Mijn bevalling als tienermoeder
05 oktober 2015 
6 min. leestijd

Mijn bevalling als tienermoeder

In mijn eerste blog heb ik verteld hoe het is gekomen dat ik op mijn zestiende moeder werd.

In dit blog vertel ik mijn verhaal verder, over mijn bevalling als tienermoeder en mijn ervaring met Jeugdzorg.

Mijn ex was duidelijk geweest: hij wilde geen vader zijn. De volgende dag al kreeg ik een berichtje van mijn vriendin, die met H. op zijn nieuwe school zat. Zij vertelde mij dat H. al 2 weken met iemand anders een relatie had… Ik was natuurlijk erg boos en ik zei tegen hem dat ik verwachtte dat hij alles aan zijn moeder zou vertellen. Dat deed hij niet, dus ik heb dat zelf via Facebook gedaan. Zijn moeder en ik hebben daarop een gesprek gehad. Ze deed heel erg lief en ze begreep me, omdat zij zelf jong moeder is geworden. Ze zei allemaal lieve dingen, maar vertelde mij ook dat zij een baan en een huis had gevonden in Italië en dat H. en zij a.s. zondag zouden gaan vliegen om daar te gaan wonen. Ik mocht mee naar Italië, maar dat wilde ik niet. Op zaterdag hebben onze moeders elkaar voor het eerst ontmoet. Ze waren erg aardig tegen elkaar. Het is als je erbij nadenkt wel gek: kennismaking en afscheid in een keer…

Toen ze eenmaal in Italië waren, heb ik nog berichten uitgewisseld met H. en zijn moeder. Zijn moeder heeft paar keer een bedrag van 100-200 euro opgestuurd en toen kreeg ik ineens geen berichtjes meer van haar. Ons contact was verbroken.

Tijdens mijn zwangerschap had ik veel stress. Mijn ouders, zusjes, broertjes en ik waren verhuisd en de directeur van de school waar ik heen zou gaan, wilde mij niet aannemen.

Met mijn zwangere buik zou ik onrust veroorzaken bij de leerlingen. We hebben de leerplichtambtenaar ingeschakeld, omdat ik tenslotte leerplichtig was en ik wilde mijn diploma zo snel mogelijk halen.

Ik zat toen in leerjaar 3 van het vmbo-tl. Uiteindelijk wilde de directeur mij aannemen, maar toen waren we al ver over de helft van het schooljaar en had het geen zin meer om naar school te gaan. Ik wist dus dat ik leerjaar 3 opnieuw zou moeten doen.

mijn bevalling als tienermoeder 1Van mijn zwangerschap kon ik stiekem in mijn kamer genieten door mijn buik aan te raken en zachtjes fluisteren tegen mijn kleintje. Ik had geen idee over mijn bevalling als tienermoeder en de tijd daarna. Ik hoorde dat er tienermoederhuizen waren, waar ik eventueel samen met mijn kindje zou kunnen wonen. Dat moest wel geregeld worden via Jeugdzorg. Ik ben dus naar Jeugdzorg gegaan en ik heb daar om hulp gevraagd. Ik zie dat nu als de de grootse fout in mijn leven!

Het was december. Inmiddels wist ik dat ik een gezond meisje zou krijgen en Bureau Jeugdzorg wilde een gesprek houden met mijn ouders en mij.

Mijn stiefvader had geen plek en geen geld voor mijn baby. Ik mocht thuis blijven, maar mijn baby was absoluut niet welkom.

Jeugdzorg gaf aan dat mijn baby na de bevalling naar een pleeggezin zou moeten, want er was op dat moment geen tienermoederhuis. En ze schatten in dat ik het niet zonder hulp zou kunnen omdat ik nog zo jong was. Ik vond dat onterecht. Ik had alleen onderdak nodig. Ze regelden een begeleidster voor mij, die mij zou helpen. Tot mijn vreugde bood de moeder van mijn stiefvader aan, dat zij mijn baby in huis kon nemen. Dat leek mij een goede oplossing, anders zou ik mijn kindje helemaal niet of heel weinig kunnen zien. Maar Jeugdzorg ging er niet mee akkoord…

Toen smeekte ik mijn moeder om mij naar Polen naar mijn vader te sturen. Ik moest wat dan ook bij mijn kindje zijn. Ik zou ongelukkig worden zonder haar.

Twee dagen later zat ik in een bus naar Polen. Mijn begeleidster belde mij elke dag. Jeugdzorg heeft de Raad voor de Kinderbescherming ingeschakeld.

In Polen blijven bleek echter geen optie. Mijn vader was heel arm geworden sinds het moment dat ik hem voor het laatst zag. We hadden bijna geen eten thuis. Ik wandelde elke dag naar mijn tante om te kunnen eten en daar de tijd door te brengen. Bij mijn vader was ik alleen om te slapen en te douchen (met koud water). Na 1 maand heb ik toch besloten om terug te komen. Dit was geen doen en helemaal niet met een baby. Bovendien: mijn thuis is nu in Nederland. Mijn begeleidster zou alles doen om mij te helpen. We belden elke dag verschillende tienermoederhuizen. Alles zat vol!

De Raad voor de Kinderbescherming kwam met een nieuw besluit: mijn toen nog ongeboren dochter mocht wel bij mijn stiefoma totdat er een tienermoederhuis gevonden werd. Dat beloofden ze.

Toen was het 10 april 2012. Om 01:30 kreeg ik pijnlijke weeën. Mijn bevalling als tienermoeder was begonnen. Ik had geen pijnstillers nodig en om 5:40 uur werd ik op mijn zestiende trotse moeder van Vanessa Lorea. Mijn mijn bevalling als tienermoederbegeleidster heeft geregeld dat wij 2 dagen in het ziekenhuis konden blijven om van elkaar te genieten. Ik was dolgelukkig!

Maar toen was het 12 april. Nu ik het schrijf, krijg ik spontaan tranen in mijn ogen. Dat blijft een trauma in mijn leven… Om 18.00 uur kwam de Raad voor de Kinderbescherming met Jeugdzorg naar het ziekenhuis. Ik moest Vanessa naar de babykamer brengen. We gingen in een klein kamertje zitten.

Toen kreeg ik te horen, dat ze net een spoedoverleg hadden gehad en dat Vanessa toch naar een pleeggezin moest voor 3 maanden.

Daarna zou er besloten worden, wat er verder ging gebeuren. Ik begon te huilen. Mijn hart brak in tweeën. Ik bleef rustig, omdat ik wist dat het in mijn voordeel later zou zijn, maar de pijn was niet te beschrijven. Na 1 uur huilen en vragen waarom, kwamen de verpleegsters Vanessa brengen. Toen mocht ik afscheid nemen. Ik bleef kalm, omdat ik wist dat zij het voelt als ik gespannen ben. Met tranen in mijn ogen zei ik tegen mijn 2 dagen oude dochter: ‘Ik hou van jou. Je bent snel weer terug bij mama. En ze gaan ervoor boeten! Ik beloof het!’ Toen moest ze weg met de ‘pleegoma’… Mijn hart, mijn leven was ineens weg!

Ik ging weer terug naar mijn kamer en belde mijn moeder op… en het vervolg na mijn bevalling als tienermoeder vertel ik binnenkort in mijn derde blog!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 05 Oct 2015

Mijn hart is gebroken...

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 Oct 2015

Wow... Wat heb jij op jonge leeftijd al veel mee gemaakt! En wat geweldig dat jij al direct zo hard voor je dochter geknokt hebt! Echt heel veel respect voor jou!

Reactie plaatsen