Ik ben een stoere vent. Ik werk hard om mijn ambitie na te streven. Met m’n vrienden kan ik tot diep in de nacht doorzakken in verschillende kroegen waarvan ik me de laatste paar meestal niet meer kan herinneren.

Ik zit regelmatig in de sportschool. Ik hou van knallende seks. Ik hou van mooie auto’s en van gave wereldsteden waarin het bruist van het leven. En ik huil wel eens. Past niet in het rijtje hè? Nou wel dus.

Bang voor alles

Veel mannen hebben een stoer imago. Een muurtje om zich heen waardoor ze hun emoties niet meer voelen. Op alles een bot en rationeel antwoord hebben. Nooit hun gevoel laten zien, laat staan hun verdriet en hun tranen. Bang voor een oordeel. Bang om zwak gevonden te worden. Bang om niet meer serieus gevonden te worden. Bang voor van alles. En het dan dus maar niet doen.

Mannen huilen ook

Je laat je leiden door angst. En toch moet die emotie eruit. Dan ga je drinken. Of ruzie zoeken. Want dat doen mannen. Sorry, maar dat zijn geen mannen, dat zijn watjes. Je laten leiden door angst en wegvluchten voor je verdriet. Als je echt ballen hebt, dan durf je je verdriet te voelen en te accepteren.

Als ik verdriet heb, dan zie je dat aan me. Mijn ogen worden nat en er loopt een traan over mijn wang. Ik ben soms namelijk net een mens. Tijdens mijn scheiding huilde ik wel eens zachtjes als ik in de trein naar mijn werk zat, omdat ik naar muziek luisterde die me raakte. Over stukgelopen relaties, eenzaamheid, of over de liefde voor je kind.

Kijk je verdriet in de ogen

Als je midden in een scheiding zit is het niet heel raar dat dat je raakt en dat er ineens een traan over je wang rolt, toch? De paar keer dat mensen in de trein dat zagen, heb ik de warmste blikken, glimlachen en knipogen gekregen. Blikken die me meteen deden beseffen dat je niet alleen bent en dat iedereen verdriet kent.

Dus voor de paar mannen die dit blog lezen… kijk alsjeblieft je verdriet in de ogen en ga er dwars doorheen. Dat is de kortste weg. En ik beloof je, als ik je in de trein tegenkom en een traan over je wang zie lopen, dat ik warm (en toch stoer) naar je knik. Respect, ouwe.

Zie ook: Mannen zijn net mensen, met emoties en zo

Herkenbaar bij mannen in je omgeving?