld je snel aan om in contact met andere moeders te komen. 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 29 Nov 2016

Het is al positief dat het glas altijd halfvol is.... ook je zoons worden ouder.....dus wie weet wat de toekomst je brengt....ik hoop voor jou veel geluk en liefde....

Reactie plaatsen