Mijn broer is ongeneselijk ziek
28 april 2015 
5 min. leestijd

Mijn broer is ongeneselijk ziek

BAM 1

Ik ben vastberaden om een happy single mom te worden. Daarover heb ik twee blogs geschreven en heb dat daarin duidelijk gemaakt. Daarom wil ik ook dolgraag mijn verhaal met jullie delen. Terwijl ik dit blog schrijf, moeten de andere blogs nog gepubliceerd worden. Maar wat kan er in korte tijd allemaal gebeuren wat het leven allemaal weer op zijn kop zet. Wat dat betreft is het leven echt niet te plannen. Aan de ene kant goed, want het zou ook saai zijn als je alles al van te voren weet. Aan de andere kant gewoon met koeienletters: BAGGER!!!!

Het besluit om alleenstaande moeder te worden moet je weloverwogen nemen. Je beslist namelijk niet alleen over het lot van jezelf, maar ook over dat van je toekomstige kind. Dus zelfs de meest impulsieve persoonlijkheden (lees: moi) moeten alles goed op een rijtje hebben en altijd het welzijn van het kind op nummer één zetten. En dat heb ik gedaan.

  1. Ik heb een hoop liefde te geven aan mijn kind
  2. Ik kom uit een warm nest en lieve grootouders en een lieve oom staan, net als ik, te trappelen op de komst van mijn kind
  3. Ik heb een hele lieve en trouwe vriendenkring waar ik op kan bouwen
  4. Ik heb een goede baan en financiële zekerheid, waardoor ik mijn kind een veilig en fijn leven kan bieden (dak boven ons hoofd, eten/drinken/kleding/etc. en dan nog genoeg geld over om leuke dingen te doen)
  5. “Normaal gesproken” ben ik fysiek en geestelijk gezond en stabiel om een goede moeder te kunnen zijn

Waarom schrijf ik bij punt 5 “normaal gesproken”. Tijd om iets meer over mezelf te vertellen. Dit is hoe ik mezelf zie, maar wat ook door familie, vrienden en collega’s zal worden bevestigd. Denk ik. Ik ben een optimist en een vechter. Een controlefreak en een planner. Tegelijkertijd superimpulsief en gaat het mij altijd goed af als het niet volgens plan verloopt. Ik ben spontaan, vrolijk en ik ben sociaal en gevoelig. Ik kom uit een warm nest en heb een fijne jeugd gehad.

Eigenlijk had ik maar één groot probleem in mijn leven. “Groot” is dit keer letterlijk en figuurlijk. Ik heb altijd problemen met overgewicht gehad en op een gegeven moment zelfs zo erg (ben hier niet heel erg trots op) dat ik 60 kilo overgewicht had.

En ook al heb ik niet de papieren ervoor, ik kan ondertussen zelf diëtiste worden en jullie voeding- en bewegingsadviezen geven. Maar daar gaat dit blog niet over. Helaas lukte het mij niet om zonder hulp af te vallen. Ik heb een operatie ondergaan om mij te helpen met de eerste overtollige kilo’s. Afvallen deed ik natuurlijk voor mijn gezondheid, maar ook om mij beter in mijn vel te laten voelen. Ik vond mezelf niet de moeite waard voor de liefde. Dat terwijl ik juist zoveel behoefte aan liefde had en om ooit moeder te worden. Ik had een plan; ik val af, ik word gezond en mooi, ik ontmoet de liefde van mijn leven en ik ga een gezin beginnen. Mis poes. Ja, ik ben 60 kilo afgevallen en ik voel me voor het eerst in mijn leven mooi. En ik ben gezond en kan nu moeder worden. Maar de liefde kan je niet plannen. Dit was een flinke domper om te verwerken. Want heel mijn leven dacht ik dat het ontbreken van de liefde kwam door mijn overgewicht. Gelukkig ben ik wel heel trots op mezelf dat ik deze stap heb gezet en dat ik nu zelfs 7,5 km kan hardlopen zonder te stoppen. (Okay, misschien nu door de omstandigheden niet meer zoveel, maar dat ga ik weer oppakken). Dat is de vechter in mij.

BAM 2

Ondertussen is vorig jaar mijn hart echt keihard gebroken door mijn eerste liefde. Ik maakte mij daarnaast zorgen om mijn kinderwens en ik besloot het alleen te doen. Zie mijn lijst met vijf punten. I can do it.

Maar toen kreeg mijn broer op zijn 34ste maagkanker en ik vond het niet de tijd om alleenstaande moeder te worden. Sterker nog, ook de meest vrolijke en optimistische persoon kan een keer breken. En mijn band met mijn broer is echt heel intens. We zijn weliswaar geen tweeling, maar zo moet het bij een tweeling voelen als de ander iets overkomt. Ik had nooit gedacht dat het mij zou overkomen, maar ik kreeg een depressie en burnout. Hoppa, het volgende gevecht dat ik moest overwinnen. Want ik was echt ff heel erg de weg kwijt en mijn depressie was vrij heftig. Ik ben nog herstellende van het afgelopen jaar dat dus heel zwaar was. Maar met veel professionele hulp kom ik hier uit, want ik ben gelukkig niet chronisch depressief, maar puur door de situatie.

Mijn broer overwon het gevecht en ik was mijn werk weer aan het opbouwen. Ik wil nog steeds niets liever dan moeder worden, maar vooral een goede moeder worden. Geen depressieve moeder die niet voor haar kind kan zorgen. Dus ik heb het traject weer in gang gezet en ik heb twee happy blogs geschreven over mijn herrezen plan.

De ziekte is bij mijn broer teruggekeerd en sinds drie dagen weet ik dat mijn broer van 35 jaar niet te genezen is en met ‘geluk’ hooguit nog een paar jaar te leven heeft.

Ik voel me momenteel intens verdrietig en ook eigenlijk wel weer depressief. Mijn wereld staat op zijn kop. En zo zie je maar weer, je kan plannen wat je wil… maar uiteindelijk zijn er nog zoveel dingen in het leven waar je geen invloed op hebt.

Het eerste wat mijn broer tegen mij zei: “Je gaat je plan doorzetten hoor. Mijn droom om ooit vader te worden is niet meer. Maar jij kan nog wel moeder worden, dat is je droom.” Maar zie punt twee van mijn lijstje. Wat moet mijn kind zonder zijn fantastische oom?

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Apr 2015

... wat een vreselijk nieuws... Ik kan me voorstellen dat je er even helemaal klaar mee bent, met de tegenslagen die op je weg zijn gekomen. Heel veel sterkte!

Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Apr 2015

Bah meid wat een vreselijke situatie. ik kan me goed indenken dat je alleen maar down kunt voelen nu , zo veel spanning , en een kinderwens en je voorbreiden op het verlies van je broer verschrikkelijk.Ondanks je gedachten van toen( afvallen en man ontmoeten) vind ik heel erg knap dat je zo veel bent afgevallen. misschien niet met de juiste reden . Maar wel de juiste resultaat. welke reden dan ook. je had het nodig om door te zetten en het is je gelukt. Ondanks de trieste gedachten * wat moet je kind zonder zijn super oom, Weet ik zeker dat je broer altijd bij je/jullie blijft. Heel veel sterkte en dikke knuffel Hanna

Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Apr 2015

Lieve Nathalie, Wat een vreselijk nieuws heb je gekregen over je broer... Daar zijn geen woorden voor. Wat ik je wel zou willen zeggen is, ook al lijkt het nu misschien onmogelijk, volg je hart en luister naar dat stemmetje heel diep vanbinnen. Je hart klopt altijd. Liefs, Femke (mede-blogger)

Anonymous
Door

Anonymous

op 29 Apr 2015

He bah wat naar, ik wil je heel veel sterkte wensen hoop dat je het een plekje kan geven en dat je broer nog mee mag maken dat hij oom wordt. dat geeft hem mischien nog iets om voor te vechten.

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

Wat super knap van je dat je zo veel bent afgevallen! Daar heb je echt karakter voor nodig. Ik vind het verschrikkelijk om te lezen dat je broer zo ziek is, maar 1 ding is zeker: jij kan dit, als ik het zo lees. Veel sterkte

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

Hoi Nathalie, Via via ben ik zo op je blog gekomen. Wat een heftig nieuws over je broer zeg! Ik kan me voorstellen dat je wereld op zijn kop staat. Maar je bent een sterke vrouw en daar kun je trots op zijn. Ik ken je niet zo goed, maar de laatste paar keer dat ik je zag (in primark), zag ik een echte stralende powervrouw. Ik wens jou heel veel sterkte toe met alles waarbij je het nodig hebt! Liefs, Nathalie

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Apr 2015

Hoi Lieve Nathalie, wat zeg je in z'n situatie...ik weet hoeveel liefde er in jullie familie zit en dat zal jullie er doorheen helpen..Sorry voor je slechte nieuws, ik hoorde het al van Johan..gelukkig as always is hij goed gestemd..en kunnen jullie hopelijk zo lang mogelijk nog leuke dingen met elkaar doen...Johan zal een geweldig Oom zijn, zo lang hij hier nog is en anders zal hij over jullie waken van boven.... Heel moeilijke en pijnlijk situatie, gelukkig heb je nog wat tijd samen en is hij niet weg gerukt en kan je geen afscheid nemen.. Uiteraard weet je hoe trots ik op je ben hoe jij jezelf en je leven in je eigen handen neemt, afvallen zoals jij dat hebt gedaan, zegt heel veel over jou, met z'n karakter, en al de andere goede (en slechte) nathalie's karaktertrekken, weet ik dat jij een goede moeder zal zijn.. Ik wens jou en je ouders en uiteraard je broer heel veel sterkte toe... houdt je verdriet niet in, voel het, deel het. ookal zit ik ver weg, ik denk aan jullie, mocht er iets zijn waarmee ik kan helpen, please let me know...of als je wilt praten...ik ben bereikbaar!!! Liefs, Warme knuffel Majory

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 May 2015

Jeej wat lees ik nu, ik ben een tijdje niet op facebook geweest en nu lees ik dit.... Woorden schieten te kort, maar ik weet wel dat mij oude buurmeisje en buurjongen 2 toppers zijn en 2 die echt kunnen vechten asjeblieft geef dat beiden niet op en geniet van elk moment, elke dag, elke week, elke maand en elk jaar. Voor jou, Johan en je ouders heel veel sterkte met dit nieuws xxx

Anonymous
Door

Anonymous

op 05 May 2015

Hallo allemaal, allemaal bedankt voor jullie lieve reacties. En Nathalie, Sandra enMajory, beankt voor de lieve complimenten. Het doet me goed.

Reactie plaatsen