Mijn grote 'vriend' bindingsangst
31 maart 2016 
4 min. leestijd

Mijn grote 'vriend' bindingsangst

 

Ik heb altijd gedacht dat het woord ‘bindingsangst’ een slap excuus was om geen serieuze relaties aan te hoeven gaan. Ik heb er nooit zo in geloofd. Tot nu… Ik en mijn grote ‘vriend’ bindingsangst.

Nu ik recent wéér een kortstondige relatie heb beëindigd om dezelfde redenen als altijd. Net als de voorgaande partners snapte deze jongeman er helemaal niks van. Hij begreep niet wat ik hem probeerde uit te leggen. Als ik er over na denk is dat niet zo heel vreemd. Ik wist het zelf niet eens, ik snapte er zelf ook niet zoveel van. Dus heb ik geprobeerd uit te leggen dat ik het de laatste week wéér benauwd kreeg en de irritaties steeds erger werden. Echt, ik irriteerde mij steeds meer aan wat hij zei of deed. Dit laatste heb ik hem overigens niet verteld. Ik wilde niet onnodig gemeen zijn, omdat ik wel al zover was dat het aan mij lag en niet aan hem. Maar het niet uitspreken van die irritaties hielp ook niet echt. Van de gedachten van ooit samenwonen of trouwen werd ik helemaal niet goed…

Het stomme is dat we pas twee maanden bij elkaar waren, al klinkt het nu misschien alsof we al jaren samen waren. De eerste maand voelde ook echt goed, jeetje, hij was mijn eerste partner die ik aan mijn zoontje van 1,5 heb voorgesteld. Ik voed hem sinds de geboorte alleen op, dus ik vond het wel tijd worden voor een andere man in ons leven. Hij had ook een zoontje die een jaartje ouder was dan die van mij. Helemaal leuk! Dat je allebei de dingen op je eigen manier doet neem je voor lief. Dat hoort erbij! En kleine irritaties hebben we allemaal toch?

Het werden er alleen steeds meer. We waren vaak samen zoals het hoort als je verliefd bent. Ik merkte alleen de laatste twee weken dat ik ook gewoon weer meer met vrienden en vriendinnen wilde afspreken. De irritaties tussen ons werden een beetje te veel. Maar de verliefdheid was er nog.

Tot de benauwdheid weer om de hoek kwam kijken… Daar kwamen de twijfels weer. Wil ik dit wel? Wat is dit eigenlijk? Waar gaat het naar toe? Is hij het voor mij? Poeh, die druk werd mij weer te veel.

Het is helemaal geen verkeerde gozer, absoluut niet. Maar ja, wat doe je als je verliefdheid ineens plaatsmaakt voor benauwdheid en onrust? Ik voelde mij er niet prettig meer bij. Dus heb ik er een punt achter gezet.

Mijn grote 'vriend' bindingsangst

Mijn grote ‘vriend’ bindingsangst

Ik ben eens gaan goochelen. Ik heb al vaker geprobeerd mijzelf te analyseren, maar is toch niet zo makkelijk. Bij bindingsangst kwamen er dingen naar voren waar ik last van heb! Al mijn hele leven en ik was bijna opgelucht dat ik wist dat ik niet de enige was. Op een site vond ik onderstaande zin, en die beschrijving past gewoon bij mij!

‘Bindingsangst is het gevoel van vrijheidsverlies door het aangaan van een emotionele band of het versterken van deze band’.

Zo, die hakte er goed in! Want al zal niet iedereen deze zin snappen, ik voel hem gewoon. Ik leef hem. Ik voel het altijd als een vrijheid die ik opgeef als ik een relatie aanga. Dat is echt niet omdat ik mijn opties wil openhouden of met anderen wil flikflooien. Absoluut niet! Maar ik ervaar het wel als een opgeven van mijn gevoel van vrijheid. Hoe kan ik niet verklaren?

Toen ik de ‘symptomen’ las, wist ik het zeker:

  • Je bent al heel lang alleen en doet weinig serieuze pogingen iemand tegen te komen.
  • Je date wel maar hebt, eventueel na een korte periode van enthousiasme, altijd wel wat aan te merken op je dates. Tot een serieuze relatie komt het niet.
  • Je krijgt het benauwd bij het idee dat je ooit moet gaan samenwonen of trouwen en dergelijke.
  • Je valt altijd op types die jou niet zien staan en wijst potentiële partners die op jou vallen af.
  • Je bent liever bij je vrienden dan bij je partner. Je wilt je partner niet te vaak zien.
  • Je vindt het moeilijk om intiem te worden.

Maar ja, nu ik weet waar mijn gevoelens vandaan komen is de volgende stap kijken hoe ik er van af kom. Het klinkt heel logisch, maar vind het ook super eng. Ik heb geen idee hoe ik dat aan moet pakken. Wel weet ik dat ik voorlopig lekker alleen samen blijf met mijn mannetje. Gek genoeg ben ik altijd ‘gelukkiger’ als ik alleen ben dan met partner. Het klinkt gek misschien, maar het is veilig, ik weet waar ik aan toe ben. Wanneer ik er klaar voor ben ga ik kijken hoe ik van mijn grote vriend’ bindingsangst’ af kan komen…

Heb jij ook bindingsangst? Hoe ga je hiermee om of vind je het wel prima zo? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Alsof ik een verhaal over mezelf aan het lezen ben. Ik loop hier namelijk nu ook tegenaan en begreep niet waar dit vandaan kwam. Dit is zo herkenbaar.

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Haha het is alsof ik het zelf geschreven heb!!! Hier precies het zelfde. Spaaaans benauwd als ik iemand ietsje te dicht bij laat.. Gauw een smoes om m weer de deur uit te werken. Voelt zo lullig maar word zo extreem ongelukkig als k hierin niet m'n gevoel volg en voor mezelf op kom. Maar toch wil ik over een tijdje wél iemand in mijn leven laten. Maar HOE dan? Wat als ik de "juiste" ook af stoot... Zucht.. Relaties.. T zijn maar onhandige dingen haha!Liefs en sterkte!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Bedankt voor jullie reacties dames! Bijzonder eigenlijk hoeveel mensen er last van hebben he?Het lijkt mij inderdaad ook fijn om eens te kunnen settelen met iemand ooit haha.Wie weet kan hier in de toekomst een vervolg posten over hoe het me gelukt is om erover heen te komen... Maar voor nu ben ik met hele andere dingen bezig die mijn prioriteit hebben.Maar als jullie een oplossing hebben hoor ik het graag ;-)Groetjes

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Ik ben hiervoor laatst in therapie gegaan. Althans ik hoopte dat t op te lossen was. Deze vrouw gaf aan dat ze me eigenlijk niet echt met bindingsangst kon helpen als ik geen partner had. Het was hetzelfde als een gebroken been in gips zetten terwijl die niet gebroken is. Ik merk vooral dat ik heel depri word als ik een relatie krijg die te serieus word. En precies.. bij de mannen die net niet alles kunnen zijn voor mij vind ik het reuze spannend en wil ik er veel voor doen. Maar oweee als iemand echt mij helemaal geweldig vindt. Dan wil ik niet meer.. of nee, dan kan ik niet meer. Ik KAN dan gewoon echt niets meer. Ik moet het om die reden dan ook echt afkappen omdat o.a. mijn werk er zwaar onder lijdt en ik zelfs in de ziektewet kom. Ik heb ook iedere keer hetzelfde als Joyce, dat als je net klaar bent met iemand je denkt: "nou maar ik blijf voorlopig gewoon lekker alleen in mn huisje met mn baan, kat, vriendinnen etc." Maar stiekem denk ik dan ook: ja... en over 5 maanden probeer ik het weer en gebeurt me dit toch weer opnieuw. Beangstigend

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Een oplossing, geen idee? Maar herkenbaar is het iig wel! Ik heb net weer iemand leren kennen (die ik al van jaren geleden ken) en dat benauwend gevoel steekt alweer de kop op. Gelukkig is hij echt superlief (wat ook weer benauwd maakt) en geeft hij me alle tijd aangezien ik dat al meteen even heb aangegeven. Nu zien we wel hoe het gaat lopen. (Mijn kennende ben ik over een paar weken alsnog wel, maar wil het wel echt een kans geven, dus ga me best doen). Succes met het vinden van de oplossing voor je. En tot die tijd, kies je eigen geluk en die van je manneke. Liefs Monique

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

Ik ben vooral mannen tegengekomen met dit probleem, echt moeilijk

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Feb 2016

De oorzaak ligt in het verleden bij vorige relaties. Bindingsangst is, zoals de naam het zegt 'angst'. In het verleden gekwetst door je partner bijvoorbeeld. Als je nagaat wat jou zo geraakt heeft en je kunt dat verwerken en loslaten, dan ben je een stap dichter bij een relatie. Misschien wat kort door de bocht, maar is mijn overtuiging.

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Feb 2016

Ook ik herken me hier helemaal in. Heb er een half jaar terug veel last van gehad, een hele fijne jongen ontmoet en het ging super de 1ste maand, we zagen mekaar bijna elke dag, stuurden berichten enzo, tot ineens de irritaties naar boven kwamen en ik hem precies niet meer in mijn buurt kon verdragen. Het was een hele fijne en lieve jongen maar ik kreeg het benauwd als ik dacht dat hij naar hier kwam. We hebben een fijne tijd samen gehad maar door mijn bindingsangst en nog paar andere factoren heb ik toch maar beslist om ermee te stoppen. Nu heb ik pas een hele fijne man leren kenenn en wil ik het anders aanpakken. Mekaar niet meer elke dag zien, de kans geven om hem te missen. Wil niks liever dan gelukkig worden met een hele fijn man die mij en de kinderen graag ziet. Hopelijk doe ik het dit keer anders en beter.

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Feb 2016

Heel herkenbaar helaas. Ben inmiddels al ruim 13 jaar 'alleen'. Zo'n 7 jaar geleden laatste poging tot een relatie gedaan, maar ik schoot al snel weer in een soort van paniekaanval. Kotsmisselijk :-( De afgelopen jaren niet of nauwelijks dates gehad, heel bewust. Maar ja, ik wil ook niet alleen oud worden. Zoon blijft ook niet eeuwig thuis wonen. Er zijn een paar mannen in mijn vriendenkring die graag meer zouden zijn dan een vriend, maar ik weet het niet. Ik lijk alleen verliefd te kunnen worden op onbereikbare mannen. Zo jammer, want die vrienden zijn echt geweldig en kan ik volledig vertrouwen. Misschien dat ik toch maar weer een poging ga doen. Heel rustig aan, want ik wil beslist niet iedere avond een vent naast me op de bank! Maar jeetje, hoe ga ik dat inpassen in mijn drukke leven zonder mijn eigen behoeften uit het oog te verliezen?

Anonymous
Door

Anonymous

op 24 Feb 2016

Wow dames, bedankt voor jullie reacties!

Anonymous
Door

Anonymous

op 31 Mar 2016

Indd heel herkenbaar... Lieve man tegen gekomen, maar heb het na een paar x weer gezien en kom dr dan steeds achter dat ik me vrijheid niet meer kwijt wil,ik heb het goed zo en ja heb wel een vaste separeer en we weten samen hoe we dr voor staan en dat er ook nooit geen relatie uit gaat komen.... Heb nu alleen de lusten en doen ook wel eens leuke dingen samen.... Maar daar houdt het bij op....

Reactie plaatsen