Op het moment dat ik mijn tweede blog begin te schrijven, kom ik net uit de sportschool, waar ik al twee jaar niet ben binnen geweest. Na negen maanden zwanger zijn, negen maanden ontzwangeren en negen maanden met nog veel meer smoesjes (“wandelen met de kinderwagen is toch ook sporten”), werd het wel eens tijd.

In mijn vorige blog schreef ik al dat ik hoognodig weer wat tijd voor mezelf moest gaan maken en vooral niet moest vergeten dat ik er zelf ook nog ben. Hiermee heb ik dus de eerste stap in de goede richting gezet.

Mijn ex komt iedere week een avondje extra op ons dochtertje passen, zodat ik in ieder geval die avond voor mezelf heb om te gaan sporten.

image

Me-time

In de weekenden dat mijn dochter bij haar vader is, kan ik mooi ook even de sportschool induiken. En ik moet zeggen…wow!! Wat een heerlijk gevoel om even een uurtje alleen maar aan mezelf te hoeven denken en niet thuis te ‘moeten’ blijven omdat mijn meisje lekker ligt te slapen. Wat had ik dit hard nodig! Helemaal omdat ik sinds eind april werkloos ben en mijn wereldje dus best klein is geworden.

Ik hou zielsveel van mijn dochtertje, maar de laatste weken begon het me echt een beetje tegen te staan dat iedere dag alleen maar in het teken van haar stond. Het voelde echt alsof ik geleefd werd in plaats van dat ik leefde. Ik had echt nul energie. Ik had daardoor veel minder geduld en was soms teveel aan het mopperen in plaats van aan het genieten van de extra tijd die we nu saampjes hebben. Want eerlijk is eerlijk, het is ook best luxe om even een paar maanden thuis te kunnen zijn met je kind. Maar wat heb ik een respect gekregen voor fulltime huismama’s!

Eind augustus ga ik weer aan het werk en ik denk dat er dan ook wat meer rust en structuur in ons leventje komt. De combinatie van werken en daarnaast lekker mijn daagjes met mijn meisje past gewoon het beste bij me. Ik heb de laatste maanden absoluut geleerd dat ik een betere mama ben als ik naast het genieten van mijn meisje ook lekker mijn eigen dingetjes kan doen. En dat ik me daar ook niet schuldig over hoef te voelen.

Sometimes i just love me-time (and need it)!

Neem jij al genoeg me-time?  Hoe doe je dat dan? Deel het met ons en laat een reactie achter. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!