Mijn dochtertje werd mishandeld door haar vader
07 juni 2017 
5 min. leestijd

Mijn dochtertje werd mishandeld door haar vader

Ik weet dat ik het goed doe als moeder. Mijn liefde is onvoorwaardelijk voor mijn kind en ik geef haar alles wat ze nodig heeft. Ik ben niet onzeker over hoe ik het doe ten opzichte van mijn kleine uk. Ik voel haar precies aan. Toch is er iets wat me super verdrietig maakt.

Mijn dochter heeft zo jong als ze is de wrede wereld al moeten ervaren. Ze werd namelijk mishandeld door haar vader.

Mijn ex en ik waren super gelukkig

Je hebt op een bepaalde leeftijd een visie over hoe jij je toekomst voor je ziet en als je vrijgezel bent, ga je je partner op die visie uitzoeken. Ik wilde heel graag kinderen, het liefst 2 of 3, maar dacht dat ik geen kinderen kon krijgen, dus dat moest ook maar blijken.

Ik had eerder een relatie gehad met iemand die mij mishandelde. Emotioneel en fysiek. Dus je gaat daarom ook kijken naar hoe iemand met jou en de mensen om je heen omgaat.

Toen kwam ik mijn ex tegen. Een leuke lieve vent, 6 jaar ouder dan ikzelf, hij had al een dochtertje van bijna 12 , dus ik dacht: “hij zal dus wel het verstand hebben.”
We hadden onwijs veel lol, ik was gek op hem! Ik wist zeker dat hij nooit maar dan ook nooit een vlieg kwaad zou doen.

Gestopt met de pil

Na een tijdje bedachten we ons dat we niet veel langer wilden wachten met kinderen.
Dus zo gezegd zo gedaan, ik stopte met de pil. We dachten: “het zal nog wel een half jaar tot een jaar duren voordat ik zwanger zou raken”.

Elke maand hoop je stiekem toch dat het zover is. Na 3 maanden was het eindelijk zover, net na mijn verjaardag stond ik trots met een positieve zwangerschapstest in mijn handen.

De eerste 6 maanden van de zwangerschap verliepen moeizaam. De laatste 3 maanden kon ik er echt van genieten, de schopjes, en de connectie die je al kon maken vond ik geweldig. Ik kon niet wachten om mijn kleine hummeltje in m’n armen te houden.

Het geslacht wilden we van tevoren weten. Mijn ex vond dat het een meisje moest zijn. En als het een jongen was dan verging de wereld bij wijze van spreken voor hem.Het was een meisje en hij sprong een gat in de lucht. Uiteindelijk had ik een prachtige bevalling en ik was op slag verliefd.

Mijn dochtertje werd mishandeld door haar vaderOns meisje bleef even bij papa

Alles ging goed, al ging de relatie tussen mij en Henk wat stroef maar ik dacht; dat hoort erbij.
Je moet elkaar weer vinden. Een maand na de bevalling had ik een sollicitatiegesprek en zou ons kleine meisje bij papa blijven. Ik had er alle vertrouwen in dat alles goed zou gaan.

Thuis gekomen had zij een flinke blauwe plek op haar wang. Mijn ex zei dat ze op haar speen had gelegen. Je denkt op dat moment; hoe kan dat? Ik heb het nog nagevraagd aan mijn moeder of dat kon.
Verder leek alles goed gegaan te zijn.

Ik hing een camera op

Tot ik weer een keer boodschappen ging doen. Ze lag lekker diep te slapen toen ik wegging, en na een kwartiertje kwam ik thuis en zat de deur op de knip, dus ik kon er niet in. Na 5 minuten gewacht te hebben deed hij eindelijk open. Ik maakte nog de opmerking, je hebt zeker zitten rukken op de bank.
Mijn dochter lag nog steeds heerlijk te slapen. Als ze zo diep sliep kon je haar verschonen en alles, ze werd toch niet wakker.

Ik ben haar gaan verschonen toen ze wakker werd. Er zat een onverklaarbare substantie in haar luier. En op deze dag realiseerde ik mij: ik ga volgende week werken, ik móet weten wat er gebeurt als ik er niet ben.

Op de dag dat mijn verlof afgelopen was heb ik stiekem een camera in haar kamer opgehangen.
Ik ben gaan werken met de gedachte: stom dat je die camera ophangt, het enige wat je na je werk ziet, is een lieve papa leuk spelend met jullie kindje. Echt totaal onnodig die maatregel.

De ergste nachtmerrie

Maar wat ik vervolgens heb gezien toen ik na het werk de beelden terugkeek, is het ergste wat een moeder kan zien bij haar kindje van nog niet eens 3 maanden. Echt een nachtmerrie. Ze werd keihard geslagen, heel erg geschud, neer gegooid, geknepen en weer opnieuw. En dit alles meerdere keren.

De mishandeling duurde van 8:00 tot 13:00 uur, non-stop. Door haar eigen vader, die haar hoort te beschermen, koesteren, lief te hebben en te knuffelen. Het had niet veel gescheeld, of mijn kleine meisje was er niet meer geweest.

Mijn ex heb ik direct het huis uitgezet toen ik de beelden had gezien. Met mijn dochter ging ik naar het ziekenhuis en daarna deed ik aangifte. We hebben in totaal ongeveer 3 weken in het ziekenhuis gezeten. Daarvoor dacht ik een huilbaby te hebben omdat ze last van haar darmpjes had.
Nu weet ik wel beter.

Het vertrouwen in mensen is weg

We zitten nog midden in het proces van rechters, advocaten en hulpverleners. Naar omstandigheden gaat het met ons onwijs goed.
Mijn dochter heeft er veel trauma’s eraan over gehouden. Daarvoor gaan we naar een babypsycholoog.
Mama kon ook wel een psycholoog gebruiken; het vertrouwen in mensen is totaal weg.

Mijn moeder was bang dat ik depressief zou worden, maar zij zei laatst; zoals jij naar je dochter kijkt, zo verliefd, dan kan jij niet depressief worden! En dat is zo, ik hou zo veel van mijn kleine meisje, ik blijf staande door haar lachje, haar vrolijkheid, ik moet voor haar vechten, en haar beschermen.

Mijn ex speelt het slachtoffer

Het enige wat mijn ex toont is zelfmedelijden, want ik heb hem het huis uitgezet.
Ik wil hem niet meer zien en ontzeg hem zijn kind. We hadden zo’n mooi gezin kunnen zijn volgens hem.

Ik kom achter zo veel leugens nu hij weg is. Ik weet nu pas dat hij een kei is in manipuleren, liegen en bedriegen. En wel zo goed daarin, dat niemand om mij heen dit verwacht had.
Het erge is, dat hij het zelf allemaal geloofd. Hoe erg kan je je in iemand vergissen?

Mijn ex is nu geschorst en zit bij zijn moeder thuis in afwachting van zijn proces.
Hij vermoordt bijna zijn eigen vlees en bloed. Het staat allemaal op film en dan loopt hij nog vrij rond, zichzelf als slachtoffer te gedragen.
Tegen de mensen waar hij mee omgaat zegt hij dat ik me aanstel en een vertrouwens-issue had en hem daarom de deur uitgezet heb. Als je de beelden niet hebt gezien, zou ik dat ook graag willen geloven ja.

Het is echt onwijs heftig geweest, maar ik vind dat kindermishandeling bespreekbaar moet zijn.
Ik dacht altijd dat dit alleen in Amerika gebeurde, ver buiten mijn bed. Zonder dat je het weet gebeurt het dichterbij dan je denkt.

Jeugdzorg staat achter mij. Die zeggen dat hij zijn tijd geld en moeite moet besparen. Hij heeft geen gezag, en zij zien het ook echt niet zitten met een omgangsregeling. Mocht ik ooit een verstandsverbijstering krijgen hem wel in haar leven te laten, dan heb ik “een probleem met jeugdzorg”. Ik vertel hem; heel graag tot nooit ziens natuurlijk!

Zie ook: Ik ben bang voor mijn ex

Wow, wat heftig! En wat knap dat ze door heeft gepakt. We wensen Iris en haar dochter heel veel sterkte toe om dit te kunnen verwerken.

 

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 07 Jun 2017

Wat fijn voor jou dat jeugdzorg achter je heeft gestaan. Helaas geld dat niet voor andere kinderen die bond en blauw terug komen van omgang met vader. Daar naast proberen ze je kind nog bij je vandaan te halen zo dat ze er flink geld aan verdienen.. waar zelfs een voogd geen vin verroert wanneer zij de blauwe plekken op je kind ziet en jou voor gek verklaard en je verteld dat je hulp moet zoeken voor je zelf omdat het je pijn doet je kind blauw terug te krijgen.

Reactie plaatsen