Mijn avondvierdaagse hel!
28 juni 2016 
4 min. leestijd

Mijn avondvierdaagse hel!

We hebben het waarschijnlijk allemaal vroeger gedaan…meegelopen met de avondvierdaagse. Vroeger, toen we nog in alle rust leefden, papa’s centjes verdiende en mama’s relaxt thuis aan de keukentafel met een kopje thee op je zaten te wachten als je terug kwam van school. En als je dan vier dagen gelopen had, dat je familieleden bij de finish stonden met ieder een gladiool. Wie dat ooit bedacht heeft?

Nou ben ik toevallig iemand die eigenlijk de bedoeling van een rondje lopen zonder daadwerkelijke eindbestemming (buiten het startpunt) eigenlijk sowieso niet snap. Een marathon lopen bijvoorbeeld is gewoon iets waarvan ik het ‘waarom’ nog niet door heb. Die zingevings vraag heb ik dus bij de avondvierdaagse ook.

Maar helaas, vanwege de nostalgie van mijn ex en het feit dat mijn dochter (7) erachter kwam dat haar beste vriendin mee liep (ik heb het nog zo stil gehouden!), kon ik het dit jaar niet tegen houden. Ze wil de medaille!

Toen kwam het voorstel van m’n ex: jij twee dagen, ik twee? ‘Ik wil het eigenlijk alleen op mijn vrije woensdag, de rest is aan jou. Jij vond het toch zo leuk?’ was mijn reactie. Ik vind er geen reet aan, beetje sjokkend in een groep met kinderen, waarbij je niet in je eigen tempo kan lopen, soort shoppen als het erg druk is…maar dan zonder stops op het terras.

Nee, dank je.

Dag 1
De twee gingen op pad. Gelukkig was dit niet mijn dag…het bleef regenen. Toen ik thuis kwam van mijn werk en heerlijk relaxt op mijn bankje plaats nam, begon het te stortregenen! Zeiknat kwamen ze terug, zelfs haar schoenen waren helemaal doorweekt. Och…m’n meissie toch! Hard werken voor zo’n medaille!

Dag 2
Misha is ziek. Wie had ook alweer bedacht om de avondvierdaagse te lopen? Ik heb een belangrijke meeting voor een deal vanmiddag, daar wil ik bij zijn. Dus ik bel haar papa om te kijken of hij de middag kan nemen. Hij belt eerst oma, die altijd oppast op haar. Opeens staat oma voor de deur. Ik laat haar binnen. ‘Is ze d’er?’ zegt ze… ‘Het is jouw oppasdag’…ze bedoelt dat ik het op moet lossen en niet papa. Ik zeg ‘Ik ben geen oppas, ik ben moeder’. Vervolgens begint ze te tieren, van dat ze een lange mouwen shirt aan had moeten trekken tot aan dat ik er nooit ben voor mijn dochter. WTF? Ik verzoek haar dringend om te gaan omdat ik zo’n discussie niet in het bijzijn van mijn dochter wil voeren, ik houd de deur open. Ze geeft aan dat ik de deur dicht moet doen, ‘alleen als je rustig doet’. ‘Ok…’. Na mijn poging om bondgenoot te worden in het feit dat ze gisterenavond gewoon niet hadden moeten gaan lopen, maakte ze het nog bonter. ‘Het is jouw dag!’ schreeuwt ze nogmaals door de kamer. Mijn dochter zit op de bank en krijgt alles haarfijn mee. Ik zeg: ‘we zijn samen ouders en wij bepalen hoe we dit doen, daar hoef jij niks van te vinden.’ Een ‘ oh, ben jij wel een ouder?’ gaf de doorslag, toen was ik er klaar mee, ‘eruit!’ Ik pak haar bij haar arm en loop richting de deur en help haar letterlijk mijn huis uit. ‘Zul jij nog wel eens zien!’ roept oma dreigend. Ze wil nog wat zeggen, maar vindt de deur dicht in haar gezicht.

Mijn ex-schoonmoeder is er één van de oude stempel, ze vindt dat moeders gewoon voor de kinderen moeten zorgen en ze is altijd bang dat haar zoon zijn baan kwijt raakt als hij spontaan een middag naar huis moet voor zijn dochter. Om mijn baan heeft ze zich nog nooit zorgen gemaakt. Gelukkig staat mijn ex volledig achter mij, hij kent zijn moeder. 

We moeten op zoek naar een andere oppas…

Mijn avondvierdaagse hel

Mijn avondvierdaagse hel

‘S avonds valt er wederom een stortbui terwijl mijn dochter en ik blij op de bank zitten dat ze vandaag niet mee kon lopen. Mijn dochter kan niet slapen en uitgeput en emotioneel ‘op’ slapen we beide rond 22.30. Wat een rampdag!

 

Dag 3
Mijn ex waarschuwde me al, niks voor jou die avondvierdaagse. ‘Hoezo?’ vraag ik geinteresseerd. ‘Het is één grote chaos, totaal niet georganiseerd!’ Hij kent me goed, daar ga ik me aan irriteren! Maar oke, waar veel vrijwilligers werken, wat geweldig is, is de organisatie een uitdaging!
Helaas is mijn dochter vandaag ook (school)ziek, mijn dreiging dat we vandaag dan niet de avondvierdaagse meelopen, leverde geen ander resultaat. Jippie, ondanks het feit dat de zon vandaag prachtig schijnt, ben ik blij dat ik niet hoef te lopen. Mijn hoofd zit vol (onder andere een nieuwe oppas regelen), ook zonder een verplichting als de avondvierdaagse!

Dag 4
Ze twijfelt of ze vanavond wel of niet gaat lopen. Shit, had al een tijd geleden een belangrijke date gepland op deze kindvrije avond. Maar ik kan het natuurlijk niet maken om niet bij de finish te staan en dat trotse koppie te verwelkomen. Damn! Hoe ga ik dit nu weer combineren? Dan appt m’n ex: de 4de dag van de avondvierdaagse gaat niet door vanwege het slechte weer! …opgelost!

Daaaaaag avondvierdaagse!

Mijn avondvierdaagse hel

Mijn avondvierdaagse hel

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Over de schrijver
Reactie plaatsen