Mijn ex en ik, een prima stel
16 maart 2017 
3 min. leestijd

Mijn ex en ik, een prima stel

De koek was op. Meer zat er gewoon niet in voor ons. We haalden weinig goeds bij elkaar naar boven. En ons samen zijn bestond voornamelijk uit wederzijdse irritatie. Toch hebben we dat jarenlang vol weten te houden.

Helaas moesten we onze kinderen teleurstellen. Toen de eerste mist optrok, zijn we rustig bij elkaar gaan zitten. Voor ons stond vast: de kinderen mogen hier niet de dupe van worden. Hier hebben zij nooit om gevraagd.

Mijn ex en ik, een prima stel

Omdat er geen nieuwe partners in het spel waren, hadden we geen haast om elkaar alleen te laten. De twee belangrijkste dingen: het huis en de omgangsregeling. We vonden dat we allebei in een huis moesten kunnen wonen waar iedereen z’n eigen plekje kon hebben. Maar dat moet financieel gezien ook allemaal maar kunnen. Tot in de puntjes hebben we alle opties doorgesproken. Uiteindelijk kwamen we tot een oplossing waar we beiden gelukkig mee waren en die we ook beiden konden betalen. De kinderen konden op dezelfde school blijven, bij hun eigen vriendjes en vriendinnetjes. Scheiden zonder ruzie en heftige strijd. Wij hebben bewezen dat het echt mogelijk is.

Belang van de kinderen

Nu zijn we twee jaar verder. Af en toe zijn we het niet eens met elkaar. Maar we helpen elkaar ook. Soms moet hij overwerken, soms kan ik een afspraak niet afzeggen. Geven en nemen. Samen puzzelen we wat af. We proberen de verjaardagen van de kinderen samen te vieren. Met alle opa’s en oma’s en ooms en tantes erbij. De kinderen vinden het gezellig en wij hebben er geen moeite mee. We gaan dit jaar voor de tweede keer met z’n vieren op vakantie. Vorig jaar een experiment en zo goed bevallen dat we er een traditie van gaan maken. De kinderen zijn er in ieder geval heel gelukkig mee.

Mijn ex en ik, een prima stel

Van sommige verhalen en situaties krijg ik soms tranen in mijn ogen. Voor mij en mijn ex stond vanaf het begin vast: het belang van de kinderen staat op de eerste plaats. In hun beleving is het natuurlijk verschrikkelijk dat papa en mama niet meer in één huis wonen. Gelukkig hebben we hun referentiekader nooit uitgebreid met scheldpartijen, mishandeling of het ontzeggen van omgang met elkaar. Ze mogen ons altijd bellen, ongeacht waar ze zijn. Ik probeer altijd positief te praten over hun vader. Ik wil niet dat ze ooit hoeven na te denken wat ze wel of niet kunnen zeggen, ongeacht bij wie ze zijn.

Creativiteit, liefde & voldoening

Wel merk ik dat sommige mensen het niet begrijpen dat we uit elkaar zijn. We gaan immers een week samen met de kinderen op vakantie. Nou, ik kan je vertellen: na zo’n week weet ik altijd precies waarom we ooit uit elkaar besloten te gaan. We zijn nog steeds in staat om het slechte bij elkaar naar boven te halen. Alle gewoontes komen weer langs. Als vanouds. Een vriendin van mij zei ooit: ‘Waarom praat je eigenlijk nog zo positief over hem? Je HAAT hem.’

Nee, ik haat de vader van mijn kinderen niet. Trouwens, als vader doet ie het hartstikke goed. Haat is zo’n nutteloze emotie. Het kost energie en het vreet je op van binnen. Van haat komt vaak niet veel goeds. Meestal komt er wraak en het makkelijkst is dan wraak nemen over de rug van de kinderen. Dat is de eenvoudige manier, de weg van de minste weerstand. Ik heb inmiddels ervaren dat het nemen van een andere weg juist meer oplevert. Creativiteit, liefde en voldoening. En de wetenschap dat wij het voor ons op de best mogelijke manier hebben opgelost.

Hoe is de verstandhouding met jouw ex?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Mar 2017

Een perfect voorbeeld van hoe het ook kan! Het hoeft allemaal niet zo vijandig te gaan. Samen het belang van de kinderen voorop stellen. Heel erg goed! Ga zo door.

Reactie plaatsen